dc.contributor.advisor | Haskan Avcı, Özlem | |
dc.contributor.author | Güngör, Ali | |
dc.date.accessioned | 2025-01-16T08:39:23Z | |
dc.date.issued | 2025 | |
dc.date.submitted | 2024-12-09 | |
dc.identifier.citation | Güngör, A. (2025). Tam aileye ve tek ebeveynli aileye sahip üniversite öğrencilerinin aile aidiyetlerinin karşılaştırılması [Yayımlanmamış doktora tezi]. Hacettepe Üniversitesi | tr_TR |
dc.identifier.uri | https://hdl.handle.net/11655/36339 | |
dc.description.abstract | The purpose of this study is to examine the effectiveness of the Acceptance and Commitment Therapy-based Psychoeducation Program for Single-Parents (ACT-DPP) on psychological resilience and parenting stress of legally divorced single parents who have been divorced for more than six months and less than three years. Exploratory sequential mixed design from mixed method research was used in the study. In this context, phenomenological design was used in the qualitative phase of the study, and a quasi-experimental design model with control group in which pre-test, post-test and follow-up measurements were made in the quantitative phase. Prior to the experimental process, the qualitative data of the study were collected through semi-structured interviews with 18 single parents in order to determine the experiences, needs and opinions of single parents after divorce and to create the infrastructure of the program, and the data were analyzed by thematic analysis method. The experimental group of the study consisted of 28 single parents and 14 individuals were assigned to the experimental group and 14 individuals were assigned to the control group. While the seven-week ACT-DPP developed by the researcher was applied to the experimental group, no treatment was applied to the control group. Psychological Flexibility Scale, Parenting Stress Scale and Personal Information Form were used as data collection tools. Mann Whitney U and Wilcoxon Signed Rank Tests were used to determine the possible effect of ACT-DPP applied to the experimental group. As a result of the study, it was found that ACT-DPP was effective in significantly increasing the psychological flexibility level of the experimental group and significantly reducing parenting stress. No significant change was observed in the control group. Follow-up measurements after five weeks showed that the effectiveness of ACT-DPP continued. The findings were discussed within the framework of the related literature and recommendations were presented. | tr_TR |
dc.language.iso | tur | tr_TR |
dc.publisher | Eğitim Bilimleri Enstitüsü | tr_TR |
dc.rights | info:eu-repo/semantics/openAccess | tr_TR |
dc.subject | boşanma | tr_TR |
dc.subject | tek ebeveynli aile | tr_TR |
dc.subject | kabul ve kararlılık terapisi | tr_TR |
dc.subject | psikolojik esneklik | tr_TR |
dc.subject | ebeveynlik stresi | tr_TR |
dc.subject.lcsh | Psikoloji | tr_TR |
dc.title | TEK EBEVEYNLER İÇİN KABUL VE KARARLILIK TERAPİSİ TEMELLİ PSİKO-EĞİTİM PROGRAMININ ETKİLİLİĞİ | tr_TR |
dc.type | info:eu-repo/semantics/doctoralThesis | tr_TR |
dc.description.ozet | Bu araştırmanın amacı, Kabul ve Kararlılık Terapisi temelli Boşanma Psiko-eğitim Programı’nın (KKT-BOPEP) yasal olarak boşanmış ve boşanmanın üzerinden altı aydan fazla ve üç yıldan az süre geçmiş tek ebeveynlerin psikolojik esneklik ve ebeveynlik stresi üzerindeki etkililiğini incelemektir. Araştırmada karma yöntem araştırmalarından keşfedici sıralı karma desen kullanılmıştır. Bu bağlamda araştırmanın nitel aşamasında fenomenolojik desen, nicel aşamasında ön test, son test ve izleme ölçümlerinin yapıldığı kontrol gruplu yarı deneysel desen model kullanılmıştır. Deneysel işlem öncesinde tek ebeveynlerin boşanma sonrası yaşantılarını, ihtiyaçlarını ve görüşlerini belirlemek ve programın alt yapısını oluşturmak amacıyla 18 tek ebeveynle yarı yapılandırılmış görüşmeler yapılarak araştırmanın nitel verileri toplanmış ve veriler tematik analiz yöntemiyle incelenmiştir. Araştırmanın deneysel grubunu, tek ebeveyn 28 anne-baba oluşturmuş olup 14 birey deney ve 14 birey kontrol gruplarına atanmıştır. Deney grubuna araştırmacı tarafından geliştirilen yedi haftalık KKT-BOPEP uygulanırken, kontrol grubuna herhangi bir işlem uygulanmamıştır. Veri toplama aracı olarak Psikolojik Esneklik Ölçeği, Ebeveynlik Stresi Ölçeği ve Kişisel Bilgi Formu kullanılmıştır. Deney grubuna uygulanan KKT-BOPEP’in muhtemel etkisini belirlemek amacıyla Mann Whitney U, Wilcoxon İşaretli Sıralar Testi kullanılmıştır. Araştırma sonucunda, KKT-BOPEP’in deney grubunun psikolojik esneklik düzeyini anlamlı derecede arttırmada ve ebeveynlik stresini anlamlı derecede azaltmada etkili olduğu bulunmuştur. Kontrol grubunda anlamlı düzeyde bir değişim görülmemiştir. Beş hafta sonra yapılan izleme ölçümleri, KKT-BOPEP’in etkililiğinin devam ettiğini göstermiştir. Bulgular ilgili alan yazını çerçevesinde tartışılmış ve öneriler sunulmuştur. | tr_TR |
dc.contributor.department | Rehberlik ve Psikolojik Danışmanlık | tr_TR |
dc.embargo.terms | Acik erisim | tr_TR |
dc.embargo.lift | 2025-01-16T08:39:23Z | |
dc.funding | Yok | tr_TR |
dc.subtype | workingPaper | tr_TR |