dc.contributor.advisor | Baran, Zeynel | |
dc.contributor.author | Erdoğan, Şengül | |
dc.date.accessioned | 2017-02-20T10:52:58Z | |
dc.date.available | 2017-02-20T10:52:58Z | |
dc.date.issued | 2016 | |
dc.date.submitted | 2016-12-16 | |
dc.identifier.citation | ERDOĞAN, Şengül. Duygusal Yüz İfadelerinin ve Uyarıcı Sunum Süresinin Zaman Algısına Etkisi, Yüksek Lisans Tezi, Ankara, 2016. | tr_TR |
dc.identifier.uri | http://hdl.handle.net/11655/3195 | |
dc.description.abstract | The main aim of this study was to investigate the influence of manipulation of stimulus presentation duration of pictures expressing universal six basic emotions by using a prospective paradigm including verbal estimation and reproduction tasks.
Pictures of Facial Effect: POFA set produced by Ekman and Friesen (1976) was rated for arousal, valance and recognition of emotions in pre-studies and two pictures selected from this set were used as stimulus in temporal tasks.
Experimental part of the study was conducted with 47 female and 28 male in total 75 voluntary participants 2(Type of Task: Verbal estimation, Reproduction) x 7(Type of Emotion: Anger, Fear, Sadness, Disgust, Surprise, Neutral, Happiness) x 4(Presentation Duration: 500 msn, 1000 msn, 1500 msn, 2000 msn) repeated measures design. The analyses of the relative duration value and coefficient of variation were performed by means of 2x4x7 and 2x4 repeated measures ANOVA.
According to the results of this study, in a level of each presentation duration, all emotional facial expressions duration was perceived to be shorter than target durations. On the other hand, duration of all emotional facial expressions except the sad facial expression was perceived longer than the duration of neutral facial expression. According to internal clock model and in the context of arousal and attention, tendency to underestimate the duration of emotional stimuli compared to target duration was consistent with an attentional model while tendency to overestimate duration of the emotional stimuli compared to duration of neutral stimulus was consistent with the arousal based model. In spite of not finding any significant interaction effect, results of this study indicated that temporal distortions increase with duration of emotional stimuli. Besides, relative to the reproduction task, durations of all emotional stimuli were more underestimated in the verbal estimation task. The findings of this study suggested that in regard to the effects of emotional facial expressions on time perception, not only the involvement of effects emanating from arousal and attention but also memory and decision processes could have an effect due to the type of temporal tasks difference. | tr_TR |
dc.description.tableofcontents | İÇİNDEKİLER
KABUL VE ONAY i
BİLDİRİM ii
YAYIMLAMA VE FİKRİ MÜLKİYET HAKLARI BEYANI…………………….iii
ETİK BEYAN iv
TEŞEKKÜR v
ÖZET vii
ABSTRACT ix
İÇİNDEKİLER xi
TABLOLAR DİZİNİ xiv
ŞEKİLLER DİZİNİ xv
EKLER DİZİNİ xvii
1. BÖLÜM 1
GİRİŞ 1
1.1. ZAMAN ALGISI 1
1.1.1. Algı 1
1.1.1.1. Zaman Algısı 2
1.1.1.2. Zaman Algısını Etkileyen Faktörler 3
1.2. DİKKAT, GENEL UYARILMIŞLIK DÜZEYİ, BELLEK VE DUYGU İLE ZAMAN ALGISI İLİŞKİSİ 4
1.2.1. Dikkat 4
1.2.2. Genel Uyarılmışlık Düzeyi 5
1.2.3. Bellek 6
1.2.4. Duygu 8
1.2.4.1. Zaman Algısı ve Duygu 8
1.2.4.1.1. Duygu Türü ile Duygusal Değerlik, Genel Uyarılmışlık Düzeyi ve Dikkat İlişkisi 9
1.2.4.2. Zaman Algısı ve Duygusal Yüz İfadeleri 11
1.2.4.2.1. Duygusal Yüz İfadelerinin Tanınması 12
1.3. ZAMANSAL BİLGİ İŞLEME VE İÇSEL SAAT MODELLERİ 13
1.3.1. Zaman Algısı Çalışmaları ve Önemi 13
1.3.2. İçsel Saat Modelleri 14
1.3.2.1. İçsel Saat Modeli Nörobiyolojisi 17
1.3.3. Dikkat ve Genel Uyarılmışlık Düzeyi Modellerinin Kullanıldığı Çalışma Örnekleri 17
1.3.3.1. Dikkat Kaynaklı İçsel Saat Modelini Destekleyen Çalışmalar 18
1.3.3.2. Genel Uyarılmışlık Düzeyi Kaynaklı İçsel Saat Modelini Destekleyen Çalışmalar 19
1.3.3.3. Dikkat Ve Genel Uyarılmışlık Düzeyi Ortak Etkisi Kaynaklı İçsel Saat Modelini Destekleyen Çalışmalar 20
1.4. ZAMAN ALGISI PARADİGMA VE YÖNTEMLERİ 21
1.4.1. Zaman Algısı Paradigmaları 21
1.4.2. Zaman Algısı Yöntemleri 22
1.5. ÇALIŞMANIN AMACI VE HİPOTEZLERİ 23
2. BÖLÜM 25
YÖNTEM 25
2.1. ÖN ÇALIŞMA 25
2.2. DENEY 31
2.2.1. Katılımcılar 31
2.2.2. Araç ve Gereçler 32
2.2.2.1. Demografik Bilgi Formu 32
2.2.2.2. Beck Depresyon Envanteri (BDE) 32
2.2.2.3. Durumluk Sürekli Kaygı Ölçeği (DSKÖ) 33
2.2.2.4. Duygusal Yüz Fotoğrafları Bataryası 33
2.3. DENEY DESENİ 34
2.4. İŞLEM 35
3. BÖLÜM 41
BULGULAR 41
3.1. DENEY 41
3.1.1. Süreyi Sözel Tahmin Etme Ve Zaman Aralığı Yeniden Oluşturma Görevleri Açısından Göreli Süre Değerine İlişkin ANOVA Bulguları 45
3.1.2. Değişim Katsayısına İlişkin 2x4 Tekrarlı Ölçümlü ANOVA Bulguları 59
4. BÖLÜM 62
TARTIŞMA 62
4.1. GÖRELİ SÜRE DEĞERİNE İLİŞKİN BULGULARIN DEĞERLENDİRİLMESİ 62
4.1.1. Duygu Türüne İlişkin Değerlendirme 64
4.1.2. Duygu Türü ve Sunum Süresine İlişkin Değerlendirme 68
4.1.3. Görev Türü Temel Etkisi Ve Görev Türü İle Sunum Süresinin Ortak Etkisine İlişkin Değerlendirme 74
4.2. DEĞİŞİM KATSAYISINA İLİŞKİN BULGULARIN DEĞERLENDİRİLMESİ 79
4.3. ÇALIŞMANIN ÖZGÜN BOYUTU 80
4.3.1. Çalışmanın Sınırlılıkları Ve Gelecekteki Çalışmalar İçin Öneriler 81
KAYNAKÇA 83
EKLER 90 | tr_TR |
dc.language.iso | tur | tr_TR |
dc.publisher | Sosyal Bilimler Enstitüsü | tr_TR |
dc.rights | info:eu-repo/semantics/restrictedAccess | tr_TR |
dc.subject | Zaman algısı, içsel saat modeli, duygu, dikkat, genel uyarılmışlık düzeyi, duygusal yüz ifadeleri, zaman aralığı yeniden oluşturma görevi, süreyi sözel tahmin etme görevi | tr_TR |
dc.title | Duygusal Yüz İfadelerinin ve Uyarıcı Sunum Süresinin Zaman Algısına Etkisi | tr_TR |
dc.type | info:eu-repo/semantics/masterThesis | tr_TR |
dc.description.ozet | Bu çalışmanın temel amacı, evrensel olarak kabul edilen 6 temel duyguya ait yüz ifadelerinin sunum süresi değişimlenmesinin zaman algısı üzerindeki etkisini, ileriye dönük paradigma yöntemlerinden zaman aralığı yeniden oluşturma ve süreyi sözel tahmin etme yöntemleri aracılığıyla incelemektir.
Ekman ve Friesen (1976) tarafından oluşturulan duygusal yüz fotoğrafları bataryası ön çalışmalarla duygu tanıma, genel uyarılmışlık düzeyi ve duygusal değerlik açısından değerlendirilmiş ve sonrasında bu bataryadan seçilen iki fotoğraf uyarıcı olarak görevlerde kullanılmıştır.
Çalışmanın deney bölümü, 47 kadın ve 28 erkek olmak üzere toplam 75 gönüllü katılımcı ile yürütülmüştür. Çalışmada, zamansal görev türü, uyarıcıların duygu türü ve sunum süresinin değişimlenmesinin zamansal performans üzerindeki etkisini göreli süre değeri ve değişim katsayısı bağımlı ölçümleriyle incelenmiştir. Çalışmada, 2(Görev Türü: Süreyi sözel tahmin etme görevi, Zaman aralığı yeniden oluşturma görevi) x 7(Duygu Türü: Kızgınlık, Korku, Üzüntü, Tiksinme, Şaşkınlık, Nötr, Mutluluk) x 4(Sunum Süresi: 500 msn, 1000 msn, 1500 msn, 2000 msn) tekrarlı ölçümlü farktöriyel deseni kullanılmıştır. Analizler göreli süre değeri ve değişim katsayısına ilişkin 2x4x7 ve 2x4 tekrar ölçümlü ANOVA üzerinden yapılmıştır.
Çalışmanın bulgularına göre, her bir sunum süresi düzeyinde, tüm duygusal yüz ifadeleri hedef süreye göre kısa algılandığı görülmektedir. Öte yandan, duygusal yüz ifadelerinin üzüntü yüz ifadesi dışında nötr yüz ifadesinden daha uzun algılandığı görülmektedir. İçsel saat modeli ve dikkat ve genel uyarılmışlık düzeyi bağlamında, duygusal yüz ifadelerinin hedef süreye göre kısa algılanma eğiliminde olması dikkat kaynaklı modelle uyumlu görünürken; duygusal yüz ifadelerinin nötre göre daha uzun algılanması ise genel uyarılmışlık düzeyi kaynaklı modelle uyumlu görünmektedir. Anlamlı ortak etki bulunamamasına rağmen, duygusal yüz ifadelerinin sunum süresi artıkça zamansal bozulmaların da arttığı görülmektedir. Bununla birlikte, tüm duygusal yüz ifadelerinin sunum sürelerine dair süre tahminlerinde, zaman aralığı yeniden oluşturma görevinde, süreyi sözel tahmin etme görevine göre daha uzun algılama oluştuğu görülmektedir. Bu çalışmadan elde edilen bulgular doğrultusunda, duygusal yüz ifadelerinin zaman algısı üzerindeki etkisinde; genel uyarılmışlık düzeyi ve dikkat kaynaklı ortak etkilerin yanında, zamansal yöntem türlerindeki farklılıklardan dolayı bellek ve karar verme süreçlerinin de etkili olabileceği görülmektedir. | tr_TR |
dc.contributor.department | Psikoloji | tr_TR |
dc.contributor.authorID | 10134069 | tr_TR |