Konjenital Kalp Hastalıkları Ameliyatlarından Sonra Gelişen Akut Böbrek Hasarına Etki Eden Faktörlerin İncelenmesi
| dc.contributor.author | Mehmet Akif Dereli | |
| dc.contributor.department | Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları | |
| dc.date.accessioned | 2026-07-21T14:51:45Z | |
| dc.date.issued | 2026 | |
| dc.description.abstract | DERELİ, M. A. Factors Affecting Acute Kidney Injury After Surgery for Congenital Heart Disease. Hacettepe University Faculty of Medicine, Department of Child Health and Diseases, Medical Specialty Thesis, Ankara, 2026. Acute kidney injury (AKI) is a frequent complication after surgery for congenital heart disease (CHD) and is associated with adverse outcomes. This study aimed to determine the incidence of postoperative AKI, identify factors associated with its development, and evaluate its relationship with morbidity and mortality in children undergoing CHD surgery. This retrospective single-center study included 219 patients aged 18 years or younger who underwent surgery for CHD between January 1, 2023, and December 31, 2024. AKI was defined according to the Kidney Disease: Improving Global Outcomes (KDIGO) 2012 criteria. Demographic, clinical, intraoperative, postoperative, and laboratory variables were analyzed, and logistic regression analyses were performed to examine factors associated with AKI. Postoperative AKI developed in 71 patients (32.4%) and occurred predominantly on postoperative day 0 (mean 0.45±1.13 days). In univariable analyses, AKI was associated with lower weight-for-age and height-for-age z-scores, history of cardiopulmonary arrest, preoperative invasive mechanical ventilation, cyanosis and single-ventricle physiology, lower preoperative blood urea nitrogen, albumin, sodium, and creatinine levels, higher RACHS-1 and STAT categories, higher STAT score, longer aortic clamp and cardiopulmonary bypass times, higher postoperative vasoactive inotropic scores, greater postoperative day 0 fluid overload, unfavorable early postoperative laboratory changes, and exposure to aminoglycosides and vancomycin. In the final multivariable logistic regression model, age at the time of surgery, percentage change in blood urea nitrogen, and percentage change in sodium remained statistically significant; each 1-month increase in age at surgery was associated with an approximately 0.8% decrease in the odds of postoperative acute kidney injury (OR: 0.992, 95% CI: 0.984-0.999; p=0.028), whereas each 1-unit increase in blood urea nitrogen percentage change and sodium percentage change was associated with approximately 1.3% (OR: 1.013, 95% CI: 1.007-1.020; p<0.001) and 12.9% (OR: 1.129, 95% CI: 1.035-1.231; p=0.006) higher odds of AKI, respectively. Because percentage changes in BUN and sodium were derived from postoperative day 0 values, these variables were interpreted as early postoperative biochemical indicators rather than causal predictors. Patients with AKI had significantly higher rates of extracorporeal membrane oxygenation (22.5% vs 1.4%) and mortality (21.1% vs 0.7%), as well as longer intubation, mechanical ventilation, intensive care unit stay, and hospital stay (all p<0.001). AKI occurred in nearly one-third of children after CHD surgery and usually developed within the first 24 postoperative hours. Preoperative clinical vulnerability, higher surgical complexity, perioperative hemodynamic burden, fluid accumulation, and nephrotoxic exposure were all associated with AKI development. Early recognition of high-risk patients and careful perioperative management may help reduce AKI-related morbidity and mortality. | |
| dc.description.ozet | DERELİ, M. A. Konjenital Kalp Hastalıkları Ameliyatlarından Sonra Gelişen Akut Böbrek Hasarına Etki Eden Faktörlerin İncelenmesi. Hacettepe Üniversitesi Tıp Fakültesi, Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı, Uzmanlık Tezi, Ankara, 2026. Akut böbrek hasarı (ABH), konjenital kalp hastalığı (KKH) cerrahisi sonrası sık görülen ve olumsuz klinik sonuçlarla ilişkili bir komplikasyondur. Bu çalışmada, KKH cerrahisi uygulanan çocuklarda postoperatif ABH sıklığının belirlenmesi, ABH gelişimi ile ilişkili faktörlerin ortaya konulması ve morbidite ile mortalite üzerindeki etkisinin değerlendirilmesi amaçlandı. Bu retrospektif, tek merkezli çalışmaya 1 Ocak 2023-31 Aralık 2024 tarihleri arasında KKH nedeniyle ameliyat edilen 18 yaş ve altındaki 219 hasta dahil edildi. ABH, Kidney Disease: Improving Global Outcomes (KDIGO) 2012 kriterlerine göre tanımlandı. Demografik, klinik, intraoperatif, postoperatif ve laboratuvar değişkenleri incelendi; ABH ile ilişkili faktörleri değerlendirmek amacıyla lojistik regresyon analizleri yapıldı. Postoperatif ABH 71 hastada (%32,4) gelişti ve en sık postoperatif 0. günde ortaya çıktı (ortalama 0,45±1,13 gün). Tek değişkenli analizlerde ABH; yaşa göre düşük ağırlık ve boy z skorları, kardiyopulmoner arrest öyküsü, preoperatif invaziv mekanik ventilasyon, siyanoz ve tek ventrikül fizyolojisi varlığı, düşük preoperatif kan üre azotu, albümin, sodyum ve kreatinin düzeyleri, yüksek RACHS-1 ve STAT kategorileri, daha yüksek STAT skoru, daha uzun aort klemp ve kardiyopulmoner baypas süreleri, daha yüksek postoperatif vazoaktif inotrop skorları, postoperatif 0. gündeki daha fazla sıvı yükü, erken postoperatif dönemde olumsuz laboratuvar değişiklikleri ve aminoglikozit ile vankomisine maruziyet ile ilişkili bulundu. Nihai çok değişkenli lojistik regresyon modelinde operasyon sırasındaki yaş, kan üre azotu değişim yüzdesi ve sodyum değişim yüzdesi istatistiksel olarak anlamlı kaldı; operasyon yaşındaki her 1 aylık artış postoperatif ABH olasılığında yaklaşık %0,8 azalma ile ilişkiliyken (OR: 0,992; %95 GA: 0,984-0,999; p=0,028), kan üre azotu değişim yüzdesindeki her 1 birim artış yaklaşık %1,3’lük (OR: 1,013; %95 GA: 1,007-1,020; p<0,001) ve sodyum değişim yüzdesindeki her 1 birim artış yaklaşık %12,9’luk (OR: 1,129; %95 GA: 1,035-1,231; p=0,006) artmış ABH olasılığı ile ilişkili bulundu. BUN ve sodyum değişim yüzdeleri postoperatif 0. gün değerlerinden türetildiğinden, bu değişkenler nedensel veya öngörü belirteçlerinden ziyade erken postoperatif biyokimyasal etkilenme göstergeleri olarak yorumlandı. ABH gelişen hastalarda ekstrakorporeal membran oksijenizasyonu (%22,5'e karşı %1,4) ve mortalite (%21,1'e karşı %0,7) oranları anlamlı olarak daha yüksek olup; entübasyon ve mekanik ventilasyon süresi, yoğun bakım yatış süresi ve hastanede kalış süresi de daha uzundu (tüm karşılaştırmalar için p<0,001). ABH, KKH cerrahisi sonrası çocukların yaklaşık üçte birinde görülmüş ve çoğunlukla postoperatif ilk 24 saat içinde gelişmiştir. Preoperatif klinik kırılganlık, daha yüksek cerrahi karmaşıklık, perioperatif hemodinamik yük, sıvı birikimi ve nefrotoksik maruziyet ABH gelişimi ile ilişkili bulunmuştur. Yüksek riskli hastaların erken tanınması ve perioperatif dönemin dikkatli yönetimi, ABH'ye bağlı morbidite ve mortalitenin azaltılmasına katkı sağlayabilir. | |
| dc.embargo.lift | 2026-07-21T14:51:45Z | |
| dc.embargo.terms | Acik erisim | |
| dc.identifier.uri | https://hdl.handle.net/11655/38774 | |
| dc.language.iso | tr | |
| dc.publisher | Tıp Fakültesi | |
| dc.rights | info:eu-repo/semantics/openAccess | |
| dc.subject | konjenital kalp hastalığı, akut böbrek hasarı, pediyatrik kardiyak cerrahi, risk faktörleri, mortalite | |
| dc.subtype | medicineThesis | |
| dc.title | Konjenital Kalp Hastalıkları Ameliyatlarından Sonra Gelişen Akut Böbrek Hasarına Etki Eden Faktörlerin İncelenmesi | |
| dc.type | info:eu-repo/semantics/masterThesis |