Show simple item record

dc.contributor.advisorCoşkun, Gürsoy
dc.contributor.authorGençosmanoğlu, Harun
dc.date.accessioned2025-01-27T12:42:49Z
dc.date.issued2025-07-02
dc.date.submitted2024-12-18
dc.identifier.citationGençosmanoğlu, H., Temporomandibular Bozukluğu Olan Bireylerde Fasyal Distorsiyon Modeline Dayalı Manuel Tedavinin Etkinliğinin İncelenmesi, Hacettepe Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Fizik Tedavi ve Rehabilitasyon Programı Doktora Tezi, Ankara, 2025.tr_TR
dc.identifier.urihttps://hdl.handle.net/11655/36368
dc.description.abstractThe aim of this study was to investigate the effects of manual therapy based on the fascial distortion model (FDM) in patients with temporomandibular disorders (TMD) by comparing it with core stabilization training based on the Pilates method and a non- interventional control. The interventional groups received one of these two methods in addition to the conventional home program (CHP), while the control group received no treatment. Pain intensity was measured with the revised graded chronic pain scale, short form McGill pain questionnaire (SF-MPQ), visual analog scale (VAS) and numerical pain rating scale (NPRS). Head posture was assessed by photogrammetry. Temporomandibular joint range of motion was measured with a caliper. TMD severity, dysfunction, disability and quality of life were assessed by the Fonseca anamnestic index, the mandibular function impairment questionnaire, the craniofacial pain and disability inventory, and the cognitive exercise therapy approach-biopsychosocial questionnaire, respectively. The group-by-time interaction effect was statistically significant for laterotrusions, pain intensity in the last week according to NPRS and SF-MPQ, present pain intensity according to VAS and the index on SF-MPQ, TMD severity, and disability in jaw functional status (p <.05). In conclusion, once-per-week sessions of FDM, combined with CHP, clinically and/or statistically significantly improved pain-free maximum mouth opening, laterotrusions, present pain intensity and pain intensity in the last week, TMD severity, dysfunction and disability. It is suggested that FDM could be used as a new therapeutic tool for TMD. Future studies on immediate or short-term effects and different session frequencies are needed.tr_TR
dc.language.isoturtr_TR
dc.publisherSağlık Bilimleri Enstitüsütr_TR
dc.rightsinfo:eu-repo/semantics/embargoedAccesstr_TR
dc.subjectTemporomandibular Bozukluklartr_TR
dc.subjectKas-İskelet Manipülasyonlarıtr_TR
dc.subjectRehabilitasyon Araştırmalarıtr_TR
dc.subjectEgzersiz Hareket Teknikleritr_TR
dc.subjectTemporomandibular Disorderstr_TR
dc.subjectMusculoskeletal Manipulationstr_TR
dc.subjectRehabilitation Researchtr_TR
dc.subjectExercise Movement Techniquestr_TR
dc.subject.lcshGenel tıp. Sağlık mesleğitr_TR
dc.titleTemporomandibular Bozukluğu Olan Bireylerde Fasyal Distorsiyon Modeline Dayalı Manuel Tedavinin Etkinliğinin İncelenmesitr_TR
dc.title.alternativeInvestigation of the Efficacy of Manual Therapy Based on the Fascial Distortion Model in Individuals with Temporomandibular Disordertr_TR
dc.typeinfo:eu-repo/semantics/doctoralThesistr_TR
dc.description.ozetBu çalışmada, temporomandibular bozukluğu (TMB) olan hastalarda fasyal distorsiyon modeline dayalı manuel tedavi (FDM)’nin etkilerini Pilates yöntemine dayalı gövde stabilizasyon egzersiz eğitimi ve müdahale içermeyen kontrol ile karşılaştırarak incelemek amaçlanmıştır. Müdahale gruplarına geleneksel ev programı (GEP)’na ek olarak bu iki yöntemden biri verilirken, kontrol grubuna herhangi bir tedavi uygulanmadı. Ağrı yoğunluğu yenilenmiş derecelendirilmiş kronik ağrı ölçeği, kısa form McGill ağrı anketi (KFMAA), görsel analog skala (GAS) ve sayısal ağrı derecelendirme ölçeği (SADÖ) ile ölçülmüştür. Baş postürü fotogrametri ile değerlendirilmiştir. Temporomandibular eklem hareket açıklığı kaliper ile ölçülmüştür. TMB şiddeti, disfonksiyon, özürlülük ve yaşam kalitesi sırasıyla Fonseca anamnestik indeksi, mandibular fonksiyon bozukluğu anketi, kraniyofasiyal ağrı ve engellilik anketi ve bilişsel egzersiz terapi yaklaşımı-biyopsikososyal ölçeği ile değerlendirilmiştir. Grup – zaman etkileşim etkisi laterotrüzyonlar, SADÖ ve KFMAA’ya göre son bir hafta içindeki ağrı yoğunluğu, GAS’a ve KFMAA’daki göstergeye göre anlık ağrı yoğunluğu, TMB şiddeti ve çenenin fonksiyonel durumundaki özürlülük üzerinde istatistiksel olarak anlamlıydı (p <.05). Sonuç olarak haftada bir seanslık FDM’nin GEP ile uygulanması ağrısız maksimum ağız açıklığını, laterotrüzyonları, anlık ve son bir hafta içindeki ağrı yoğunluklarını, TMB şiddetini, disfonksiyonu ve özürlülüğü klinik ve/veya istatistiksel açıdan anlamlı ölçüde iyileştirmiştir. TMB’a yönelik yeni bir tedavi aracı olarak FDM’nin kullanılabileceği önerilmektedir. Anlık veya erken dönem etkilere ve farklı seans sıklıklarına yönelik gelecek çalışmalara gereksinim duyulmaktadır.tr_TR
dc.contributor.departmentFizyoterapi ve Rehabilitasyontr_TR
dc.embargo.terms6 aytr_TR
dc.embargo.lift2025-08-01T12:42:50Z
dc.fundingTÜBİTAKtr_TR
dc.subtypeprojecttr_TR


Files in this item

This item appears in the following Collection(s)

Show simple item record