Basit öğe kaydını göster

dc.contributor.advisorSarıbaş, Zeynep
dc.contributor.authorKurumanastırlı, Berke
dc.date.accessioned2024-03-11T06:12:00Z
dc.date.issued2024
dc.date.submitted2024-02-26
dc.identifier.citationNumberedtr_TR
dc.identifier.urihttps://hdl.handle.net/11655/34783
dc.description.abstractKurumanastırlı Berke, Investigation of Biofilm Formation and Clarithromycin Susceptibility in Mycobacterium fortuitum Isolates, Hacettepe University Faculty of Medicine, Department of Medical Microbiology, Thesis in Medical Microbiology, Ankara, 2024. Mycobacterium fortuitum is a rapid growing non-tuberculous mycobacteria (NTM) species. This species which is very common in the environment, has been associated with nosocomial infections, especially in immunosuppressed patients. M. fortuitum can form biofilm on various surfaces (surgical instruments, implants, etc.). Biofilm is a surface formation consisting of a mucopolysaccharide layer and a population of microorganisms. Specialized cells within the biofilm which have high antimicrobial minimum inhibitory concentration (MIC) values may cause treatment failures. Mutations in the erm (39) gene have been associated with inducible macrolide resistance against clarithromycin, which is a member of the macrolide antibiotic group used in the treatment of M. fortuitum infections. In our study, we aimed to investigate clarithromycin susceptibility by standard broth microdilution method, biofilm formation and erm (39) gene mutations in 40 M. fortuitum isolates. While all isolates were found to be susceptible at the 72nd hour, 65% of the isolates were reported as inducible macrolide resistance on day 14. The crystal violet method was used to investigate biofilm formation and two isolates (5%) were reported as “moderate biofilm positive” and 38 isolates (95%) as “weak biofilm positive”. Mutations in the erm (39) gene were investigated using the Sanger sequencing method. The erm (39) gene was found positive in PCR in all isolates. There are a limited number of studies on susceptibility and biofilm testings of M. fortuitum in the world and in our country as well. Thanks to our findings, we aim to contribute to a more conscious and effective treatment principle in M. fortuitum infections.tr_TR
dc.publisherTıp Fakültesitr_TR
dc.rightsinfo:eu-repo/semantics/openAccesstr_TR
dc.subjectMycobacterium fortuitumtr_TR
dc.subjectklaritromisintr_TR
dc.subjectbiyofilmtr_TR
dc.subjectermtr_TR
dc.subject.lcshMikrobiyolojitr_TR
dc.titleMycobacterıum Fortuıtum İzolatlarında Biyofilm Oluşumu ve Klaritromisin Duyarlılığının Araştırılmasıtr_TR
dc.typeinfo:eu-repo/semantics/doctoralThesistr_TR
dc.description.ozetKurumanastırlı Berke, Mycobacterium fortuitum İzolatlarında Biyofilm Oluşumu ve Klaritromisin Duyarlılığının Araştırılması, Hacettepe Üniversitesi Tıp Fakültesi, Tıbbi Mikrobiyoloji Anabilim Dalı, Uzmanlık Tezi, Ankara, 2024. Mycobacterium fortuitum, hızlı üreyen tüberküloz dışı mikobakteri (TDM) türlerinden biridir. Dış ortamda çok yaygın bulunan bu bakteri özellikle immünsupresif hastalarda nazokomiyal enfeksiyonlar ile ilişkilendirilmiştir. M. fortuitum’un çeşitli yüzeylerde (cerrahi alet, implant, vb.) biyofilm oluşturabildiği gösterilmiştir. Biyofilm mukopolisakkarid tabaka ve mikroorganizma topluluğundan meydana gelen yüzey oluşumudur. Biyofilm tabaka içerisindeki özelleşmiş hücrelerin yükselmiş antimikrobiyal minimum inhibitör konsanstrasyon (MİK) değerlerine bağlı olarak tedavi başarısızlığına neden olabileceği gösterilmiştir. M. fortuitum enfeksiyonlarının tedavisinde kullanılan antimikobakteriyel ajanlardan biri olan makrolid grubu üyesi klaritromisine karşı erm (39) genindeki mutasyonlar indüklenebilir makrolid direnci ile ilişkilendirilmiştir. Çalışmamızda, 40 adet M. fortuitum suşunda, standart sıvı mikrodilüsyon testi ile klaritromisin duyarlılığının belirlenmesi, biyofilm oluşturma özelliklerinin araştırılması ve erm (39) geninde mutasyon varlığının araştırılması amaçlanmıştır. Yetmiş ikinci saatte yapılan değerlendirmede tüm izolatlar duyarlı, 14. günde izolatların %65’i indüklenebilir makrolid dirençli olarak raporlanmıştır. Biyofilm oluşumunun araştırılması için kristal viyole yöntemi kullanılmıştır ve iki izolat (%5) “orta biyofilm pozitif”, 38 izolat (%95) “zayıf biyofilm pozitif” olarak rapor edilmiştir. Sanger dizileme yöntemi kullanılarak erm (39) geninde mutasyon varlığı araştırılmıştır. İzolatların tamamında PZR’de, erm (39) geni pozitif bulunmuştur. Dünyada ve ülkemizde M. fortuitum’u ele alan duyarlılık ve biyofilm çalışmaları oldukça sınırlı sayıdadır. Elde edilen sonuçlar ile M. fortuitum enfeksiyonlarında daha bilinçli ve etkili bir tedavi prensibine katkıda bulunmayı hedeflemekteyiz.tr_TR
dc.contributor.departmentTıbbi Mikrobiyolojitr_TR
dc.embargo.termsAcik erisimtr_TR
dc.embargo.lift2024-03-11T06:12:00Z
dc.fundingBilimsel Araştırma Projeleri KBtr_TR
dc.subtypemedicineThesistr_TR


Bu öğenin dosyaları:

Bu öğe aşağıdaki koleksiyon(lar)da görünmektedir.

Basit öğe kaydını göster