Basit öğe kaydını göster

dc.contributor.advisorBabaoğlu, Melih Ö.
dc.contributor.authorSoylu Koçoğlu, Sıla
dc.date.accessioned2023-09-18T11:44:55Z
dc.date.issued2023
dc.date.submitted2023-08-04
dc.identifier.urihttps://hdl.handle.net/11655/33973
dc.description.abstractInflammatory bowel diseases (IBD) are diseases characterized by chronic inflammation of the intestinal mucosa. Ulcerative colitis (UC) and Crohn's disease (CH) are clinical entities presenting different characteristics. Genetic factors play an important role in the pathogenesis of inflammatory conditions. Detection of genetic polymorphisms associated with these disorders may help understand the pathophysiology, as well as may guide the diagnosis and individualized treatment. CYP2C19 is an enzyme that is partially responsible for the synthesis of epoxyieicosatrienoic acids (EETs) with vasodilatory and anti-inflammatory properties. Various studies have shown that acute or chronic inflammation can modulate activities of CYP enzymes. CYP2C19 genetic variants have been reported among risk factors for inflammatory diseases, such as Behçet’s disease, diabetik retinopathy, coronary artery disese and preeclampsia. The aim of this study is to examine the effects of genetic polymorphisms of CYP 2C19 (CYP2C19*2 and *17) in patients with UC and CH. Healthy volunteers (n=110) as the control group and patients with IBD (n=131) were included. PCR and restriction fragment length polymorpihsm analysis were used for genetic analysis. There were no significant differences among the control, UC and CD groups in terms of distribution of CYP2C19*2 or *17 alleles or genotypes. In CH group, while ileum involvement was about 20% and colon/ileocolon involvement was around 80% in patients with the wild-type genotype, the respective ratios in non-wild-type patients were about 60% and 40% (p<0,05). There was a statistically significant distribution difference for a higher frequency ( 25% vs. 10 %) of surgical resection in patients with the wild-type (*1/*1) genotype, as compared to the patients with other genotypes (p=0,02). There were no significant differences among genotype groups for other clinical features, such as the age at the diagnosis, the type of medical treatment applied, or presence of extra-intestinal findings. Our results may suggest that CYP2C19*2 and *17 polymorphisms may be useful biomarkers in the diagnosis, treatment and follow-up of patients with IBD.tr_TR
dc.language.isoturtr_TR
dc.publisherSağlık Bilimleri Enstitüsütr_TR
dc.rightsinfo:eu-repo/semantics/openAccesstr_TR
dc.subjectFarmakogenetiktr_TR
dc.subjectÜlseratif kolit
dc.subjectCrohn hastalığı
dc.subjectİnflamatuvar barsak hastalıkları
dc.subjectCYP2C19
dc.subjectGenetik polimorfizm
dc.subject.lcshR/W - Tıptr_TR
dc.titleSitokrom P450 2c19 (Cyp2c19) Genetik Polimorfizmlerinin Ülseratif Kolit ve Crohn Hastalığındaki Etkileritr_TR
dc.typeinfo:eu-repo/semantics/doctoralThesistr_TR
dc.description.ozetİnflamatuvar barsak hastalıkları (İBH), intestinal mukozanın kronik inflamasyonu ile karakterize hastalıklardır. Bu hastalıkların içinde yer alan ülseratif kolit (ÜK) ve Crohn hastalığı (CH) iki ayrı patolojik durumdur ve birbirinden farklı özelliklere sahiptir. Genetik faktörler bu bozuklukların patogenezinde önemli yer tutar. Hastalıkla ilişkili olabilecek genetik polimorfizmlerin saptanması, patofizyolojinin aydınlatılmasına yardımcı olabileceği gibi tanı ve tedavide, ayrıca tedavinin bireyseleştirilmesinde yol gösterici olabilir. CYP2C19 bir epoksijenaz enzimi olup araşidonik asitten vazodilatör ve anti-inflamatuvar özellikleri olan epoksieikozatrienoik asitlerin (EET) sentezinden kısmen sorumludur. İlaç metabolize eden enzim aktivitesinin inflamasyondan etkilendiği, akut ya da kronik inflamasyonun CYP enzim aktivite ve düzeyini inhibe edebileceği çeşitli çalışmalarda gösterilmiştir. CYP2C19 genetik varyantlarının Behçet hastalığı, diyabetik retinopati, koroner arter hastalığı, preeklampsi gibi inflamatuvar hastalıklar için risk faktörü olduğu bilinmektedir. Bu çalışmanın amacı, ÜK ve Crohn hastalarında CYP2C19*2 ve *17 genetik polimorfizmlerinin etkilerinin incelenmesidir. Kontrol grubuna 110 sağlıklı gönüllü, çalışma grubuna 131 İBH’lı hasta dahil edildi. Genetik analizler için polimeraz zincir reaksiyonu ve restriksiyon analizi yöntemi kullanıldı. Kontrol, ÜK ile CH grupları arasında CYP2C19*2 ve *17 genetik polimorfizmlerinin genotip ve alel sıklıkları açısından anlamlı farklılık saptanmadı. CH grubunda, genotipler ile tutulum lokalizasyonu (ileal, kolon ve ileokolon tutulum) arasında istatistiksel olarak anlamlı fark saptandı (p<0,05). Yabanıl (*1/*1) genotipi olan hastalarda, ileum tutulumu %20 ve kolon/ileokolon tutulumu % 80 dolayında iken, *2 veya *17 aleli taşıyan hastalarda lokalizasyon dağılımı sırasıyla %60 ve %40 dolayında idi (p<0,05). Hastaların tümü incelendiğinde, yabanıl genotipte (*1/*1) olanların yaklaşık %25’inde; yabanıl tip dışında kalan diğer genotiplerde olanların yaklaşık %10’unda cerrahi rezeksiyon öyküsü mevcut idi ve dağılımdaki fark anlamlı idi (p=0,02). Crohn hastalık davranışı, tanı yaşı, medikal tedavi tipi, ekstraintestinal bulgular, perianal hastalık gibi klinik özelliklerle genotipler arasında anlamlı ilişki bulunmadı. Çalışma sonuçları, CYP2C19*2 ve *17 polimorfizmlerinin inflamatuvar barsak hastalarının tanı, tedavi ve izleminde yararlı biyobelirteçler olabileceğini düşündürmektedir.tr_TR
dc.contributor.departmentTıbbi Farmakolojitr_TR
dc.embargo.termsAcik erisimtr_TR
dc.embargo.lift2023-09-18T11:44:55Z
dc.fundingYoktr_TR
dc.subtypedatasettr_TR


Bu öğenin dosyaları:

Bu öğe aşağıdaki koleksiyon(lar)da görünmektedir.

Basit öğe kaydını göster