Basit öğe kaydını göster

dc.contributor.advisorAksu Yıldırım, Sibel
dc.contributor.authorDemirci, Cevher
dc.date.accessioned2019-10-21T11:17:16Z
dc.date.issued2015
dc.date.submitted2015-10-01
dc.identifier.urihttp://hdl.handle.net/11655/9262
dc.description.abstractABSTRACT Demirci C. Effects of trunk stabilization exercises and kinesio taping application on trunk control and upper extremity function in adult muscle diseases. Hacettepe University Institute of Health Sciences, Physical Therapy and Rehabilitation Program, Doctorate Thesis, Ankara 2015. This study was planned to investigate the effects of trunk stabilization exercises and kinesio taping application on trunk control and upper extremity functions in adult muscle diseases. In the study, 16 individuals with a mean age of 33,25 ±12,99 years were included in the trunk stabilization exercise group and 16 individuals with a mean age of 34,06 ±12,81 years were included in the trunk stabilization + kinesio taping group. Individuals were taken into the trunk stabilization exercise program 3 days per week for 8 weeks. Stabilization group was treated with trunk stabilization and strenghtening exercises while kinesiotaping group was treated with kinesiotaping application in addition to stabilization exercises twice a week. Individuals were assessed three times; before treatment, in 4. week and in 8. week of treatment. After the demographic data were recorded, pain and fatique severity was assessed with visual analog scale, muscle strength of trunk and hip muscles with manual muscle test, trunk control with trunk impairment scale, balance with functional reach test, lower trunk stabilization with bridging test, activity limitations with activlim, manual ability with abilhand and upper extremity stabilization with Minnesota manual dexterity test. At the end of the study, there has been significant improvements in pain, fatique, trunk control, balance, lower trunk stabilization, activity limitations and upper extremity stabilization (p<0,05) in both groups. There has been improvement in all muscle strength in stabilization + kinesiotaping group while there has been no change in back extensors, trunk lateral flexors and left hip extensors in stabilization group (p>0,05). Trunk stabilization group is superior than the stabilization+taping group only in manual ability assessment (p<0,05). Groups were similar in the other assessment results (p>0,05). In conclusion, trunk stabilization exercises should take place in routine management of neuromuscular diseases and kinesiotaping could be used as a supportive application.tr_TR
dc.language.isoturtr_TR
dc.publisherSağlık Bilimleri Enstitüsütr_TR
dc.rightsinfo:eu-repo/semantics/openAccesstr_TR
dc.subjectKas hastalıklarıtr_TR
dc.subjectGövde stabilizasyonutr_TR
dc.subjectÜst ekstremitetr_TR
dc.subjectKinezyo bantlamatr_TR
dc.titleErişkin Kas Hastalarında Gövde Stabilizasyonu Eğitimi ve Kinezyo Bantlama Uygulamasının Gövde Kontrolü ve Üst Ekstremite Fonksiyonlarına Etkisitr_TR
dc.typeinfo:eu-repo/semantics/doctoralThesistr_TR
dc.callno2015/2313
dc.description.ozetÖZET Demirci C. Erişkin Kas Hastalarında Gövde Stabilizasyonu Eğitimi ve Kinezyo Bantlama Uygulamasının Gövde Kontrolü ve Üst Ekstremite Fonksiyonlarına Etkisi. Hacettepe Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Fizik Tedavi ve Rehabilitasyon Programı, Doktora Tezi, Ankara 2015. Bu çalışma, erişkin kas hastalarına uygulanan gövde stabilizasyonu eğitimi ve kinezyobantlama uygulamasının, gövde kontrolü ve üst ekstremite fonksiyonlarına etkisinin değerlendirilmesi amacıyla planlandı. Çalışma kapsamında gövde stabilizasyonu eğitimi grubuna yaş ortalaması 33,25 ±12,99 olan 16 birey, gövde stabilizasyonu + kinezyo bantlama grubuna yaş ortalaması 34,06 ±12,81 olan 16 birey dahil edildi. Bireyler 8 hafta boyunca haftada 3 gün gövde stabilizasyonu eğitimine alındı. Stabilizasyon grubuna sadece gövde stabilizasyonu ve kuvvetlendirme egzersizlerinden oluşan bir program uygulanırken, diğer gruba ek olarak haftada iki kez gövde kasları için uyarıcı ve destekleyici amaçlı kinezyo bantlama uygulaması yapıldı. Bireyler tedavi öncesinde, tedavinin 4. haftasında ve 8. haftasında olmak üzere 3 kez değerlendirmeye alındı. Bireylerin demografik bilgileri kaydedildikten sonra, ağrı ve yorgunluk şiddetleri; görsel analog skalası ile, gövde ve kalça çevresi kas kuvvetleri; manuel kas testi ile, gövde kontrolü; Gövde Bozukluk Ölçeği ile, denge; fonksiyonel uzanma testi ile, alt gövde stabilizasyonu; köprü kurma süresi ölçümü ile, aktivite kısıtlılıkları; activlim ile, el becerileri; abilhand ölçeği ile ve üst ekstremite stabilizasyonları; Minnesota el becerileri testi ile değerlendirildi. Çalışma sonunda her iki grupta da ağrı, yorgunluk, gövde kontrolü, denge, alt gövde stabilizasyonu, aktivite kısıtlılılığı ölçümü ve üst ekstremite stabilizasyonu parametrelerinde anlamlı gelişmeler sağlandı (p<0,05). Stabilizasyon+ bantlama grubunun tüm kas kuvvetlerinde istatistiksel olarak anlamlı artış gözlenirken (p<0,05), sadece gövde stabilizasyonu eğitimi alan grupta sırt ekstansörleri, gövde lateral fleksörleri ve sol kalça ekstansörlerinde değişiklik olmadığı gözlendi (p>0,05). Tedavi sonrası iki grup karşılaştırıldığında, sadece el becerilerinde gövde stabilizasyonu grubunun 4. ve 8. hafta değerleri stabilizasyon+bantlama grubuna üstünlüğü vardı. Diğer değerlendirme sonuçları açısından gruplar birbirine benzerdi (p>0,05). Sonuç olarak gövde stabilizasyonu eğitiminin kas hastalıklarında rutin tedavi programında yer alması gerektiği, bantlamanın ise destekleyici bir uygulama olarak kullanılabileceği görüşüne varıldı.tr_TR
dc.contributor.departmentFizyoterapi ve Rehabilitasyontr_TR
dc.embargo.termsAcik erisimtr_TR
dc.embargo.lift2019-10-21T11:17:16Z
dc.fundingYoktr_TR


Bu öğenin dosyaları:

Bu öğe aşağıdaki koleksiyon(lar)da görünmektedir.

Basit öğe kaydını göster