dc.contributor.advisor | URHANOĞLU, İŞTAR | |
dc.contributor.author | ERYILMAZ, FAHRİ | |
dc.date.accessioned | 2025-03-07T10:37:02Z | |
dc.date.issued | 2025-03-06 | |
dc.date.submitted | 2025-01-15 | |
dc.identifier.citation | ERYILMAZ, Fahri. Yargıtay Kararları Işığında Muvazaalı Alt İşverenlik İlişkisi, Yüksek Lisans Tezi, Ankara, 2025. | tr_TR |
dc.identifier.uri | https://hdl.handle.net/11655/36651 | |
dc.description.abstract | The principal employer-subcontractor relationship constitutes one of the most important and controversial
topics in Labor Law. Although the subcontracting practice offers various advantages to employers such as
cost savings, creating flexibility in the workforce, and utilizing external resources in areas requiring
expertise; the fact that employers also resort to this relationship to evade obligations arising from labor
legislation and to prevent workers from exercising their rights reveals the necessity of addressing the issue
more comprehensively in Labor Law.
In our legislation, subcontracting is regulated in more detail in Labor Law No. 4857 compared to previous
labor laws. The main reason for this is to prevent the malicious practices that arose by using this relationship in the previous period from being resorted to in the new period as well. Indeed, especially during the period when Law No. 1475 was in effect, the misuse of subcontracting by employers led the legislator to take measures to prevent the emergence of fraudulent practices. On the other hand, significant regulations related to the issue are also included in the Subcontracting Regulation.
In this study, the principal employer-subcontractor relationship will be examined based on the provisions
of Labor Law No. 4857 and the Subcontracting Regulation, within the scope of doctrinal and practical
views. | tr_TR |
dc.language.iso | tur | tr_TR |
dc.publisher | Sosyal Bilimler Enstitüsü | tr_TR |
dc.rights | info:eu-repo/semantics/openAccess | tr_TR |
dc.subject | Asıl İşveren, Alt İşveren, Atipik İstihdam Biçimi, Muvazaa, Sorumluluk | tr_TR |
dc.subject.lcsh | Hukuk (Genel). Karşılaştırmalı hukuk. Yeknesak hukuk. | tr_TR |
dc.title | YARGITAY KARARLARI IŞIĞINDA MUVAZAALI ALT İŞVERENLİK İLİŞKİSİ | tr_TR |
dc.type | info:eu-repo/semantics/masterThesis | tr_TR |
dc.description.ozet | Asıl işveren – alt işveren ilişkisi İş Hukukunun en önemli ve tartışmalı konularından birini oluşturmaktadır.
Nitekim alt işverenlik uygulaması, işverenlere her ne kadar maliyette tasarruf sağlama, iş gücünde esneklik yaratma ve uzmanlık gerektiren alanlarda dış kaynaklardan yararlanma imkanı gibi çeşitli avantajlar sunsa da; işverenlerin bu ilişkiye aynı zamanda iş mevzuatından kaynaklanan yükümlülüklerden kurtulmak ve işçilerin haklarını kullanmasını engellemek amacıyla da başvurması, İş Hukukunda konunun daha kapsamlı şekilde ele alınması gerekliliğini ortaya çıkarmaktadır.
Hukukumuzda alt işverenlik, 4857 sayılı İş Kanununda, önceki İş Kanunlarına kıyasla daha detaylı bir
şekilde düzenlenmiştir. Bu durumun temel sebebini ise önceki dönemde bu ilişki kullanılmak suretiyle
ortaya çıkan kötü niyetli uygulamalara yeni dönemde de başvurulmasının önüne geçilmek istenmesi
oluşturmaktadır. Gerçekten de, özellikle 1475 sayılı Kanunun yürürlükte bulunduğu dönemde, alt
işverenliğin işverenler tarafından amaç dışı kullanılması, kanun koyucuyu muvazaalı uygulamaların ortaya
çıkmasını önlemek için tedbirler almak durumunda bırakmıştır. Öte yandan Alt İşverenlik Yönetmeliğinde
de konuya ilişkin önemli düzenlemelere yer verilmiş bulunulmaktadır.
Çalışma kapsamında asıl işveren – alt işveren ilişkisi 4857 sayılı İş Kanunu ve Alt İşverenlik Yönetmeliği
hükümleri esas alınarak öğretideki ve uygulamadaki görüşler kapsamında incelenmeye çalışılacaktır. | tr_TR |
dc.contributor.department | Özel Hukuk | tr_TR |
dc.embargo.terms | Acik erisim | tr_TR |
dc.embargo.lift | 2025-03-07T10:37:02Z | |
dc.funding | Yok | tr_TR |