dc.contributor.advisor | ÜZÜM, Melike | |
dc.contributor.author | GEZİCİ, Esra | |
dc.date.accessioned | 2025-01-29T10:42:34Z | |
dc.date.issued | 2025 | |
dc.date.submitted | 2025-01-07 | |
dc.identifier.uri | https://hdl.handle.net/11655/36426 | |
dc.description.abstract | Chagatai Turkish is one of the historical Turkish languages used as a written language in a wide geography that developed between the 15th and 20th centuries. Classical Chagatai Literature reached its peak with Ali Şîr Nevâyî, after which various poets and writers produced works showing Chagatai literary language features. In the recent Chagatai literature, new names have emerged that continue the characteristics of the classical period. Mîrhasan Sedâî, who has an important place among them, is one of the representatives of the late Chagatai literature. However, it has been observed that the poet and his works are not given enough space in the literature, and the lack of research on the language used by the author has attracted attention.
In this study, Sedâî Divan was prepared as a translated text in order to fill this gap in the literature. The criteria used in the transcription process were determined and exemplified in accordance with the sound characteristics of the work. In addition, in order to evaluate Sedâî's language use and to provide linguistic evidence about the language features of the period, the appearance of aspect-tense and modality in finite verbs was analysed based on the work. The author-stylistic relationship between the identified linguistic features was evaluated within the framework of these three categories | tr_TR |
dc.publisher | Sosyal Bilimler Enstitüsü | tr_TR |
dc.rights | info:eu-repo/semantics/openAccess | tr_TR |
dc.subject | Görünüş-zaman ve kiplik, Çağatay Türkçesi, Mîrhasan Sedâî | tr_TR |
dc.title | ÇAĞATAY EDEBİYATI ŞAİRLERİNDEN MÎRHASAN SEDÂÎ’NİN DİVANI VE ÇEKİM MORFOLOJİSİ AÇISINDAN BİTİMLİ FİİLLER | tr_TR |
dc.type | info:eu-repo/semantics/masterThesis | tr_TR |
dc.description.ozet | Çağatay Türkçesi, XV. yüzyıl ve XX. yüzyıllar arasında gelişen geniş bir coğrafyada yazı dili olarak kullanılan tarihi Türk dillerinden biridir. Klasik Çağatay Edebiyatı, Ali Şîr Nevâyî ile zirveye ulaşmış, sonrasında çeşitli şairler ve yazarlar tarafından Çağatay edebî dil özelliği gösteren eserler verilmiştir. Son dönem Çağatay edebiyatında klasik dönem özelliklerini devam ettiren yeni isimler ortaya çıkmıştır. Bunlar arasında önemli bir yere sahip olan Mîrhasan Sedâî, son dönem Çağatay edebiyatının temsilcilerinden biridir. Ancak alan yazınında şair ve şairin eserlerine yeterince yer verilmediği gözlemlenmiş, yazarın kullandığı dil hakkında araştırmaların eksikliği dikkat çekmiştir.
Bu çalışmada, alan yazınındaki bu boşluğu doldurmak amacıyla Sedâî Divan’ı çeviri yazılı metin olarak hazırlanmıştır. Çeviri yazıya aktarım sürecinde kullanılan ölçütler eserin ses özelliklerine uygun olarak belirlenmiş ve örneklendirilmiştir. Ayrıca Sedâî’nin dil kullanımını değerlendirmek ve dönemin dil özellikleri hakkında dilsel kanıt sağlayabilmek için bitimli fiillerde görünüş-zaman ve kiplik ulamlarının görünümü eserden hareketle incelenmiştir. Tespit edilen dil özelliklerinden yazar- üslup ilişkisi bu üç ulam çerçevesinde değerlendirilmiştir. | tr_TR |
dc.contributor.department | Çağdaş Türk Lehçeleri ve Edebiyatları | tr_TR |
dc.embargo.terms | Acik erisim | tr_TR |
dc.embargo.lift | 2025-01-29T10:42:34Z | |
dc.funding | Yok | tr_TR |