Show simple item record

dc.contributor.advisorGül, Bülent
dc.contributor.authorLin, Yi Chun
dc.date.accessioned2018-02-14T13:17:02Z
dc.date.available2018-02-14T13:17:02Z
dc.date.issued2018-02-14
dc.date.submitted2018-01-17
dc.identifier.citationА.Очир, (2013). Эртний нүүдэлчдийн бунхант булшны малтлага судалгаа. Төв аймгийн Заамар сумын Шороон бумбагар дурсгалын малтлага судалгаа. Улаанбаатар. 章羣. (1986). 唐代蕃將研究. 台北市: 聯經出版. 章羣. (1990). 唐代蕃將研究續編. 台北市: 聯經出版. 張敏. (2002). 懸念乾陵. 北京市: 新世界出版社. 趙超. (2003). 古代墓志通論. 北京市: 紫禁城出版社. 馬馳. (2011). 唐代蕃將. 西安: 三秦出版社. 羅新. (2011). 蒙古國出土的唐代僕固乙突墓誌. 中原與域外 慶祝張廣達教授八十嵩壽研討會論文集 (s. 57-63). 台北市: 政大歷史系. 馬虹. (2011). 靺鞨部族的出現、分佈地域與族屬,靺鞨渤海與周邊國家的部族關係史研究. 北京市: 中國社會科學出版社. 趙靖. (2012). 唐代僕固部歷史考論. 蘭州: 西北民族大學. 范曄. (445). 後漢書. 魏徵. (636). 隋書. 杜佑. (801). 通典. 班固. (82). 漢書. 劉昫. (945). 舊唐書. 王溥. (961). 唐會要. 文軍, 梁. (2003). 乾陵六十一番王考述. 文博, 44-51. 司馬光. (1084). 資治通鑑. 岑仲勉. (1958). 突厥集史. 北京: 中華書局. 侯林伯. (1972). 唐代夷狄邊患史略. 台北市: 台灣商務印書館. 箭內亙. (1973). 中國歷史地圖. 台北縣: 三人行出版社. 梁實秋. (1973). 最新實用漢英辭典. 台北市: 遠東圖書公司. 謝海平. (1978). 唐代留華外國人生活考述. 台北市: 台灣商務印書館. 嚴耕望. (1985). 唐代交通圖考第二卷 河隴磧西區. 台北市: 中央研究院歷史語言研究所,. 李好文. (1986). 長安志圖. 台北市: 台灣商務. 張國剛. (1987). 唐代官制. 西安: 三秦出版社. 林恩顯. (1988). 突厥研究. 台北市: 台灣商務印書館. 郭沫若. (1990). 中國史稿地圖集. 北京市: 中國地圖出版社. 譚其驤. (1991). 中國歷史地圖集 隋唐五代時國時期. 台北市: 曉園出版社. 周紹良. (1992). 唐代墓誌彙編(上、下). 上海市: 上海古籍出版社. 蔡勸懌. (1992). 從漢賦中研究漢代宮殿建築. 香港: 珠海大學中研所博士論文. 呂宗力. (1994). 中國歷代官制大辭典. 北京市: 北京出版社. 劉永華. (1995). 中國古代軍戎服飾. 上海: 上海古籍出版社. 李天鳴. (1997). 中國疆域的變遷. 台北市: 國立故宮博物院. 李鴻賓. (1997). 唐代墓誌的九姓粟特人. 文獻(1), 121-134. 蔡鴻生. (1998). 唐代九姓胡與突厥文化. 北京市: 中華書局. 周天遊. (1999). 盛唐氣象 : 恢宏燦爛的華美樂章. 杭州市: 浙江人民美術出版社. 岑仲勉. (2000). 隋唐史. 北京: 河北教育出版社. 周紹良. (2000). 唐代墓誌彙編續集. 上海市: 上海古籍出版社. 薛宗正. (2000). 僕固部的興起及其與突厥、回鶻的關係. 西域研究(3), 8-18. 陸錫興. (2001). 中國古代器物大詞典 樂器. 河北: 河北教育出版社. 葉奕苞. (2002). 金石補錄 (Cilt 22). 上海古籍出版社. 張永祥. (2003). 中國乾陵. 西安市: 陝西旅遊出版社. 葛承雍. (2006). 唐韻胡音與外來文明. 北京市: 中華書局. 姚美玲. (2007, 6 2). 唐代墓志中的「禮也」釋証. 語言科學, 100-107. 葛劍雄. (2007). 歷史上的中國:中國疆域的變遷. 上海市: 上海刺繡文章出版社. 陳國燦. (2008). 唐乾陵石人像及其銜名的研究. 新疆歷史研究論文選, 120-143. 冉萬里. (2009). 隋唐考古. 西安市: 陝西人民出版社. 徐連達. (2010). 中國官制大辭典. 上海市: 上海大學出版社. 薛貴笙. (2011). 中國玉器圖鑑. 浙江市: 浙江古籍出版社. 潘富俊. (2012). 中國文學植物學. 台北市: 貓頭鷹出版社. 朱振宏. (2012). 隋唐時期突厥人漢文墓誌的初步整理 . 中國唐代學會(第19期). 王艷麗. (2012). 僕固懷恩仕唐反唐及其對中唐北疆產生的影響. 呼和浩特: 內蒙古師範大學. 楊富學. (2012). 唐代僕固部世系考-以蒙古國新出僕固氏墓誌銘為中心. 西域研究(1), 69-76. 李建緯. (2013). 唐代金銀飾品研究 ─ 以性別與裝飾功能為中心. 史物論壇, 33-80. 朱振宏. (2013, 6). 阿史那勿施墓誌箋證. 中國邊政(194), s. 1-39. 朱振宏. (2013, 6). 阿史那自奴(哲)墓誌箋證考釋. 成大歷史學報, s. 43-108. 裴恆濤. (2013). 唐代《裴沙墓誌》所反映的西域胡人的漢化與認同. 中古墓誌胡漢問題研究, 158-193. 楊富學. (2014). 蒙古國新出土僕固墓誌研究. 文物(5), 83-88. 朱振宏. (2014, 12). 突厥族史善應墓誌箋證研究. 中國邊政(200), s. 119-167. 馮恩學. (2014). 蒙古國出土金微州都督僕固墓誌考研. 文物(5), 83-88. 王帥帥. (2017). 鐵勒僕固部研究. 西安: 西北大學學位評定委員會. 司馬遷. (BC 91). 史記. 令狐德棻. (636). 周書. 王欽若、楊億. (1005). 冊府元龜. 周汛、高春明. (1996). 中國衣冠服飾大辭典. 上海: 上海辭書出版社. 吳志毅、梁子. (2003). 乾陵之謎. 西安市: 西北大學出版社. 王曉如、樊英峰. (2003). 乾陵. 西安: 西北大學出版社. 樊英峰、劉向陽. (2003). 唐乾陵. 西安: 三秦出版社. 周偉洲、丁景泰. (2006). 絲綢之路大辭典. 西安市: 陝西人民出版社. 天衛文化編輯部. (2009). 中國歷史地圖大圖鑑. 台北市: 天衛文化. 天衛文化編輯部. (2009). 中國古今地名對照編冊. 台北市: 天衛文化. 姚江坡、華義武. (2010). 古玉鑑定. 長春市: 吉林出版集團有限責任公司. 大中國文化編委會. (2012). 大中國禮儀文化. 北京市: 外文出版社. редактор, Г. (2016). ТЕОРИЯ И ПРАКТИКА АРХЕОЛОГИЧЕСКИХ ИССЛЕДОВАНИЙ. Печатное издание"Теория и практика археологических исследований, 2(18) 2017, 60-74. 傅璇琮、張忱石、許逸民. (1993). 唐五代人物傳記資料綜合索引. 台北市: 文史哲出版社. 中國文物學會專家委員會. (2008). 中國文物大辭典. 北京市: 中央編譯出版社. 鄭樑生、吳文星、葉劉先相. (1984). 中國歷史地名大辭典. 台北市: 三通出版社. 歐陽脩、宋祁、范鎮、呂夏卿. (1060). 新唐書. 中國疆域變遷與地圖發展編輯委員會. (2015). 地圖的見證:中國疆域變遷與地理發展. 中國地圖出版社. Alyılmaz, C. (2003). Bugut Yazıtı ve Anıt Mezar Külliyesi ve Üzerine. Selçuk Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları Dergisi, 11-21. Alyılmaz, C. (2003). Moğolistan'da Eski Türk Kültür Ve Medeniyetine Ait Bazı Eserler Ve Bulundukları Yerler. Atatürk Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları Enstitüsü Dergi(21), 181-199. Alyılmaz, C. (2010). Zanabazar Güzel Sanatlar Müzesindeki Türk Eserleri. Ötüken'den İstanbul'a Türkçenin 1290 Yılı ( 720 - 2010 ) , 87-109. Aydın, E. (2012). Eski Türk Yer Adları Eski Türk Yazıtlarına Göre. Konya: Kömen Yayınları. Baykuzu, T. D. (2014). T’ang Hanedanlığının Büyük Türk Generali Pu-Ku Huai-En. Ankara Üniversitesi Dil Ve Tarih Coğrafya Fakültesi Dergisi, 54, 377-400. Bican Ercilasun, A. (2015). Oğuz Adının Etimolojisi. Hacettepe Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları Enstitüsü Oğuzları Dilleri (s. 15-20). Ankara: Tarihleri ve Kültürleri 5. Uluslararası Türkiyat Araştırmaları Sempozyumu Bildiri. Donuk, A. (1988). Eski Türk Devletlerinde İdari Askeri Ünvan Ve Terimler . İstanbul: Türk Dünyası Araştırmaları Vakfı. Ekrem, E. (2015). Çin Kaynaklarında Dokuz Oğuz Meselesi : Sayısal Yapısı. Hacettepe Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları Ensitüsü Oğuzlar Dilleri (s. 189-220). Ankara: Tarihleri ve Kültürleri 5. Uluslararası Türkiyat Araştırmaları Sempozyumu Bildirileri . Gömeç, S. (2011). Kök Türk Tarihi . Ankara, Ankara: Berikan Yayınevi. Hamilton, J. R. (1962). Toquz Oγuz et On-Uyγur. Journal Asiatique, 22-63. Sinor, D. (2003). Erken İç Asya Tarihi . İstanbul: İletişim Yayıncılık . Taşağıl, A. (2003). Köl Tigin Yazıtının Çince Yüzü Hakkında. Avrasya Etüdleri, 3-24. Taşağıl, A. (2013). Çin Kaynaklarına Göre Eski Türk Boyları. Ankara: Türk Tarih Kurumu. Taşağıl, A. (2015). Oğuzların Tarih Sahnesine Çıkışı Hakkında. Hacettepe Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları Enstitüsü Oğuzlar Dilleri (s. 21-30). Ankara: Tarihleri ve Kültürleri 5. Uluslararası Türkiyat Araştırmaları Sempzyumu Bildirileri. Tekin, T. (2008). Orhon Yazıtları. Ankara: Türk Dili Kurumu . Tsai, L. M. (2011). Doğu Türkleri. İstanbul: Selenge Yayınları. Yalınkılıç, T. (2013). Kül Tigin Yazıtının Çince Metni ve Tercümesi. Uluslararası Türkçe Edebiyat Kültür Eğitim Dergisi, 2/2 , 79-75.tr_TR
dc.identifier.urihttp://hdl.handle.net/11655/4307
dc.description.abstractIn 2009, Mongolian and Russian historical research team discovered the epitaph of P’u Ku tribe on the eastern bank of Tola River. The numerous sculptures which made from wood and clay were also found in well preserved condition. The deceased person in the mausoleum was P’u Ku Yi Tu from the P’u Ku tribe, which was one of the nine outer tribes of Tolos, a prestigious Turkish army clan. According to Chinese annals, the P’u Ku tribe populated around the eastern bank of the Tola River. However, the newly found mausoleum and sculptures made from wood and clay were located in the west northern part of Ulan Bator. These archeological findings overthrow the knowledge and assumptions of the historians. This thesis is mainly based on the Chinese annals and focuses on the context of the epitaph. First, it reviews the historical background of P’u Ku tribe. This unknown Turkish army is characterized as braze and loyal, surrendering its sovereignty to the emperor that conquered Tang’s east and west foreign enemies. Second, the natural surroundings such as Tai Mountain, Pu Sea and the specific plants are examined by further interpreting the epitaph. Third, the epitaph included recordings of the P’u Ku family tree, its ancestors’ comprehensive war achievements, and honor battle titles, which enable us to know more about how the ancient Turkish tribe interacted with the Tang Emperor. The language used reveals the spirit of the high virtue of Chinese Emperor who emphasize one’s loyalty to Emperor (忠) and filial to family (孝). Even the non-Chinese Turkish soldiers and anyone who lived under the power of the Tang Emperor followed these moral rules, which resulted in cultural assimilation and strengthening of the political power of the Tang dynasty.tr_TR
dc.description.tableofcontentsİÇİNDEKİLER KABUL VE ONAY..........................................................................................................i BİLDİRİM .......................................................................................................................ii YAYIMLAMA VE FİKRİ MÜLKİYET HAKLARI BEYANI.....................................iii ETİK BEYAN..................................................................................................................iv TEŞEKKÜR ....................................................................................................................v ÖZET...............................................................................................................................vi ABSTRACT....................................................................................................................vii İÇİNDEKİLER...............................................................................................................viii KISALTMALAR DİZİNİ...............................................................................................xii TABLOLAR DİZİNİ.....................................................................................................xiii RESİMLER DİZİNİ.......................................................................................................xiv GİRİŞ................................................................................................................................1 1. BÖLÜM: ARAŞTIRMANIN KAPSAMI 2 1.1. TEZİN KONUSU 2 1.2. TEZİN AMACI 2 1.3. TEZİN YÖNTEMİ 2 1.4. YAZIT HAKKINDA BİLGİ 3 1.5. YAZITIN BULUNUŞU VE BULUNDUĞU YER 6 1.6. ÇİN’DE BULUNAN DİĞER YABANCI MEZAR TAŞLARI 7 1.7. YAZITIN BULUNDUĞU YERDEKİ DİĞER ARKEOLOJİK BULUNTULAR 10 2. BÖLÜM: MEZAR YAZITI 21 2.1. YAZITIN METNİ 21 2.2. YAZITIN ÇEVİRİSİ 25 2.2.1. Mezar Yazıtı’nın Kapağı 25 2.2.2. Mezar Yazıtı’nın Sütun Çevirisi 25 2.2.3. Mezar Yazıtı’nın Tam Çevirisi 34 3. BÖLÜM: P’U-KU KABİLESİ 37 3.1. P’U-KU KABİLESİNİN KİMLİĞİ 37 3.2. P’U-KU KABİLESİNDEN P’U KU Yİ TU’NUN KİMLİĞİ 45 3.3. PU-KU KABİLESİ’NİN TARİHTE GEÇEN İSYAN OLAYLARI 53 3.4. P’U-KU Yİ TU’NUN FAALİYETLERİ HAKKINDA 57 3.5. P’U-KU Yİ TU’NUN ÖLÜMÜ VE YAZITIN DİKİLMESİ 58 4. BÖLÜM: NOTLAR 60 4.1. YAZITTA GEÇEN TARİHİ OLAYLAR 60 4.1.1. 大唐 (1 – 1/2) 60 4.1.2. 賀魯背誕 (8 – 13/16) 60 4.1.3. 有滯周南 (11 – 13/16) 60 4.1.4. 射牛之禮 (11 – 25/28) 61 4.1.5. 並令官給 (19 – 25/28) 61 4.1.6. 紀玄石 (28 – 19 /21 ) 61 4.2. KİŞİ ADLARI 62 4.2.1. 乙突 (2 – 3/4) 62 4.2.2. ⽇磾 (3 – 18/19) 62 4.2.3. 歌濫拔延 ( 4 – 16/19) 63 4.2.4. 思匐 (5 – 6/7) 63 4.2.5. 賀魯 (8 – 13/14) 63 4.2.6. 靺鞨 (12 -21/22) 64 4.2.7. 吐蕃 (12 – 25/26) 65 4.2.8. 氈裘 (14 – 18/19) 65 4.2.9. 麴昭 (18 – 23/24) 65 4.3. DENİZ, GÖL, DAĞ VB. YER ADLARI 66 4.3.1. 金微州 (1 – 10/12) 66 4.3.2. 朔野金山(2 – 5/8) 66 4.3.3. 石紐 ( 2 – 19/20) 67 4.3.4. 龍城 (3 – 11/12) 67 4.3.5. 漢宮 / 甘泉宮 ( 3 – 26/27 ) 68 4.3.6. 寇庭 ( 9 – 10/11 ) 69 4.3.7. 岱岳 ( 11 – 5/6 ) 69 4.3.8. 塞北 ( 11 – 10/11 ) 69 4.3.9. 周南 ( 11 – 15/16 ) 70 4.3.10. 纈碖原 (20 – 23/25) 70 4.3.11. 祁連 (21 – 26/27) 70 4.3.12. 蔥山 ( 23 – 3/4 ) 70 4.3.13. 蒲海 ( 23 – 7/8 ) 70 4.4. UNVANLAR 71 4.4.1. 故 (1–3) 71 4.4.2. 右驍衛大將軍 (1–4/9) 71 4.4.3. 都督 (1–13/14) 71 4.4.4. 金微州都督 (1–10/14) 71 4.4.5. 上柱國 ( 1–15/17 ) 72 4.4.6. 開國公 (1 –21/23) 72 4.4.7. 左武衛大將軍 ( 4 – 22/27 ) 72 4.4.8. 繼襲 ( 5 – 8/9 ) 73 4.4.9. 朝散大夫 ( 18 – 8/11 ) 73 4.4.10. 右武衛 ( 10 – 3/7 ) & ( 10 – 21/23) 73 4.4.11. 郎將 ( 10 – 6/7 ) 73 4.4.12. 食邑 ( 14 – 3/4 ) 73 4.4.13. 禮 ( 20 – 26 ) 74 4.5. BİTKİ, MÜZİK ALETİ VE EŞYALAR 75 4.5.1. 薤 ( 21 – 23 ) 75 4.5.2. 鐸 ( 21 – 24 ) 75 4.5.3. 方勒 (22 –1/2) 76 SONUÇ 77 KAYNAKÇA 79 ELEKTRONİK KAYNAKLAR 83 EKLER 84 EK 1: Yazıtta Geçen Deniz, Göl, Dağ Vb. Yer Adları 84 EK 2: T’ang Döneminde(唐) 741 Yılında 突厥(Tū Jué) Haritasında P’u Ku (僕骨) Kabilesi 85 EK 3: T’ang Döneminde(唐時期) 820 Yılında 吐蕃(Tǔ Fān) 86 EK 4: T’ang Döneminde(唐時期 ) 741 Yılında P’u Ku Kabilesi ,Doğuda Olan Mo He (靺鞨 ) Ve Batıda Olan Tu Fan (吐蕃). 87 EK 5: T’ang Döneminde Harita 669 Yılı 88 EK 6: Kaynaklara Göre Resmedilen T’ang Döneminde Asker Resmi 89 EK 7: Tablo Yazıtta Geçen T’ang Döneminde Kullanılan Yıl Adları 90 EK 8: Etik Kurul İzin Muafiyeti Formu……………………………………………………...93 EK 9 : Orijinallik Raporu…………………………...………………………………………..94 EK10: Turnitin Benzerlik İndeksi……………………………………………………………95tr_TR
dc.language.isoturtr_TR
dc.publisherTürkiyat Araştırmaları Enstitüsütr_TR
dc.rightsinfo:eu-repo/semantics/restrictedAccesstr_TR
dc.subjectTölöstr_TR
dc.subjectKöktürk
dc.subjectTang dönemi
dc.subjectmezar taşı
dc.subjecteski Çince
dc.subjectP’u Ku kabilesi
dc.subjectP’u Ku Yi Tu
dc.subjectPu Ku Huan En
dc.subjectTola nehri
dc.subjectMo He
dc.subjectTu Fan
dc.subjectUlan Bator
dc.titleMoğolistan Zamaar Köyündeki Şoroon Bumbagar Mezarında Bulunan Köktürklere Ait Çince Yazıtın İncelenmesitr_TR
dc.typeinfo:eu-repo/semantics/masterThesistr_TR
dc.description.ozet2009 yılında Moğol ve Rus araştırma ekibi tarafından Köktürklere ait bir kurganda yapılan kazıdan Çince mezar taşı ve birçok obje keşfedilmiştir. Kurganda keşfedilen ahşaptan ve kilden yapılmış heykeller kutsal sayılan hayvanlara aittir. Ayrıca, kurganda keşfedilen Tölös boyundan P’u Ku kabilesinin bir üyesi olan P’u Ku Yi Tu (僕固乙突) adlı askerin mezar taşı yazıtından, bu askerin Tutuk (都督) (Türkçe’de karşılığı askeri komutan) Çin askeri görevi üstlendiği öğrenilmişti. Çin tarih kaynaklarına göre, P’u Ku kabilesinin Tola nehrinin doğu yakasında yaşadığı kaydedilmişken çıkarılan kurgan, mezar taşı ve birçok heykel Ulan Bator’un kuzey batısında bulunnuştur. Bu durum, P’u Ku kabilesinin merkezi hakkında bilinen eski gerçekleri değiştirmektedir. Bu tez çalışmasında, mezar taşı üzerinde yazılı olan eski Çince yazıt incelenmiştiir ve Köktürklere ait olan bu Çince yazıt Türkçeye çevrilmiştir. Yazıtta geçen tarihi olayların yanı sıra kişi adları, unvanlar, yer, bölge, deniz, dağ vb. adlarla ilgili de tarihsel araştırma yapılmıştır. İlk olarak, P’u Ku kabilesinden olan P’u Ku Yi Tu (僕固乙突) adlı askerin cesur ve itaarkar olduğu kaydedilmiştir. Katıldığı savaşlar sonucu aldığı onur unvanları incelendiğinde P’u Ku kabilesi ve Çin hanedanının yakın ilişki kurduğu görülmektedir. Ardından yazıtta, Çin yönetimine bağlı askerlerin imparatora sadık kalması, anne babaya hürmet göstermesi ve yabancı uyruklu askerlerin bile Çinlileşmiş olduğu yansıtılmıştır. Köktürklere ait Çince yazıtın incelenmesi hakkında yaptığım bu tez çalışmasının Köktürklerle Çinliler arasındaki ilişkiye katkıda bulunmasını umuyorum.tr_TR
dc.contributor.departmentTürkiyat Araştırmalarıtr_TR
dc.contributor.authorID10181730tr_TR


Files in this item

This item appears in the following Collection(s)

Show simple item record