Show simple item record

dc.contributor.advisorAKINCI, SEDA BANU
dc.contributor.authorKAMİLOV, NİYAZ
dc.date.accessioned2023-10-02T11:47:17Z
dc.date.issued2023
dc.date.submitted2023-07-20
dc.identifier.citationMETODOLOJİK ÇALIŞMAtr_TR
dc.identifier.urihttps://hdl.handle.net/11655/34033
dc.description.abstractABSTRACT The most important aspect while informing about bad news is the communication between the doctor and the patient/patient relatives. Intensive care units are the places where end-of-life discussions are often made and bad news are conveyed. The aim of this study is to conduct a validity and reliability study of an evaluation scale in Turkish for reporting complications and deaths, developed with the aim of assessing the competence of anesthesiology and reanimation residents working in intensive care units while giving bad news during family interviews. The approval of ethical comittee for the study was given on May 5, 2023 by the Hacettepe University Non-Invasive Clinical Research Ethical Comittee (registration number: G023/111). The study was conducted between April 6,2023 and May 6,2023 with the help of residents working for Hacettepe University Anesthesiology and Reanimation department. After obtaining informed consent, participants were randomly assigned to two different scenario groups (virtual family interviews) by tossing a coin. In the interview rooms the medical doctor and roleplayer were seated face-to-face. The interviews were recorded with video cameras mounted on the wall. The interviews were evaluated by both the roleplayer and 4 different professional evaluator (an intensive care specialist, an anesthesiologist, a social psychologist and a psychiatrist) using the video recordings. 52 residents were included in the study. Among the participants 21 were male and 31 were female. 27 of the participants (51.9%) informed about complications and 25 of them (48.1%) conveyed death news. While 18 of the participants (34.6%) had a training for conveying bad news, 34 of them (65.4%) had no such training. 44 of the participants (84.6%) had previously reported death to family members, whereas 8 of them (15.4%) had not. In our study, the Cronbach’s α value of the self evaluation surveys of both groups (complication and death reports) with which a resident evaluated himself/herself was found to be 0.93 In conclusion, both “Informing patient relatives about bad news- Complications “ and “Informing patient relatives about bad news- Death” evaluation scales for which we conducted a validity and reliabilty study in our research were found to be reliable and can be used in objective structured clinical examinations (OSCE). Training about reporting bad news and evaluation of the quality of communication should be included in the curriculum of anesthesiology and reanimation residents.tr_TR
dc.language.isoturtr_TR
dc.publisherTıp Fakültesitr_TR
dc.rightsinfo:eu-repo/semantics/closedAccesstr_TR
dc.subjectKÖTÜ HABERtr_TR
dc.subjectYOĞUN BAKIMtr_TR
dc.subject.lcshCerrahitr_TR
dc.titleYOĞUN BAKIMDA ÇALIŞAN ANESTEZİYOLOJİ VE REANİMASYON ANABİLİM DALI ARAŞTIRMA GÖREVLİLERİNİN AİLE GÖRÜŞMELERİNDE KÖTÜ HABER VERME KONUSUNDAKİ YETKİNLİKLERİNİN DEĞERLENDİRİLMESİtr_TR
dc.typeinfo:eu-repo/semantics/doctoralThesistr_TR
dc.description.ozetKamilov N., Yoğun Bakımda Çalışan Anesteziyoloji ve Reanimasyon Anabilim Dalı Araştırma Görevlilerinin, Aile Görüşmelerinde Kötü Haber Verme Konusundaki Yetkinliklerinin Değerlendirilmesi, Hacettepe Üniversitesi Tıp Fakültesi Anesteziyoloji ve Reanimasyon Anabilim Dalı Uzmanlık Tezi, Ankara 2023. Kötü haber verme sürecinde en önemli konu; hekim ve hasta veya hasta yakını arasında olan iletişimdir. Yoğun bakım üniteleri; yaşam sonu süreçleri ve ölümle ilgili tartışmaların sıklıkla yapıldığı ve kötü haberlerin verildiği hastane ortamlarıdır. Bu çalışmanın amacı; yoğun bakımda çalışan Anesteziyoloji ve Reanimasyon anabilim dalı araştırma görevlilerinin, aile görüşmelerinde kötü haber verme konusundaki yetkinliklerinin değerlendirilmesi amacı ile geliştirilmiş komplikasyon ve ölüm bildirilmesine yönelik bir değerlendirme ölçeğinin Türkce geçerlilik ve güvenilirlik çalışmasının yapılmasıdır. Çalışma için etik kurul onayı Hacettepe Üniversitesi Girişimsel Olmayan Klinik Araştırmalar Etik Kurulu’ndan 05.04.2023 tarihinde alınmıştır. (Kayıt no:GO23/111). Çalışma 06.04.2023-06.05.2023 tarihleri arasında Hacettepe Üniversitesi Anesteziyoloji ve Reanimasyon Anabilim Dalındaki çalışmakta olan araştırma görevlilerinin katılımı ile gerçekleştirlmiştir. Onam alındıktan sonra katılımcılar yazı-tura atılarak iki senaryo grubundan birine (sanal aile görüşmesi) rastgele atandılar. Odalarda bilgi veren hekim ve oyuncu karşılıklı şekilde oturdu. Oda duvarına sabitlenen kamera sistemi tarafından görüşmeler kayıt altına alındı. Görüşmeler; hem görüşmeye katılan oyuncu tarafından hem de kamera kayıtları üzerinden 4 farklı profesyonel değerlendirici (bir yoğun bakım uzmanı, bir anesteziyolog, bir sosyal psikolog ve bir psikiyatrist) tarafından puanlandırıldı. Çalışmamıza 52 araştırma görevlisi dahil edildi. Katılımcılardan 21 kişi erkek, 31 kişi ise kadın idi. Katılımcılardan 27 (%51.9) kişi komplikasyon bilgilendirmesi, 25 (%48.1) kişi ise ölüm bilgilendirmesi yaptı. Katılımcılardan 18 (%34.6) kişi daha önce kötü haber verme üzerine eğitim almışken, 34 (%65.4) katılımcı bu konuda daha önce eğitim almamıştı. 44 (%84.6) katılımcı daha önce ölüm bilgilendirmesi yapmış olup, 8 (%15.4) katılımcı daha önce ölüm bilgilendirmesi yapmamıştı. 33 (%63.5) katılımcı daha önce komplikasyon bilgilendirmesi yapmış, geri kalan 19 (%36.5) katılımcı daha önce komplikasyon bilgilendirmesi yapmamıştı. Çalışmamızda araştırma görevlisinin kendini değerlendirdiği öz değerlendirme anketinin her iki formun (komplikasyon ve ölüm bilgilendirmes) Cronbach’s α değeri, 0.93 olarak tespit edildi. Çalışmamızda profesyonel değerlendiriciler tarafından değerlendirilen komplikasyon bilgilendirme formunun Cronbach’s α değeri 0.81, ölüm bilgilendirme formunun Cronbach’s α 0.88 bulunmuş olup yüksek iç tutarlılığa sahip olduğu gösterilmiştir. Ayrıca değerlendirme formları arasında yapılan istatistik sonucuna göre, hem komplikasyon bilgilendirmesi formu, hem de ölüm bilgilendirmesi formu ile Tıp Eğitimi ve Bilişim Ana bilim Dalı iletişim becerisi değerlendirme rehberi arasında korelasyon olduğu bulunmuştur. Sonuç olarak; çalışmamızda Türkce geçerlilik ve güvenilirlik çalışmasını yaptığımız “HASTA YAKININA KÖTÜ HABER VERME- KOMPLİKASYON BİLGİLENDİRMESİ” ve “HASTA YAKININA KÖTÜ HABER VERME- ÖLÜM BİLGİLENDİRMESİ” ölçekleri güvenilir olup yapılandırılmış klinik sınavlarda kullanılabilir. Kötü haber verme bilgilendirmesi eğitimi ve iletişimin kalitesinin ölçümü Anesteziyoloji ve Reanimasyon araştırma görevlilerinin eğitim programlarına dahil edilmelidir.tr_TR
dc.contributor.departmentAnesteziyoloji ve Reanimasyontr_TR
dc.embargo.termsAcik erisimtr_TR
dc.embargo.lift2023-10-02T11:47:17Z
dc.fundingYoktr_TR
dc.subtypemedicineThesistr_TR


Files in this item

This item appears in the following Collection(s)

Show simple item record