Hacettepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Bilgi ve Belge Yönetimi Anabilim Dalı KURUMSAL BELGE VE ARŞİV YÖNETİMİ UYGULAMALARI: KALKINMA BAKANLIĞI ÖRNEĞİ Gülçin ÖZBAL Yüksek Lisans Tezi Ankara, 2013 KURUMSAL BELGE VE ARŞİV YÖNETİMİ UYGULAMALARI: KALKINMA BAKANLIĞI ÖRNEĞİ Gülçin Özbal Hacettepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Bilgi ve Belge Yönetimi Anabilim Dalı Yüksek Lisans Tezi Ankara, 2013 iii TEŞEKKÜR Tez danışmanım olarak değerli birikimiyle bana yol gösteren Sayın Doç. Dr. Özgür Külcü’ye; araştırmamın yürütülmesinde desteklerini esirgemeyen ve araştırmamın her aşamasında bana yardımcı olan Kalkınma Bakanlığı Kütüphane, Yayın ve Arşiv Dairesi Başkanı Sayın Hüseyin Avni Metin’e, Kütüphane Şube Müdürü Sayın Neslihan Kayabay’a ve planlama uzmanı Sayın Ramazan Güven’e ve diğer bütün Bakanlık çalışanlarına; araştırmada kullanılan yöntem ve teknikler konusunda değerli görüşleriyle araştırmama destek veren Hacettepe Üniversitesi Eğitimde Ölçme ve Değerlendirme Bölümü öğretim görevlilerinden Sayın Doç. Dr. Nuri Doğan’a; manevi destekleriyle yanımda olan yakın arkadaşım Erdoğan Umut’a; Hacettepe Üniversitesi Bilgi ve Belge Yönetimi Bölümü öğretim üyeleri ve görevlilerine; varlıklarıyla bana her zaman çalışma azmi veren sevgili annem Havva Özbal’a, babam Aydın Özbal’a ve kardeşim Ali Engin Özbal’a sonsuz teşekkürlerimi sunarım. iv ÖZET ÖZBAL, Gülçin. Kurumsal Belge ve Arşiv Yönetimi Uygulamaları: Kalkınma Bakanlığı Örneği, Yüksek Lisans Tezi, Ankara, 2013. Bilgi teknolojileri çerçevesinde gelişen e-devlet uygulamalarıyla belge yönetimi boyut değiştirmiştir. Bu bağlamda, kurumsal ve idari gereksinimlere uygun sistemlerin geliştirilebilmesi için ulusal ve uluslararası koşulların incelenmesi, mevcut uygulamalarda yaşanan sorunların ve beklentilerin saptanması gerekli görülmektedir. Bu çerçevede araştırmanın alanını Kalkınma Bakanlığı Merkez Teşkilatında elektronik belge yönetimi uygulamalarının analizi oluşturmuştur. Bu kapsamda Ankara’da bulunan Kalkınma Bakanlığı Merkez Teşkilatı’nda elektronik belge yönetimi sistemlerini kullanma yetkisi olan 804 kullanıcıya 02.07.2012 tarihinde anket gönderilmiştir. Anket uygulaması 15.08.2012 tarihinde tamamlanmış olup, ankete katılım sayısı 167 olarak belirlenmiştir. Gerçekleştirilen analizlerle, Kalkınma Bakanlığında elektronik belge ve arşiv yönetimi kapsamındaki KB-eb, AVBYS ve KB-Tarama sistemleri incelenmiştir. Analiz sonucunda sistemlerde yer alan kayıtların bütünleştirilmesi için geliştirilen üstveri alanlarıyla ilgili standartlaşma sorunu, eksik veri girişi, ilgili personelin eğitimi, konuya ilişkin yaptırım gücü olan yasal düzenlemelerin yetersizliği ön plana çıkan sorunlardır. Bu sonucu, katılımcıların ilgili koşullara yönelik %70’in üzerinde kararsız ve olumsuz görüş bildirmesi desteklemektedir. Katılımcılar tarafından yukarıdaki sorunların nedenleri arasında; kurumda elektronik belge yönetimi sistemlerinin farklı dönemlerde birbirlerinden kopuk olarak geliştirilmesi, bütünleştirmeye dönük çalışmaların yetersizliği, veri girişi yapan personelin eğitimi ve yükümlülüklerine yönelik koşullar gösterilmiştir. Bu doğrultuda, “Kalkınma Bakanlığı içerisinde kullanılan elektronik belge yönetimi sistemlerinin (KB-eb, AVBYS, KB-Tarama) farklı dönemlerde birbirinden kopuk biçimde geliştirilmiş olması; aynı konulara ilişkin tanımlama alanlarında farklılıklara, dolayısıyla erişim etkinliğinin azalmasına, sistemlerin kullanımının zorlaşmasına, kullanımına ilişkin farkındalık ve eğitim sorunlarının ortaya çıkmasına neden olmaktadır.” şeklinde belirlenen hipotez doğrulanmıştır. Anahtar Sözcükler Belge Yönetimi, Kurumsal Belge Yönetimi, Elektronik Belge Yönetimi, Elektronik Belge Yönetimi Sistemleri, Kalkınma Bakanlığı v ABSTRACT Ozbal, Gulcin. Organizational records and archival management practices: the example of Ministry of Development, Master Thesis, Ankara 2013. Records management has changed by e-government applications within the framework of information technology.In this regard, it is required to analyse national and international conditions to determine the problems and expectations to develope suitable systems for organizational and administrational needs. Within this scope, the context of the study is the electronic records management practices in the Ministry of Development Central Organization. In this context, questionnaire was sent to 804 clients at Central Organization in Ankara who have power to use electronic records management systems on July 2, 2012. The questionnaire application was completed on August 15, 2012 and turnout at the questionnaire was determined as 167. With the performed analysis, the systems KB-eb, AVBYS and KB-Tarama which are in the context of the electronic records management practices in Ministry of Development, were evaluated. As a result of the analysis, metada standardization about the records integration in the systems, missing data input, stuff training and the lack of legal regulations with the power of anction are the problems came into prominence. The negative and uncertain responses of survey participants’ are over 70 percent that is supports above result. Survey participants indicate that the reasons of these problems are that; the information systems being developed in different times within seperated infrustructural ideas, lack of integration studies, inefficiency of personal training and engaments on responsibilities of the stuff who input data th the system. The results of the analysis verified the hypothesis determined as “because the electronic record management systems that are used in Ministry of Development (KB-eb, AVBYS, KB- Tarama) built up in different times and seperated infrustructural ideas cause; using the different defination tags on same subjects thus decrease the efficiency of the retrieval, getting difficulties on use of the systems, emerging the problems of the awareness of the system usage and training issues.” Keywords Records Management, Organizational Records Management, Electronic Record Management, Electronic Record Management Systems, Ministry of Development vi İÇİNDEKİLER KABUL VE ONAY………………………………………………………………………. i BİLDİRİM…………………………………………………………………………………. ii TEŞEKKÜR………………………………………………………………………………. iii ÖZET……………………………………………………………………………………… iv ABSTRACT………………………………………………………………………………. v İÇİNDEKİLER……………………………………………………………………………. vi KISALTMALAR………………………………………………………………………….. ix TABLOLAR………………………………………………………………………………. xi ŞEKİLLER………………………………………………………………………………… xiv 1. BÖLÜM: GİRİŞ 1.1. Konunun Önemi……………………………………………………………… 1 1.2. Araştırmanın Amacı, Problemi ve Hipotez………………………………. 3 1.3. Araştırmanın Kapsamı, Yöntemi ve Veri Toplama Teknikleri……….. 5 1.4. Araştırmanın Düzeni………………………………………………………… 8 1.5. Kaynaklar……………………………………………………………………… 8 2. BÖLÜM: KURUMSAL BELGE ve ARŞİV YÖNETİMİ KAVRAMLAR, UYGULAMALAR VE STANDARTLAR 2.1. Belge, Doküman ve Elektronik Belge Kavramları……………………… 10 2.2. Belge Yönetimi……………………………………………………………….. 12 2.3. Belge Yönetiminde Değişim Süreci ve Elektronik Belge Yönetimi…. 13 2.3.1. Elektronik Belge Yönetimi Sistemleri (EBYS)…………………………. 15 2.3.2. Elektronik Belge Yönetim Sistemi Gereklilikleri……………………….. 16 2.4. Elektronik Belge Yönetimi Uygulamaları………………………………… 18 2.4.1. Avrupa’da Elektronik Belge Yönetimi Uygulamaları…………………… 18 2.4.2. Avrupa’da Elektronik Belge ve Arşiv Yönetimiyle İlgili Projeler………. 21 2.4.3. Amerika ve Kanada ve Avustralya’daki Uygulamalar…………………. 22 2.4.4. Uluslararası Arşiv Konseyinin (International Council on Archives, ICA) Elektronik Belge Yönetimiyle İlgili Çalışmaları………………… 23 2.5. Belge Yönetimi ve Elektronik Belge Yönetimi Alanlarına Yönelik Geliştirilen Diğer Standartlar ve Projeler………………………………… 25 2.5.1. Standartlaşma Çalışmaları………………………………………………. 25 vii 2.5.1.1. Avustralya Belge Yönetimi Standardı (AS 4390)………………….. 25 2.5.1.2. ISO Standartları………………………………………………………. 26 2.5.1.3. ANSI/ARMA Standartları……………………………………………... 28 2.5.1.4. AB Belge Yönetimi Standardı MOREQ (The Model Requirements for the Management of Electronic Records)………. 28 2.5.1.5. DoD 5015.2……………………………………………………………. 29 2.5.2.Projeler …………………………………………………………………….. 30 3. BÖLÜM: e-DEVLET KAPSAMINDA ELEKTRONİK BELGE YÖNETİMİ UYGULAMALARI 3.1. e-Devlet ve Elektronik Belge Yönetimi…………………………………… 32 3.1.1. Genel Olarak e-Devlet……………………………………………………. 32 3.1.2. Dünyada e-Devlet Uygulamaları………………………………………… 33 3.1.3. Türkiye’de e-Devlet Uygulamaları………………………………………. 35 3.1.4. e-Devlet ve Elektronik Belge Yönetimi İlişkisi………………………….. 37 3.1.5. e-İmza Uygulamaları……………………………………………………… 39 3.2. Türkiye’de Elektronik Belge Yönetimi (EBY) Çalışmaları…………….. 40 3.2.1. Türkiye’de ISO 13298 Çerçevesinde EBY Uygulamalarının Yapılandırılması…………………………………………………………… 42 3.2.2. Kamuda Kurumlar Arası EBYS Uygulamaları Çerçevesinde e- Yazışma Projesi……………………………………………………………. 45 4. BÖLÜM: TÜRKİYE CUMHURİYETİ KALKINMA BAKANLIĞINDA BELGE YÖNETİMİ UYGULAMALARI 4.1. Türkiye Cumhuriyeti Kalkınma Bakanlığı……………………………….. 47 4.2. Devlet Planlama Teşkilatı (DPT)’nin Görev ve İşlevleri………………. 47 4.3. T.C. Kalkınma Bakanlığı Teşkilatı ……………………………………….. 48 4.4. T.C. Kalkınma Bakanlığının Görevleri ………………………………….. 50 4.5. T.C. Kalkınma Bakanlığında Belge ve Arşiv Yönetimi Uygulamaları………………………………………………………………….. 52 4.5.1. Elektronik Belge Yönetim Sistemi (KB-eb)…………………………….. 53 4.5.2. AVBYS (Arşiv ve Belge Yönetim Sistemi)…………………………….. 56 4.5.3. KB-Tarama(E-Kapı)……………………………………………………… 57 5. BÖLÜM: BULGULAR ve DEĞERLENDİRME 5.1. Bulgular………………………………………………………………………... 62 5.1.1. Anket Katılımcılarının Toplam Çalışma Süresi………………………… 63 5.1.2. Anket Katılımcılarının Eğitim Düzeyleri………………………………… 63 5.1.3. Kurumsal İş Süreçleriyle İlgili İhtiyaç Duyulan Bilginin Öncelikle Sağlandığı Alanlar………………………………………………………… 64 viii 5.1.4. Kurum İçinde Bilgi Alışverişi İçin Kullanılan Kanallar………………… 65 5.1.5. Kurum İçinde Resmi Evrak ve Doküman Paylaşımı İçin Kullanılan Kanallar……………………………………………………………………. 66 5.1.6. Elektronik İmza Sertifikalı Yazışmaların Kullanımı…………………… 67 5.1.7. KB-Eb Kullanım Nedenleri……………………………………………… 68 5.1.8. AVBYS Kullanma Nedenleri……………………………………………. 69 5.1.9. KB-Tarama Kullanma Nedenleri………………………………………. 70 5.1.10. Arşiv ve Belge Yönetimi Sisteminin (AVBYS) Değerlendirilmesi…. 70 5.1.11. Elektronik Belge Yönetim Sistemi (KB-Eb)’nin Değerlendirilmesi…. 81 5.1.12. KB Tarama’nın Değerlendirilmesi……………………………………... 91 5.1.13. AVBYS, EBYS(KB-Eb), KB Taramaya Dönük Geliştirilmesi Gereken Alanlar…………………………………………………………. 102 5.1.14. Kurumda Bilgi, Belge ve Arşiv Yönetimine Dönük Kullanılan Farklı Elektronik Sistemlerde Yer Alan Kayıtların Üstveri Tanımlama Bilgileriyle İlgili Koşullar…………………………………… 103 6. BÖLÜM: SONUÇ ve ÖNERİLER 6.1. Sonuç………………………………………………………………………….. 109 6.2. Öneriler………………………………………………………………………... 113 KAYNAKÇA…………………………………………………………………….. 117 EKLER…………………………………………………………………………… 142 ÖZGEÇMİŞ……………………………………………………………………………… 147 ix KISALTMALAR ANSI American National Standards Institute (Amerikan Ulusal Standartlar Enstitüsü) ARMA Association of Records Managers and Administrators(Belge Yöneticileri ve İdarecileri Derneği) AVBYS Arşiv ve Belge Yönetimi Sistemi BEYAS Belge Yönetimi ve Arşiv Sistemi CAMiLEON Creatieve Archiving at Michigan & Leeds: Emulating the Old on The New CBPS Committee on Best Practices and Professional Standards CEDARS Curl Exemplars in Dijital Archives DAGM Devlet Arşivleri Genel Müdürlüğü DLM Document Lifecycle Management Form; Doküman Yaşam Döngüsü Yönetimi Forumu) DOMEA Document Management and Electronic Archival (Doküman Yönetimi ve Elektronik Arşivler) DPT Devlet Planlama Teşkilatı EBY Elektronik Belge Yönetimi EBYS Elektronik Belge Yönetimi Sistemi EBYSKRM Elektronik Belge Yönetimi Sistem Kriterleri Referans Modeli ERA The Electronic Records Archives EUAN European Union Archive Network (Avrupa Birliği Arşiv Ağı) GRIP Gateway for Resources and Information on Preservation (Arşiv Kaynaklarının Korunması Üzerine Kaynak ve Bilgi Geçidi) ICA International Council on Archives (Uluslararası Arşiv Konseyi) IDA Interchange of Data between Administration Initiative (İdareciler Arasında Veri Değişimi Girişimi) InterPARES The International Research on Permanent Authentic Records in Electronic Systems (Elektronik Sistemlerde Belgeleri Özgünlüğünün Korunması Üzerine Uluslararası Araştırma Projesi) INSAR Information Summary on Archives ISAD(G) General International Standard Archival Description (Genel Uluslararası Standart Arşivsel Tanımlama Standardı) x ISAAR (CPF) International Standard Archival Authority Record for Corporate Bodies, Persons and Families (Anonim Organlar, Kişiler ve Aileler İçin Uluslararası Standart Arşiv Otorite Belgeleri) ISDF International Standard for Describing Functions ISDIAH International Standard for Describing Institutions with Archival Holdings ISO International Organization for Standardization (Uluslararası Standartlar Örgütü) KDEP Kısa Dönem Eylem Planı MERNİS Merkezi Nüfus İdaresi Sistemi MINERVA Ministerial Network for Valorising Activities in digitisation MoReq Model Requirements for Electronic Records Management (Elekronik Belge Yönetimi Model Gereksinim) NARA National Archives and Records Administration (ABD Ulusal Arşivi ve Belge İdaresi) NEDLİB Networked European Deposit Library OECD Organization for Economic Co-operation and Development (Ekonomik İşbirliği ve Kalkınma Örgütü) PANDORA Preserving and Accessing Networked Documentary Resources of Australia POLNET Polis Bilgi Sistemi SOYBİS Sosyal Yardım Bilgi Sistemi SPSS Statistical Package for Social Sciences UEKAE Ulusal Elektronik ve Kriptoloji Araştırma Enstitüsü Müdürlüğü UYAP Ulusal Yargı Ağı Projesi VEDOP Vergi Daireleri Otomasyon Projesi VERS Victorian Electronic Records Strategy xi TABLOLAR Tablo 1. Anket katılımcılarının çalışma pozisyonları………………………… 6 Tablo 2. Kurumda anket uygulanan birimler…………………………………. 7 Tablo 3. Anket katılımcılarının toplam çalışma süresi………………………. 63 Tablo 4. Anket katılımcılarının eğitim düzeyler……………………………… 63 Tablo 5. Kurumsal iş süreçleriyle ilgili ihtiyaç duyulan bilginin öncelikle sağlandığı alanlar…………………………………………………….. 64 Tablo 6. Kurum içinde bilgi alışverişi için kullanılan kanallar……………….. 65 Tablo 7. Kurum içinde resmi evrak ve doküman paylaşımı için kullanılan kanallar……………………………………………………………….. 66 Tablo 8. Elektronik imza sertifikalı yazışmaların kullanımı…………………. 67 Tablo 9. KB-eb kullanım nedenleri……………………………………………. 68 Tablo 10. AVBYS kullanma nedenleri…………………………………………. 69 Tablo 11. KB-Tarama kullanma nedenleri…………………………………….. 70 Tablo 12. AVBYS’nin kullanım kolaylığı……………………………………….. 71 Tablo 13. AVBYS içerisindeki istenilen bilgiye erişim………………………… 72 Tablo 14. AVBYS içerisine belge işlemlerinin zamanında ve etkin olarak Yürütülmesi…………………………………………………………… 72 Tablo 15. AVBYS içerisine belgelerin tanımlanması için gerekli tüm alanların varlığı……………………………………………………….. 73 Tablo 16. AVBYS'nin güvenliği ve güvenilirliği………………………………… 74 Tablo 17. AVBYS' de erişim yetkilendirmeleri ve sınırlamaların yeterliliği…. 74 Tablo 18. AVBYS içerisinde belgelerin uzun süre korunması ve kalıcı Arşivlenmesi………………………………………………………….. 75 Tablo 19. AVBYS içerisinde gereksiz belgelerin ayıklanması ve imhası…… 76 Tablo 20. AVBYS'de yaşanan sorunlara dönük teknik desteğin yeterliliği…. 76 Tablo 21. AVBYS'nin kullanımına dönük eğitim faaliyetlerinin yeterliliği….... 77 Tablo 22. AVBYS uygulamalarından sorumlu birimde çalışan personelin sayı ve nitelik olarak yeterliliği………………………………………. 78 Tablo 23. AVBYS'ye dönük yasal ve idari koşulları tanımlayan yönetmeliklerin yeterliliği…………………………………………….. 78 Tablo 24. AVBYS'nin kurumun e-posta sistemi ile entegre çalışabilmesi….. 79 Tablo 25. Sistemdeki verilerin düzenli aralıklarla güncellenmesi…………… 80 xii Tablo 26. Sistemde çevrimiçi yardım hizmetinin yeterliliği…………………... 80 Tablo 27. KB-eb’nin kullanım kolaylığı………………………………………… 81 Tablo 28. KB-eb içerisindeki istenilen bilgiye erişim………………………… 82 Tablo 29. KB-eb içerisine belge işlemlerinin zamanında ve etkin olarak Yürütülmesi…………………………………………………………… 83 Tablo 30. KB-eb içerisine belgelerin tanımlanması için gerekli tüm alanların varlığı……………………………………………………….. 83 Tablo 31. KB-eb'nin güvenliği ve güvenilirliği…………………………………. 84 Tablo 32. KB-eb' de erişim yetkilendirmeleri ve sınırlamaların yeterliliği…… 85 Tablo 33. KB-eb içerisinde belgelerin uzun süre korunması ve kalıcı Arşivlenmesi………………………………………………………….. 85 Tablo 34. KB-eb içerisinde gereksiz belgelerin ayıklanması ve imhası……. 86 Tablo 35. KB-eb'de yaşanan sorunlara dönük teknik desteğin yeterliliği…… 87 Tablo 36. KB-eb'nin kullanımına dönük eğitim faaliyetlerinin yeterliliği…….. 88 Tablo 37. KB-eb uygulamalarından sorumlu birimde çalışan personelin sayı ve nitelik olarak yeterliliği……………………………………… 88 Tablo 38. KB-eb'ye dönük yasal ve idari koşulları tanımlayan yönetmeliklerin yeterliliği…………………………………………….. 89 Tablo 39. KB-eb'nin kurumun e-posta sistemi ile entegre çalışabilmesi…… 90 Tablo 40. Sistemdeki verilerin düzenli aralıklarla güncellenmesi…………… 90 Tablo 41. Sistemde çevrimiçi yardım hizmetinin yeterliliği…………………… 91 Tablo 42. KB-Tarama’nın kullanım kolaylığı…………………………………… 92 Tablo 43. KB-Tarama içerisindeki istenilen bilgiye erişim…………………… 93 Tablo 44. KB-Tarama içerisine belge işlemlerinin zamanında ve etkin olarak yürütülmesi……………………………………………………. 93 Tablo 45. KB-Tarama içerisine belgelerin tanımlanması için gerekli tüm alanların varlığı……………………………………………………….. 94 Tablo 46. KB-Tarama'nın güvenliği ve güvenilirliği………………………….... 95 Tablo 47. KB-Tarama' da erişim yetkilendirmeleri ve sınırlamaların yeterliliği……………………………………………………………….. 95 Tablo 48. KB-Tarama içerisinde belgelerin uzun süre korunması ve kalıcı Arşivlenmesi…………………………………………………………… 96 Tablo 49. KB-Tarama içerisinde gereksiz belgelerin ayıklanması ve imhası 96 Tablo 50. KB-Tarama'da yaşanan sorunlara dönük teknik desteğin yeterliliği………………………………………………………………... 97 xiii Tablo 51. KB-Tarama'nın kullanımına dönük eğitim faaliyetlerinin yeterliliği 98 Tablo 52. KB-Tarama uygulamalarından sorumlu birimde çalışan personelin sayı ve nitelik olarak yeterliliği………………………….. 98 Tablo 53. KB-Tarama'ya dönük yasal ve idari koşulları tanımlayan yönetmeliklerin yeterliliği…………………………………………….. 99 Tablo 54. KB-Tarama’nın kurumun e-posta sistemi ile entegre çalışabilmesi………………………………………………………….. 100 Tablo 55. Sistemdeki verilerin düzenli aralıklarla güncellenmesi…………… 100 Tablo 56. Sistemde çevrimiçi yardım hizmetinin yeterliliği…………………… 101 Tablo 57. AVBYS, EBYS(KB-eb), KB Taramaya dönük geliştirilmesi gereken alanlar……………………………………………………….. 102 Tablo 58. Kullanılan bilgi sistemlerinde birbiri ile ilişkisi kurulmamış farklı üstveri tanımlama alanlarının yer almasına dönük koşullar…….. 104 Tablo 59. Üst veri alanlarına eksik veri girilmesinin bilgi erişime etkisine dönük koşullar………………………………………………………… 104 Tablo 60. İlgili alanda verilen eğitime faaliyetlerinin yeterliliğine dönük koşullar………………………………………………………………… 105 Tablo 61. Bilgi sistemlerinde kullanılan farklı üst veri alanlarının standartlaştırılmasına dönük koşullar………………………………. 106 Tablo 62. Üst veri alanlarında gerekli temel bilgilerin girişinin zorunlu hale getirilmesine dönük koşullar…………………………………………. 107 Tablo 63. Konuya ilişkin kurum içi yasal yaptırım gücü olan yönetmeliklerin Yeterliliği……………………………………………………………….. 107 Tablo 64. Konuya ilişkin kullanıcı ilgisine dönük koşullar (yeni veri girişi yapan kişilerin gerekli alanların girilmesine gösterdikleri özen)…. 108 xiv ŞEKİLLER Şekil 1. Elektronik Belge Yönetimi Uygulamaları…………………………… 15 1 1.BÖLÜM GİRİŞ 1.1. KONUNUN ÖNEMİ Kurumsal iletişim aracı olan, iş süreçlerinin yasal dayanağını oluşturan belgeler, idari sistemlerin işleyişi ve sürekliliği için vazgeçilmez bir öneme sahiptir. Bu bağlamda, belgelerin etkin yönetimi, yapılandırılmış bir belge yönetim sistemini gerektirmektedir. Genel olarak belge yönetimi sistemleri, iş süreçlerinin bir parçası olarak belgelerin bir sistematiklik içerisinde üretimi, sağlanması, dağıtımı, kullanımı, korunması, denetimi, yeninden üretilmesi ve düzenlenmesine yönelik yöntem ve teknikler şeklinde tanımlanabilir (Penn, Pennix ve Coulson, s.5; Özdemirci, 1999a, s.52; Özdemirci, Torunlar ve Saraç, 2009, s.356). Üretim, kullanım, dağıtım, depolama, saklama, koruma, ayıklama ve imha aşamaları genel olarak belgelerin yaşam döngüsü kavramı içerisinde de değerlendirilmektedir (Daniels, 1984, s. 341). Kurumlarda belge yönetimi sistemlerinin yapılandırılması sürecinde idari ve yasal süreci etkileyen ya da belirleyen koşullar kadar ulusal ve uluslararası düzenlemeler ve standartların da göz önüne alınması önemli görülmektedir. Yapılandırılmış bir sistem içerisinde güvene dayalı uyumlu ve eşgüdümlü yaşamın teminatı olan belgelerin kamusal düzenlemeler ile birlikte ele alınması gerekmektedir. Bu çerçevede, belge yönetimi uygulamalarına yön veren uluslararası koşullar incelendiğinde, alana ilişkin birçok standart, rehber, uygulama örneğinin geliştirildiği görülmektedir. Belge yönetimi alanında geliştirilen ve uluslararası geçerliliğe sahip düzenlemeler, alandaki uygulamaları kurumsal ve ulusal sınırların ötesine taşıyarak, belge yönetiminin uluslararası bir disiplin olarak gelişimine önemli katkılar sağlamaktadır (Duff ve McKemmish S. , 2000, s.4; Cain, 2002, s.15; Spratt, 2004, s. 8). Örneğin, ABD Ulusal Arşivi tarafından yayımlanan DoD 5015.2 (DoD 5015.2, 2002), ISO (International Organization for Standardization, Uluslararası Standartlar Örgütü) tarafından yayımlanan ISO 15489 Uluslararası Belge Yönetimi Standardı (ISO 15489, 2001), Uluslararası Arşiv Konseyi (International Council on Archives(ICA))’ tarafından yayımlanan ISAAR, ISAD(G) bunlara birer örnek olarak verilebilir (ICA, 2009). 2 Ülkemizde belge işlemlerinin düzenlenmesine yönelik uygulamalarda 1988 tarihinde yayımlanan 3473 sayılı Muhafazasına Lüzum Kalmayan Evrak ve Malzemenin Yok Edilmesi Hakkında Kanun Hükmünde Kararname’nin Değiştirilerek Kabulü Hakkında Kanun ve Devlet Arşiv Hizmetleri Hakkında Yönetmelik (Devlet Arşiv Hizmetleri Hakkında Yönetmelik, 1988; Devlet Arşiv Hizmetleri Hakkında Yönetmelikte Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmelik, 2001; Muhafazasına Lüzum Kalmayan Evrak ve Malzemenin Yok Edilmesi Hakkında Kanun Hükmünde Kararname’nin Değiştirilerek Kabulü Hakkında Kanun, 1988) esas alınmaktadır. Üzerinde çeşitli değişiklikler yapılmasına karşın 24 yıldır yürürlükte olan bu iki düzenlemeye ek olarak, Başbakanlık Devlet Arşivleri Genel Müdürlüğü (DAGM)’nün çeşitli kurumlarda gerçekleştirdiği analizler ve yayın faaliyetleri de belgelere yönelik uygulamalarında kurumlara yardımcı olunması amaçlanmıştır (Ayıklama ve İmha Komisyonlarına Ait Çalışma Rehber, 1996). 2000’li yıllarla birlikte ise değişen idari koşullar ve elektronik bilgi sistemlerin gündeme gelmesiyle doğrudan ya da dolaylı olarak belge yönetimi uygulamalarını etkileyen yeni düzenlemeler geliştirilmiştir. Bilgi Edinme Hakkı Kanunu, Elektronik İmza Kanunu, Resmi Yazışmalarda Uygulanacak Esas ve Usuller Hakkında Yönetmelik ile Başbakanlık tarafından geliştirilen Standart Dosya Planı bu çerçevede geliştirilen düzenlemelere örnek olarak gösterilebilir (Bilgi Edinme Hakkı Kanunu, 2003; Elektronik İmza Kanunu, 2004; Resmi Yazışmalarda Uygulanacak Esas ve Usuller Hakkında Yönetmelik, 2004; Standart Dosya Planı, 2005). Yine daha sonra TS 13298 standardına da dönüşen DAGM’nin Marmara Üniversitesi ile birlikte yürüttüğü bir proje çerçevesinde hazırlanan Elektronik Belge Yönetimi Sistem Kriterleri Referans Modeli (Kandur, 2006), Ankara Üniversitesi ve TÜBİTAK’ın işbirliğinde hazırlanan BEYAS projesi bu kapsamda değerlendirilebilir (Ankara Üniversitesi (AÜ), 2011). Standartlaşma çalışmalarına yönelik olarak da Türk Standartları Enstitüsü tarafından 2007 yılında TS13298 “Elektronik Belge Yönetimi” standardı kabul edilmiştir (Türk Standartları Enstitüsü, 2007). Ayrıca belge yönetimi ile ilgili ISO 15489 standardı Türkçeye çevrilerek Türk Standartlar Enstitüsü tarafından yayımlanmıştır (TS ISO 15489-1, 2007; TSE ISO/TR 15489-2, 2007). Öte yandan, bilgi ve iletişim teknolojilerinin kurumsal iş süreçlerini doğrudan etkilediği günümüzde, e-devlet hizmetlerinin temel bileşenlerinden birini elektronik belge yönetimi oluşturmaktadır. Yasalarda tanımlanmış iş süreçlerinde gerçekleştirilen kamusal hizmetlerin elektronik ortama alınması, daha önce ıslak imza ile yürüten işlemlerin elektronik ortama taşınmasını gerektirmektedir. Web ortamında tek yönlü basit bilgi alışverişinin ötesinde kurumların kendi içerisinde, birbirleriyle ve vatandaşlarla 3 yürüttükleri iş ve işlemleri elektronik ortamda taşımayı amaçlayan e-devlet uygulamaları, karmaşık elektronik belge yönetimi modellerine dayanmaktadır. Elektronik belge yönetimi, geleneksel belge yönetimine paralel olarak, kurumların rutin işlerini yerine getirirken oluşturdukları, kurum işlemlerinin kanıtı niteliğinde olan belgelerin her türlü dokümantasyon içerisinden seçilerek, içerik, format ve ilişkisel özelliklerini koruyarak, yaşam döngüsü kapsamında yönetmeyi amaçlamaktadır (Kandur, 2006, s.12). Elektronik belge yönetimi geleneksel belge yönetimi unsurları ile birlikte, Avrupa Birliği belge yönetimi standardı MoReq ve TS 13298 standartlarında yer aldığı gibi (MoReq2010, 2010; TS 13298, 2009) teknik ve uygulamalı bir dizi standartlaşma çalışmasını da gerektirmektedir. Kurumsal düzeyde elektronik belge yönetim sistemlerine geçişte, her aşamada uygulamaların ayrıntıları ve sistem verimliliği gibi konuların değerlendirildiği, genelde ulusal arşivlerin desteğiyle yayımlanan rehberler ve iyi uygulama örnekleri de sistem geliştirme aşamasında değerlendirilmek durumundadır (European Communities, c2008; Public Record Office, 2002; South Carolina Department of Archives & History, 2008; The Georgia Archives, 2008). Öte yandan, kurumlarda elektronik belge yönetimi sistemlerinin (EBYS) kurulumu, kullanımı, sürdürülmesi, kullanıcı eğitimleri ve teknik destek sağlanması gibi unsurların ayrıca düşünülmesi gerekmektedir. Tüm bu gelişmeler ışığında, kurumlarda elektronik belge yönetimi sistemlerinin ulusal ve uluslararası koşullar ile kurumsal gereksinimler doğrultusunda geliştirilmesi büyük bir önem taşımaktadır. Ayrıca, kullanılan sistemlerin çeşitli ölçütler ve standartlar ile kullanıcı beklentileri çerçevesinde değerlendirilmesi gerekmektedir. Bu çerçevede, EBYS’lerde performansın değerlendirilmesi, sorun yaşanan işlevlerin saptanarak bunların çözümüne yönelik öneriler getirilmesi, sistemin sürdürülebilirliğinin sağlanmasında son derece önemli görülmektedir. Literatürde yer alan çalışmalarda (Bailey, 2011; Gunnlaugsdottir, 2008; Li Xie, 2006; NARA, 2011) konuya ilişkin çalışmaların düzenli olarak tekrarlanması gerektiği ortaya konulmaktadır. 1.2. ARAŞTIRMANIN AMACI, PROBLEMİ ve HİPOTEZİ Kurumlarda belge yönetimi uygulamaları kapsamında kullanılan EBYS’lerin ulusal ve uluslararası standartlar ve düzenlemeler ile kurumsal gereksinim ve beklentiler doğrultusunda geliştirilmesi, yürütülmesi ve sistemlerin sürdürülebilirliğinin sağlanması gerekmektedir. Bu bakımdan yeni geliştirilecek sistemler kadar halihazırda kullanılmakta olan EBYS’lerin performansının değerlendirilmesi, sorunların saptanması 4 ve yaşanan sorunlara yönelik çözüm üretilmesinde yarar görülmektedir. Bu nedenle, çalışmanın amacı, öncelikle kurumsal arşiv ve belge yönetimi sistemlerinin geliştirilmesi sürecinde yararlanılabilecek kaynaklar, standartlar, düzenlemeler ve uygulama örnekleri ile yasal koşulların analizin yapılmasıdır. Çalışmanın konuya ilişkin alan incelemeleri Kalkınma Bakanlığı örneğinde gerçekleştirilmiştir. Kalkınma Bakanlığı, ulusal kalkınma plan ve programlarının yürütülmesinde sorumlu merkezi bir teşkilattır. Kalkınma Bakanlığı içerisinde KB-eb, AVBYS, KB-Tarama, genel evrak ve e-posta sistemleri çerçevesinde yapılandırılmış farklı arşiv ve belge yönetimi sistemleri ve uygulamaları bulunmaktadır. Bakanlık’ta, özellikle, 2010 yılından itibaren uygulamalar farklı platformlarda elektronik ortamlara aktarılmaya başlanmıştır. Bu çerçevede, çalışmada Kalkınma Bakanlığı içerisinde arşiv ve belge yönetimi uygulamalarına dönük geliştirilen sistemlerin yapı ve işlevlerinin incelenmesi, yaşanan sorunlar ve bu sorunların çözümüne dönük koşulların değerlendirilmesi hedeflenmektedir. Gerçekleştirilen analizler çerçevesinde elde edilecek verilerin; sadece Kalkınma Bakanlık içerisinde değil, Bakanlığın görev ve etki alanı düşünüldüğünde benzer sıkıntıları yaşayan diğer kurumlar için de anlam taşıyacağı düşünülmektedir. Bakanlık içerisinde kurumsal yazışma yönetimi için kullanılan Elektronik Belge Yönetim Sistemi (KB-eb), Arşiv ve Belge Yönetim Sistemi (AVBYS), ve Bakanlık’ta üretilen bütün yayın, rapor, doküman vb. belgelere tek bir noktadan erişim sağlamak amacıyla hizmet veren KB-Tarama sistemi yer almaktadır. Ayrıca e-Kütüphane, Bliss ve e-posta sistemleri de katıldığında kurum içerisinde bilgi ve belge yönetimi uygulamalarına dönük karmaşık bir yapının olduğunu görülmektedir. Birbirinden kopuk biçimde farklı platformlar üzerine inşa edilmiş sistemlerde bilginin tanımlanması, erişimi ve yönetimine dönük olarak, sistem için bir durum saptaması yapma ihtiyacını ortaya çıkarmaktadır. Araştırmada, Kalkınma Bakanlığı’nda belge ve arşiv yönetimi uygulamalarını ortaya koymaya dönük hazırlanan anket ile elektronik belge yönetimi uygulamalarının mevcut durumunun ortaya konulması, anket kapsamında incelenen sistemlerde yaşanan sorunların ve beklentilerin belirlenmesine yönelik sonuçlar elde edilmesi amaçlanmıştır. Yazılan amaçlar doğrultusunda araştırmanın problemi; “Kalkınma Bakanlığında belge yönetimi sistemlerinin birbirlerinden kopuk biçimde farklı platformlar üzerine inşa edilmiş olması; sistemlerde bilginin tanımlanması, erişimi ve yönetimine dönük ne gibi problemlerin yaşanmasına neden olmaktadır?” şeklinde belirlenmiştir. 5 Yazılan amaç ve problem çerçevesinde, araştırmanın hipotezi; “Kalkınma Bakanlığı içerisinde kullanılan belge yönetimi sistemlerinin (KB-eb, AVBYS, KB-Tarama) farklı dönemlerde birbirinden kopuk biçimde geliştirilmiş olması; aynı konulara ilişkin tanımlama alanlarında farklılıklara, dolayısıyla erişim etkinliğinin yavaşlamasına, sistemlerin kullanımının zorlaşmasına, kullanımına ilişkin farkındalık ve eğitim sorunlarının ortaya çıkmasına neden olmaktadır.” şeklinde belirlenmiştir. 1.3. ARAŞTIRMANIN KAPSAMI, YÖNTEMİ ve VERİ TOPLAMA TEKNİKLERİ Araştırmanın kapsamını kurumsal bilgi sistemleri ve belge yönetimi uygulamalarının teknolojik gelişmeler çerçevesinde nasıl yapılandırıldığının araştırılması oluşturmaktadır. Bu çerçevede, örneklem olarak alınan Kalkınma Bakanlığı’nda belge ve arşiv yönetimi uygulamaları incelenmiştir. Kalkınma Bakanlığı’nın araştırmada örneklem olarak seçilmesinde, kurumun, bilgi ve belge yönetimi alanında uygulamalarını da kapsayan ülke çapında programlı kalkınmaya ve yatırım projelerine önderlik etme misyonu etkili olmuştur. Araştırmanın alan çalışmaları Kalkınma Bakanlığı Merkez Teşkilatı bünyesindeki genel müdürlükler ve bunlara bağlı daire başkanlıklarının elektronik arşiv ve belge yönetimi kapsamında kullanılan KB-eb, AVBYS ve KB-Tarama sistemlerinde yürütülmüştür. Bu doğrultuda, Kalkınma Bakanlığında yürütülen belge ve arşiv yönetimi uygulamalarının mevcut durumunun ortaya konmasında “betimleme yöntemi” kullanılmıştır. Kaptan’a göre, betimleme yöntemi ile “olayların, objelerin, varlıkların, kurumların, grupların ve çeşitli alanların ne olduğu betimlenmeye, açıklanmaya çalışılmaktadır” (Kaptan, 1989, s.34) Çalışmada, veri toplama tekniği olarak “kalem-kağıt yoluyla objenin, bireyin ya da grubun kendisi hakkında bilgi vermesi” (Kaptan, 1989, s.75) şeklinde tanımlanan anket tekniğinden yararlanılmıştır. Anket çalışmasında ise Bakanlık bünyesinde belge ve arşiv yönetimi sistemlerini kullanan bütün personel grupları (idari personel, teknik personel, uzman, uzman yardımcısı, yönetici) dikkate alınmıştır. Kullanıcıların Bakanlıktaki belge ve arşiv işlemlerine yönelik uygulamalar ve koşullar hakkındaki düşüncelerinin alınması, karşılaştıkları sorunlar ve bu sorunların kaynağının belirlenmesi, uygulamalara yönelik ne gibi iyileştirmelerin yapılması gerektiği konusundaki görüşlerinin alınması planlanmıştır. 6 Anket bulgularının değerlendirilmesinde SPSS (Statistical Package for Social Sciences) kullanılmıştır. Anketin analizlerinde sayı ya da frekanslar, yüzdeler, aritmetik ortalama, mod, medyan ve değişken ölçülerini içeren Tanımlayıcı İstatistik Tekniği”nden yararlanılmıştır (Baş, 2001, s. 128). KB-eb, AVBYS ve Kb-Tarama sistemlerinin kullanıcısı olarak Kalkınma Bakanlığı Merkez Teşkilatı’nda görev yapan çalışanlar anket katılımcısı olarak kabul edilmiştir. Bu bağlamda elektronik ortamda hazırlanan anket, 02.07.2012 tarihinde, Ankara’da bulunan Merkez Teşkilatı’ndaki KB-eb, AVBYS ve KB-Tarama sistemlerini kullanma sorumluluğu olan tüm çalışanlara (toplam 804 kişi) e-posta yolu ile gönderilmiştir. Anket uygulaması 15.08.2012 tarihinde tamamlanmıştır. Anketi 167 kullanıcı doldurmuş ve analiz çalışmaları 167 anket uygulaması üzerinden yapılmıştır. Anket sorularının analizi ve değerlendirilmesinde ölçme ve değerlendirme alanında uzman Doç. Dr. Nuri Doğan ile koordineli çalışılmıştır. Bu çerçevede anket katılımcılarına ait nicel veriler aşağıdaki şekilde belirlenmiştir. Tablo 1. Anket Katılımcılarının Çalışma Pozisyonları N % Yönetici 13 7,8 Uzman 63 37,7 Uzman yardımcısı 28 16,8 İdari personel/memur 51 30,5 Teknik personel 12 7,2 Toplam 167 100,0 Bilgi ve belge işlemlerinde sorumluluğu olan ya da bu işlemleri yürüten katılımcıların % 7,8’i yönetici, %54,5’i, uzman ve uzman yardımcısı %30,5’i yönetici görevi bulunmayan idari personel ve %7,2’si teknik personel kadrosunda görev yapmaktadır. Anket katılımcılarının birimlere göre dağılımı ise aşağıdaki şekilde belirlenmiştir: 7 Tablo 2. Kurumda Anket Uygulanan Birimler N % Kütüphane ve Arşiv Hizmetleri 33 19,7 Bilgi İşlem Hizmetleri 12 7,1 İdari ve Mali işler 8 4,7 Personel İşleri 4 2,4 Ana Hizmetler 1 87 52,0 Eğitim, Kültür, Araştırma Basın Hizmetleri 12 7,2 Destek Hizmetleri 9 5,3 Diğer 2 1,1 Toplam 167 100,0 Anket katılımcılarının çalıştığı birimlere göre dağılımına bakıldığında, ağırlıklı olarak %52 oranında ana hizmet birimlerinde, %19,7 oranında kütüphane ve arşiv hizmetlerinde çalıştıkları görülmektedir. Diğer birimlerdeki (Bilgi işlem, İdari ve Mali işler, Personel, Eğitim, Kültür, Araştırma, Basın ve Destek Hizmetler) personelin oranı %8’in altında kalmaktadır. Ana hizmet birimleri bakanlığın organizasyon şeması içinde genel müdürlüklere bağlı daire başkanlıklarını temsil etmektedir. Çalışmada uygulanan anket çalışması 16 soru altında tanımlanmıştır. Likert ölçeğine göre değerlendirilen 12-14 ve 16. soruların aritmetik ortalamaları (AO) hesaplanmış olup verilen yanıtların tutarlılığını ölçmede standart sapma (s) değerleri göz önüne alınmıştır (Baş, 2001). 1 Ana Hizmetler: Bütçe ve Mahalli İdareler Dairesi, Konjoktür Değerlendirme Dairesi, Sosyal Güvenlik Finansmanı Dairesi, Mali Piyasalar ve İstanbul Finans Merkezi Dairesi, Ekonomik Modeller Dairesi, Ekonomik ve Stratejik Araştırmalar Dairesi, Küresel Ekonomik Gelişmeler İzleme Değerlendirme Dairesi, Kurumsal ve Stratejik Yönetim Dairesi, Tarım Dairesi, Sanayi Dairesi, Ulaştırma Enerji ve Lojistik Dairesi, Hizmetler Dairesi, Eğitim ve Kültür Dairesi, Sağlık ve Sosyal Güvenlik dairesi, Gelir Dağılımı ve Sosyal İçerme Dairesi, Araştırma Geliştirme ve Girişimcilik Dairesi, Çevre ve Sürdürülebilir Kalkınma Dairesi, Yatırımlar ve proje Analiz Dairesi, Kamu Özel İşbirliği dairesi, Bilgi Toplumu Dairesi, Kentsel ve Mekânsal Gelişme Dairesi, Yerel ve Kırsal Kalkınma Dairesi, Bölgesel Rekabet Edebilirlik Dairesi, Strateji ve Politika Geliştirme Dairesi, İzleme Değerlendirme ve Analiz Dairesi, Uluslararası Program ve Projeler Dairesi, Koordinasyon Dairesi 8 1.4. ARAŞTIRMANIN DÜZENİ Araştırma raporu aşağıda belirtilen altı bölümden oluşmaktadır: I. Bölümde; konunun önemi ve problem tanımlaması, araştırmanın amacı ve hipotezi, araştırmanın yöntemi ve veri toplama teknikleri, araştırmanın düzeni ve kaynaklar yer almaktadır. II. Bölümde; Belge yönetimiyle ilgili temel kavramlar: belge, belge yönetimi, elektronik belge yönetimi, elektronik belge yönetim sistemleri, konuya ilişkin başta Avrupa olmak üzere ulusal ve uluslararası çalışmalar, standartlar, projeler ile uygulama örneklerine yer verilmektedir. III. Bölümde ise e-devlet sistemi çerçevesinde elektronik belge yönetimi uygulamaları anlatılmaktadır. E-devlet, e-imza, dünyada ve Türkiye’de e-devlet uygulamaları, e- devlet ve elektronik belge yönetimi ilişkisi, Türkiye’de elektronik belge yönetiminin gelişimi ve uygulamalar hakkında bilgiler bu bölümde yer almaktadır. IV. Bölümde; Kalkınma Bakanlığı hakkında temel bilgiler ile Bakanlık bünyesinde belge ve arşiv yönetimi uygulamaları kapsamlı bir biçimde ele alınmaktadır. V. Bölümde; Kalkınma Bakanlığında uygulanana anket çalışmalarının bulguları değerlendirilmektedir. VI. Bölümde ise; araştırma kapsamında ele alınan konular, değerlendirmeler ve bulgulara dayalı olarak ortaya çıkan sonuçlar ile bu sonuçlara bağlı olarak Kalkınma Bakanlığı’nda iyileştirilmesi öngörülen unsurlar hakkında öneriler de bulunulmaktadır. 1.5. KAYNAKLAR Çalışma kapsamında kuramsal bilgilerin derlenmesi ve gerçekleştirilen analizlerde kullanılan soruların belirlenmesinde yararlanılan kaynaklar, temel olarak aşağıdaki veri tabanlarında ve açık erişim arşivlerinden taramalar yapılarak elde edilmiştir.  ABI Inform (1985-)Academic Asab On- Line (1969- )  Academic Search Complete  Archivaria (1975-)  ABYS  Bilgi Dünyası (2000-) 9  Dissertations and Theses –Proquest  Directory of Open Access Journals (DOAJ)  EBSCOHost  E-Journals IOP-(1990-)  EMERALD  e-Mevzuat  Eric On-Line (1982- )  Ideal On-Line Library (1970-)  Information Management Journal (1999-)  Information Processing and managamenet (1975-)  International Journal of Information Management (1986-)  KB-Net  KB-Tarama  KB-eb  Library, Information Science & Technology Abstracts (LISTA)  Proquest On-Line  Records Management Journal (1990-)  SAGE  Science Direct (1980-)  Scopus  SpringerLINK  Türkiye Bibliyografyası (1935-)  Türkiye Makaleler Bibliyografyası (1952-)  Türk Kütüphaneciliği (1987-)  ULAKBİM Sosyal Bilimler Veri Tabanı (2002-)  Yüksek Öğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi (1987) Tezin yazımında, Hacettepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsünün “Tez ve Rapor Yazım Yönergesi” kullanılmıştır. 10 2. BÖLÜM KURUMSAL BELGE VE ARŞİV YÖNETİMİ KAVRAMLAR, UYGULAMALAR VE STANDARTLAR 2.1. BELGE, DOKÜMAN ve ELEKTRONİK BELGE KAVRAMLARI Kurum ve kuruluşlar görevlerini yerine getirmek, yönetim faaliyetlerini sürdürmek, kurum içi ve kurum dışı yazılı iletişimi sağlamak ve yasal sorumluluklarını yerine getirmek için belge üretmek, belge alışverişi yapmak, sağlanan belgeleri resmi kanıt niteliği açısından saklamak ve bunları yeri geldiğinde tekrar kullanmak durumundadırlar. Bu bağlamda belgeler, kurumların görevlerini, faaliyetlerini, yasal yükümlüklerini yerine getirmek, kurum içi ve dışı iletişimi sağlamak amacıyla ürettikleri veya sağladıkları içerik, ilişki ve form özellikleri ile ait olduğu işlemlere yönelik kanıt niteliği taşıyan dokümanter kaynaklardır (Bellardo ve Bellardo, 1992, s.28; Diamond, 1995, s.2; International Council on Archives, 2008, s.21; ISO 15489-1, 2001, s.3; Külcü, 2008, s.371; TS 13298, 2009, s.1; Özdemirci, 2007a, s.1). Kamu kurumlarında “evrak” olarak nitelendirilen belgeler kurumsal işlevlerin yürütülmesi esnasında ihtiyaç duyulan bilgiyi sağladığı gibi yeni üretilen bilgilerin kayıt altına alınmasında önemli rol oynarlar. Kurumsal faaliyetler yürütülürken, geleceğe yönelik karar verme aşamasında belgeler doğrulama ve onaylama rolü üstlenirler. Kurumlarda farklı içeriklerde pek çok doküman üretilmektedir. Üretilen her dokümanın belge niteliği taşıması söz konusu değildir (Barry 1993, s. 27; Livelton,1996, s. 64; Peterson, 1991, s.193). Dokümanlar daha geniş bir anlam ifade etmektedirler. Kurumsal işlemlerin gerçekleştirilmesinde bilgi amaçlı kullanılabilecek dokumanlar, resmi nitelik taşımayabilirler (Özdemirci ve Yalçınkaya, 2009, s.6).Kayıt altına alınmış her tür bilgi ya da nesneyi içeren dokümanlar (ISO 15489-1, 2001, s.3) ile belgeler arasındaki en büyük fark, belgelerin kurumsal işlevler yerine getirilirken resmi kanıt özelliği taşımasıdır. Ayrıca, dokümanların üzerinde değişiklik yapılabilir, üreticisi tarafından imha edilebilir. Belgeler ise değiştirilemez, imhası saklama planları çerçevesinde kontrollü olarak, kurallara ve izinlere bağlı şekilde gerçekleştirilir. Dokümanların depolanması üreticilerinin sorumluluğundadır. Belgeler ise dosya tasnif 11 planlarına bağlı olarak belge yöneticisi ve sistem yöneticisi tarafından depolanırlar (Özdemirci ve Yalçınkaya, 2009, s.6). Belgeler herhangi bir ortamda basılı veya elektronik olarak kayıt altında olabilir. Basılı ortamdaki belgeler üzerindeki yönetsel işlemlerde çeşitli zorluklar yaşanmaktadır. Öncelikle basılı belgelerin kâğıt formunda olması ve çabuk yıpranması, nem ve sıcaklık koşullarına dayanıklı olmaması, bu belgelerin uzun süre saklanmasını olumsuz yönde etkilemektedir. Bununla birlikte basılı belgelere yönelik arama, düzenleme, saklama işlemleri uzun zaman almakta, bu belgelerin genelde erişim ve depolama maliyetleri yüksek olmaktadır. Yoğun insan gücü gerektiren basılı belgelere yönelik işlemlerde hata oranın daha yüksek olduğu dile getirilmektedir. Kurumlarda yürütülen işlemlerin kanıtı olan belgeler, kurumsal bilgi alışverişini ve iletişimi sağladığından, kurum içinde hızlı ve kolay bir şekilde dolaşması gerekmektedir. Bu durumun kurumlarda belgelerin elektronik ortamlara taşınması gerekliliğini ön plana çıkardığı ifade edilmektedir (Berder, 2005, s.55-56). Elektronik belgeler, bilgisayar programları veya elektronik cihazlar aracılığı ile elektronik ortamda üretilen, düzenlenen, arşivlenen, erişilen, iletilen, imha edilen belgelerdir (Aydın ve Özdemirci, 2011, s.106). Bu belgeler doğrudan elektronik ortamda oluşturulabileceği gibi, basılı ortamda üretilip sonradan tarayıcı veya kamera gibi araçlarla elektronik ortama aktarılmış belgeler olabilir (Odabaş, 1999, s.3-4). Elektronik belgeler DVD, CD, hard disk, manyetik kart, veri tabanları gibi ortamlarda saklanabilir, PDF, JPEG, MPEG, Word, Excel, Powerpoint gibi program ve formatlarda sunulabilir (National Archives of Australia, 2004, s.13; Özdemirci, 2007b, s.13). Elektronik belgelerin belge sayılabilmesi için bazı özellikleri taşıması gerekmektedir. Belgenin değişikliğe uğramadan ilk haliyle saklanması (özgünlük), belirli yasalar, formatlar ve standartlar kapsamında üretilmesi (güvenilirlik), içerik, bağlam, yapı ve sunum özelliklerinin bütünlüğünün korunması (bütünlük), e-devlet uygulamaları da dahil olmak üzere yeni teknolojilere uyumlu olarak kullanılabilmesi (kullanılabilirlik) şeklinde dört temel özelliğe sahip olması gerekmektedir(Aydın ve Özdemirci, 2011, s.109; Odabaş, 2008, s.129; Wallace, 2001, s.4-6). Elektronik belgeler; basılı belgelere göre çoklu erişim ve paylaşımının mümkün olması, saklanmasında mekan sorunun daha az yaşanması, arama, saklama ve düzenleme işlemlerinin elektronik ortamda kolayca yürütülebilmesi ve tüm bu işlemlerde daha az insan gücüne ihtiyaç duyması ile önemli avantajlara sahiptir (Odabaş, 1999 ; Berder, 2005, s.9). Elektronik belgelerin avantajları olduğu kadar dezavantajları da söz konusu 12 olabilmektedir. Öncelikle kurumlarda elektronik belgelerin kullanılması için gerekli yazılım ve donanım altyapısının sağlanması gerekmektedir. Bununla birlikte elektronik belgeler kurumlar arası iletişimi ve bilgi alışverişini de sağladığından, kurumların iletişime geçtiği diğer kurumlarda da aynı altyapıya ihtiyaç duyulabilmektedir. Bu altyapı maliyeti yüklü gibi görünse de basılı belgelerle çalışmak depolama, zaman, eleman açısından daha masraflı olabilmektedir. Bilgi ve iletişim teknolojilerindeki gelişmeler kurumlarda bu alt yapının kurulumunu zorunlu hale getirmektedir. Sadece gerekli alt yapının kurulumu elektronik belge yönetimi (EBY) uygulamalarının başarısı için yeterli değildir. Kurum çalışanlarının alışkanlıkları, hizmet içi eğitim, teknik destek ve sürdürülebilirlik vb. konular EBY sistemleri için birer başarı faktörleridir. Geleneksel olarak belge merkezleri ve arşivlerin önemli sorunları arasında basılı belgelerin saklanmasında nem ve ısı koşulları gibi uygun depolama ortamlarının yaratılması, depolama araç ve gereçleri, kırtasiye ve personel giderleri, konservasyon ve restorasyon ile depo alanlarının güvenliği yer almaktadır. Elektronik belgeler ve bu çerçevede oluşturulan arşivler CD, mikrofilm, elektronik ağlar gibi ortamlarda bulunabilmekte, bu bakımdan geleneksel sistemlerde yaşanan sıkıntıların önemli bir bölümünü yaşamamaktadırlar. Öte yandan, saklama koşulları basılı belgeler kadar olmasa da elektronik belgeler için de sorun teşkil edebilmektedir. Elektronik belgeleri depolarken veri kaybı yaşamamak için, belgelerin kayıtlı olduğu CD, manyetik disk gibi ortamların da nem, toz, ısı koşullarına uygun ortamların yaratılması ve belgelerin farklı ortamlarda da yedeklenmesi gerekmektedir (Berder, 2005 s.9 ;Odabaş, 1999, s.5). Web üzerinde bilgilerin kolaylıkla silinmesi veya değiştirilebilmesi, elektronik belgelere karşı güvensizlik sorununun yaşanmasına neden olabilmektedir. Bu durumun önlenmesine dönük geliştirilen güvenlik duvarları, e-imza ve diğer elektronik sertifikalar ile sorunlar önemli ölçüde aşılabilmektedir. 2.2. BELGE YÖNETİMİ Kurumların işlemleri sürecinde üretilen, işlemlerinin kanıtı niteliğinde olan ve geleceğe yönelik karar vermede önemli bilgiler taşıyan belgelerin, kolay ve hızlı erişim sağlanacak şekilde düzenlenmesi ve saklanması gerekmektedir. Bunun için etkin bir belge yönetimi programının uygulanması gerekmektedir (Külcü, 2000, s.25). Bu bağlamda belge yönetimi, kurumsal bilgi kaynağı olan belgelerin gerekli her ortamda sistematik ve kontrollü olarak üretilmesi, düzenlenmesi, iletilmesi, depolanması, 13 korunması, ayıklanması ve istenildiğinde erişime sunulması gibi işlemleri kapsamaktadır (Belge yönetimi ve arşiv terimleri sözlüğü, 2009; ISO 15489-1, 2001, s.3; Külcü, 2009 s.265; Özdemirci, 1999b, s.104). Üretimden imhaya kadar bu süreçler yaşam döngüsü yaklaşımı ile ifade edilmektedir (Arşivcilik terimleri sözlüğü, 1995, s.139; Hare ve Mcleod, 1997, s.2; Penn, 1989, s.9; Odabaş, 2005, s.37; Özdemirci, 2007b, s.2). Kurum içi ve dışı iletişimi sağlamak, hangi işlemin kim tarafından, nerede, nasıl yapıldığını bilmek, mevcut bilgilerden yararlanmak, başarı ve başarısızlıklardan ders çıkarmak belge yönetiminin temel hedefleri arasından gösterilmektedir (Özdemirci, 2008, s.1; Yıldız, 2005, s.23). Bu bakımdan belge yönetimi kurumsal yönetimle doğrudan ilişkili bir fonksiyondur. Kurum içinde belgelerin depolanmasına ve korunmasına yönelik bir sistem oluşturulması ve bu sistemin belgelerin her evresinde yönetiminde kullanılması, gerekli görülen belgelerin hizmete sunulması belge yönetiminin hedefleri arasındadır. Belgeler kurumsal işlemlerin yasal kanıtı olmanın yanı sıra kurumsal hafızayı da temsil etmektedirler( Cumming ve Findlay, 2010, s. 265; Goldschmidt, Joseph ve Debowski, 2012, s.161). Bu nedenle belgelerin kurumda bir değer olarak algılanarak etkin biçimde yönetilmesi ve böylece kurumsal yönetimin başarısının artırılması belge yönetimi programlarının amaçları arasında yer almaktadır (Yusof ve Chell, 1999, s. 11). Kurumsal yönetimin önemli bir parçası olan belge yönetiminin başarılı bir biçimde uygulanabilmesinde belge yönetim sisteminin oluşturulması gerekmektedir. Belge yönetim sistemini oluşturan çeşitli unsurlar bulunmaktadır. Belgelerin üretimi, dağıtımı, yazışma, form, rapor, talimat, kopya ve veri tabanı yönetimi ve arşiv yönetimi gibi alt sistemler belge yönetiminin temelini oluşturmaktadır. Bu alt sistemlerin yönetimini sağlayacak personel, kullanılacak araç-gereç, hizmetler, bilgisayarlar, yazılımlar, depolar gibi ekipman ile uygulanacak prosedürler de belge yönetim sisteminin diğer unsurlarını oluşturmaktadır. Belge yönetimi tüm bu unsurların uyumlu bir biçimde çalışmasıyla başarıya ulaşabilecektir (Robek, Brown ve Maedke, 1987, s.44; Smith, J.R. ve Kallaus, N.F., 1997, s. 15). 2.3. BELGE YÖNETİMİNDE DEĞİŞİM SÜRECİ ve ELEKTRONİK BELGE YÖNETİMİ Bilgi ve iletişim teknolojilerindeki hızlı gelişmeler 1990’lı yıllardan sonra kurumların yönetsel faaliyetlerinde etkinliğini artırmış, elektronik ortamların yönetim faaliyetlerinin her aşamasında etkin olarak kullanılması, kurumsal bilgi ve belge işlemlerinin yürütülmesini de doğrudan etkilemiştir (Külcü, 2012, s.32; Odabaş ve Rukancı, 2004, 14 s.404). E-devlet, e-dönüşüm çalışmalarıyla birlikte kurumsal iş süreçlerinin elektronik ortamlar üzerinden yürütülmeye başlanmasıyla, ofislerde kağıt ortamında üretilen, dosya veya arşiv dolaplarında saklanan belgeler, elektronik ortamlara taşınmaya, bu ortamlarda üretilmeye ve elektronik sistemler kapsamında işlem görmeye başlamıştır. E-dönüşüm sürecinde belge yönetimine yeni bir boyut kazandıran bu yeni yaklaşım ve uygulamalar, belge yönetimi sistemlerinde yeni gereksinimleri ve değişimleri beraberinde getirmektedir. Elektronik belge yönetimine geçişte, kurum içinde sistematiğe oturtulmuş bir belge yönetimi oldukça önemlidir. Belge ve arşiv yönetiminin kurumsallaştırılması, belge yönetimi kapsamındaki tüm işlemlerin önceden belirlenen standart ve kurallar dahilinde gerçekleştirilmesi ve ardından yazılım sürecinin yapılandırılmasıyla elektronik belge yönetimine geçiş, kurumsal bilgi sisteminin temelini oluşturmaktadır (Bayram ve diğerleri, 2012, s.3). Bu bağlamda kurumsal bilgi ortamı kurum veri tabanlarında kayıtlı her türlü bilgi, kurumsal işlemler sırasında üretilen ve delil niteliği taşıyan her türlü belge, kurumsal iş süreçlerini desteklemek için üretilen her türlü doküman ile idari, mali ve hukuki süreçlerini tamamlamış olan arşiv belgelerinden oluşmaktadır (Kandur, 2011,s.3). Elektronik ortam daha karmaşık bir düzene sahip olduğundan elektronik belge yönetimi de daha çok teknik uygulamayı beraberinde getirmektedir. Elektronik belge yönetimi kurumların yasal zorunluluklar kapsamında iş ve işlemleri yerine getirirken ürettikleri her türlü bilgi ve belgenin orijinal içerikleri ve bütünlükleri korunarak, delil sayılabilecek ve hesap vermeye temel olacak şekilde elektronik ortamda yönetimini sağlayan süreçlerin bütünüdür (Özdemirci ve diğerleri, 2009, s.337). Kurumlarda elektronik ortamda üretilen veya sonradan elektronik ortama aktarılan belgelerin niteliklerini kaybetmeden kaydedilmesi, uygun koşullarda düzenlenmesi ve saklanması, yazılım ve donanımdan bağımsız olarak farklı ortamlara iletimi, saklama planlarına uygun olarak ayıklama ve imhası, uzun süreli korunması gereken arşiv belgelerinin de aynı koşullarda değerini kaybetmeden saklanması elektronik belge yönetimi kapsamındaki başlıca işlemlerdir (Odabaş, 2008, s.130 ; Odabaş, 2009, s.415). Elektronik belge kullanacak olan kurumlarda öncelikle elektronik belge yönetimi alt yapısı oluşturulması gerekmektedir. Bunun için atılacak adımlar aşağıda verilmektedir. 15 2.3.1. Elektronik Belge Yönetimi Sistemleri (EBYS) Herhangi bir kurumda elektronik belge yönetimi sistemleri geliştirilirken öncelikle kurumsal iletişim, bilgi alma verme ya da doğrulama işlevlerine dönük gereksinimlerin analiz edilmesi gerekmektedir. Yine elektronik ortamın doğası gereği karşılaşılabilecek sorular ve olanakların tanımlanması, bu çerçevede programların yapılandırılması önemli görülmektedir. Aşağıda kurumsal kalite ve verimlilik uygulamaları ile birlikte elektronik belge yönetimi programlarının geliştirilmesine dönük model yer almaktadır. Şekil 1. Elektronik Belge Yönetimi Uygulaması Şekil 1’de (Özdemirci ve Yalçınkaya, 2009, s.14) görüldüğü gibi elektronik belge yönetimi sistemine geçişte öncelikle kurumlar tarafından belge yönetimi ile ilgili ön araştırma yapılmalı, paydaşlarla bir araya gelerek mevcut durum değerlendirilmeli, elektronik belge yönetimine geçişte zorunluluklar ve gereksinimler belirlenmelidir. Kullanılacak EBYS kurumsal gereksinimler ve sahip olunan teknolojik olanaklar birlikte düşünülmelidir. Her EBYS kurumun elektronik belge yönetimi politikasına uygun olmayabilir. Bu yüzden karar aşamasında özel bir analiz ve planlama yapılması gerekebilmektedir (Minnesota State Archives, 2004, s.1). Kurumsal gereksinimlerin belirlenebilmesi için idari ve yasal koşulların analiz edilmesi gerekir. Kurumsal analiz elektronik belge yönetim programlarına geçiş sürecinin ilk aşamasını oluşturur. Belge yönetimi programının oluşturulması, elektronik belge yönetim sistemi yazılımı bileşenlerinin tasarlanması ve geliştirilmesi, kuruma uyarlaması, test ve kurumda yaygınlaştırılması ile programların yapılandırma süreci tamamlanır (Bayram ve diğerleri, 2012, s.4). Kurumsal analizlerle birlikte belirlenen gereksinimler ışığında, kurumda belgelerin üretimi, sağlanması, korunması, imhası ve erişime yönelik stratejiler belirlenmeli ve bu stratejileri içeren bir belge yönetimi politikası 16 oluşturulmalıdır. Oluşturulan belge yönetimi politikaları ışığında kurum için gerekli EBYS programlarının geliştirilmesi ve sürdürülmesi sağlanmalıdır. EBYS programlarının sağlanma aşamasında dikkat edilmesi gereken önemli bir nokta her EBYS’nin işlevsellik bakımından farklı özellikler taşıyabileceğinin bilinmesidir. Özel sektör için tasarlanmış bir EBYS’nin işlevleri bir kamu kurumunun gereksinimlerini karşılayamayabilir. Örneğin, farklı kurumlar olsa da kamusal ortamlarda dosya yapıları, üstveri ve diğer tanımlama kriterleri, belgelere yönelik yetkilendirmeler, güvenlik, güvenilirlik ve koruma koşulları birbirine benzer özellikler taşıyabilirken bu koşullar özel sektör için farklılık gösterebilmektedir. Öte yandan genel olarak düşünüldüğünde bütün EBYS uygulamalarında ortak olarak güvenilirlik, bütünlük, erişilebilirlik, hukuki açıdan kabul edilebilirlik ve süreklilik unsurları göz önünde bulundurulmalıdır. EBYS uygulamalarında acil gereksinimlerin yanı sıra uzun dönemli ihtiyaçlar da düşünülmelidir. Gereksinimlerin belirlenmesinin ardından, uygun EBYS sağlayıcısına karar verilmesi gerekmektedir. Doğru karar vermek için başka kurumlardaki benzer sistemler incelenerek daha fazla bilgi toplanabilir (Minnesota State Archives, 2004, s.1; South Carolina Department of Archives & History, 2008, s.1). Diğer aşamada, ise sistem sağlayıcıları ve kurumun paydaşlarıyla toplanarak bir uygulama planı oluşturulmalıdır. Bu uygulama planı iki ayrı parçadan oluşturulmalıdır. Bunlardan ilki EBYS’nin kurulumu ve testini içeren teknolojik uygulama planı, diğeri ise sistemin sunumu ve kullanıcı eğitimini içeren kullanıcı uygulama planıdır (South Carolina Department of Archives & History, 2008, s.3). Özetle, bu planlar dahilinde elektronik belge yönetimi projeleri hazırlanarak, bu projelere uygun sistem tasarlanmalıdır. Bir sonraki aşamada, tasarlanan sistemler uygulanmalı, teknik destek ve gerekli kullanıcı eğitimleri yapılandırılmalıdır. EBYS sistemlerinin sürekliliği ve sürdürülebilirliğinde sistemin belirli aralıklarla gözden geçirilmesi önemlidir. Bu çerçevede sistemi kullanan kişiler ile yapılacak görüşme ve anket çalışmaları, diğer sistemler ve uygulamalar ile karşılaştırmalar ve sistemin teknik özellikleri üzerinde yapılacak incelemelere performans analizleri belirli aralıklara gerçekleştirilmedir. (Özdemirci, 2009, s.335-341). 2.3.2. Elektronik Belge Yönetim Sistemi Gereklilikleri EBYS elektronik bilgilerin örgütsel iş akışı içerisinde yönetilmesini sağlar. Eğer EBYS kullanma yolunda karar verildiyse kurumun kayıt yönetimi stratejisi de göz önünde 17 bulundurulmalıdır. Kayıt yönetimi fonksiyonu için kayıtların tutulması, düzenlenmesi, güvenli erişim sağlanması, bağlamın korunması önemlidir. Temel bir EBYS de belge yönetimi, iş akışı, metin erişimi ve görüntüleme özellikleri vardır. Yeni gelişmelerle birlikte EBYS fonksiyonları içerik yönetimi sistemleriyle entegre çalışabilir hale gelmektedir. Bu sistemler iş akışı araçlarıyla web sayfası yönetimi, standartlar, erişim hakları gibi ek fonksiyonlarla bütünleştirilmiş şekilde hizmet vermektedir (South Carolina Department of Archives & History, 2008. s. 2-3; The Georgia Archives, 2008, s.1-4). Elektronik Belge Yönetim sisteminin başarısı öncelikle uygun teknik alt yapısının sağlanmasına bağlıdır. Bu teknik alt yapı teknolojik yatırımlarla oluşturulurken, sistem içinde elektronik belgelerin arşivlenmesi ve hukuki kanıt niteliğinin korunması için dosya planları, saklama planları ve tasfiye planları önemli birer unsurdur (Özdemirci ve Yalçınkaya, 2009, s.5). Elektronik belge yönetim sisteminin temelini dosya tasnif planları ve saklama planları oluşturmaktadır. Dosya planları kurumlarda belgelere hızlı ve kolay erişimi sağlamak için oluşturulan sistematik olarak düzenlenmiş planlardır. Dosya planları sistem içinde işlemlerin otomatik yapılması için belli başlı konularda temel yapı taşını oluşturur (Özdemirci ve Yalçınkaya, 2009; s.9). Elektronik belge yönetimi sistemi (EBYS) içinde dosya tasnif planları kurumun yapısını ve işlevlerini yansıtacak şekilde yer almalıdır. Dosya tasnif planı dahilinde kurumsal fonksiyon, seri, alt seri, dosya adları hiyerarşik bir yapıda sistem içinde tanımlanmalı, sistem dosya planı içindeki gerekli güncellemelere izin verebilmelidir (Kandur, 2006, s.17-22; European Communities, c2008, s.25-35; Public Record Office, 2002, s.5). Dosya planları oluşturulurken kurumsal belge üretimi ve arşivleme politikaları göz önünde bulundurularak kapsamlı bir analiz çalışmasının yapılması sistemin ergonomik çalışması açısından önemlidir. Fazla detaylandırılmış bir dosya planı bazı durumlarda kullanımı zor hale gelebilirken, çok genel bir dosya planı da tasfiye işlemlerinin belirlenmesinde yetersiz kalabilir. Saklama planları ise belgelerin amaçlarına ve içeriklerine göre ne kadar süreyle saklanması gerektiğini ve saklama süresi bittikten sonra belgelere hangi işlemler uygulanacağını belirten planlardır. Dosya tasnif planı ile sisteme alınan her belge için saklama planında saklama süresi belirlenmelidir. Sistem içerisinde belgelerin saklama sürelerine ait raporlar alınabilmeli, saklama süresi dolan belgelerin ayıklama ve imha işlemleri otomatik olarak yapılabilmelidir (Kandur, 2006, s.23-24; Public Record Office, 2002, s. 12-13). 18 Belgeler hangi biçimde olursa olsun kolaylıkla sisteme kaydedilebilmelidir. Tekrarlı kayıtların engellenmesi için sistem uyarı vermeli, kullanıcılar ya da sistem yöneticisi gerektiğinde elektronik belgelerde güncelleme, ekleme, versiyon kontrolü yapabilmelidir (Compulink Management Center, 2007, s. 13-39). EBYS, bünyesinde barındırdığı belgeler üzerinde arama, görüntüleme, yazdırma gibi işlevlere sahip olmalıdır. Sistemde belgelere ait üst veriler saklanmalı, bu üst veriler üzerinden arama yapılabileceği gibi tam metin olarak da arama imkânı olmalıdır. “Ve, veya, değil” gibi işleçlerle arama olanağı sunmalı, arama sonuçları listelenebilmelidir. Kullanıcıların her belgeye erişim sağlaması engellenmeli, erişim yetkilendirmeleri ile arama sonuçları filtrelenmelidir. Kullanıcıların yaptığı aramalar kaydedilerek sonraki aramalarda tekrar kullanılabilmelidir. Arama sonucu listelenen belgelere doğrudan erişim sağlanabilmelidir. Farklı dosya formatları için tek tip bir görüntüleyici ile belgelerin içeriklerinin görüntülenmesine imkân sağlanmalı, bir belgeyi aynı anda birden fazla kullanıcı görüntüleyebilmelidir. Ayrıca belgeler asıl sunumlarıyla birlikte yazdırılabilmelidir (European Communities, 2008, s.87-94; Kandur, 2006, s.38-40; Public Record Office, 2002, s.19-21) . Erişim kontrolü ve güvenlik EBYS’de dikkat edilmesi gereken diğer bir unsurdur. Sistem içinde her kullanıcı için profil oluşturularak sistem içindeki konumu, bağlı olduğu kullanıcı grubu, hangi belgelere erişim sağlayacağı, hangi belgeler üzerinde işlem yapabileceği tanımlanmalı, kullanıcılara sisteme giriş için kullanıcı adı ve parola verilmelidir (European Communities, 2008, s.41-48; Kandur, 2006, s.42-47; Public Record Office, 2002, s.33-37). Bu özelliklerin yanı sıra EBYS’nin teknolojik gelişmelere uyumluluğu, ekonomik açıdan sürdürülebilirliği ve düşük maliyetli olması göz önünde bulundurulması gereken başka önemli unsurlarıdır (Lappin, 2010, s.259). 2.4. ELEKTRONİK BELGE YÖNETİMİ UYGULAMALARI Çalışmanın bu bölümünde uluslararası örnekler çerçevesinde elektronik belge yönetimi üzerine programları, projeler ve uygulama örnekleri verilmektedir. Bu çerçevede özellikle AB, ABD ve Kanada örnekleri ele alınmaktadır. 2.4.1. Avrupa’da Elektronik Belge Yönetimi Uygulamaları 2000’li yıllarla birlikte teknolojideki hızlı değişim ve gelişimle beraber, e-ticaret ve elektronik imza hakkında Avrupa Komisyonu tarafından çıkarılan yönetmelikler, 19 elektronik belge yönetimine olan gereksinimin artırmış, başta Avrupa Komisyonu, Uluslararası Arşiv Konseyi ve mesleki derneklerin ortak çalışmalarının da etkisiyle, Avrupa Birliği politikaları kapsamında arşiv yönetimi çalışmalarına ağırlık verilmiştir. Bu bağlamda, dijital imza, elektronik bilgi ve belge yönetimi ve kişisel bilgilerin korunmasıyla ilgili olarak Elektronik Kontratlarda e-Ticaret Yönetmeliği, Dijital imza Yönetmeliği, Elektronik Veri Değişim Yönetmeliği, Bilginin Serbestliği Yasası, Veri Koruma Yasası çıkarılmış ve uygulamaya konulmuştur (Waldron, 2004, s.31). Avrupa’da elektronik belge yönetimine dönük ilk en önemli çalışma 1996 yılında düzenlenen DLM Forumudur (Document Lifecycle Management Form; Doküman Yaşam Döngüsü Yönetimi Forumu) (Donnes Lisibles par Machine (DLM), 2012; Stephen, 2001, s.66). Belge yönetimi, elektronik belge yönetimi, arşiv yönetimi gibi konulara odaklanan söz konusu forumda hem kamudan hem de özel sektörden yöneticiler, arşiv ve belge yöneticileri, bilgi teknolojileri uzmanları yer almaktadır. Elektronik belge yönetimi konusunda rehberler geliştirmek ve bu kapsamda Avrupa ülkelerini bilgilendirmek, elektronik belge yönetiminde Avrupa’da karşılıklı bilgi alışverişini sağlamak söz konusu forumun temel hedefleri arasındadır. Forumun önderliğinde, Avrupa’da e-devletin geliştirilmesi, elektronik belge yönetiminde Avrupa’nın mevcut durumu, yaşanan sorunlar ve bunların çözümüyle ilgili araştırma raporları yayınlanmaktadır (Cain, 2003, s.54). Bu çalışmalardan en önemlisi Information Summary on Archives (INSAR) tarafından 2002 yılında yayına dönüştürülen, DLM Forumu Organizasyon Komitesi tarafından hazırlanan çalışmadır. Çalışmada, AB’de elektronik belge yönetimi çalışmaları, üst veri standartlarının oluşturulması, koruma ve saklama koşulları, dijital imza, elektronik ortamda belgelere yönelik işlemler, yasal koşulların tanımlanması be konuyla ilgili personelin eğitimi hakkında bilgiler bulunmaktadır (INSAR, 2002). Buna ek olarak, DLM forumu sonucunda, 1999 yılında Moreq Standardı ortaya çıkmıştır. Söz konusu standart ilk haliyle 2001 yılında yayınlanmış ve büyük ilgi görmüştür. 2008 yılında gözden geçirilerek tekrar yayınlanan ve Moreq2 olarak adlandırılan standardın üçüncü versiyonu 2010 yılının Haziran ayında MoReq2010 olarak yayınlanmıştır (MoReq2010, 2010; Vieira ve diğerleri, 2012, s.213). Kendi ihtiyaçları doğrultusunda, AB ülkeleri elektronik belge yönetimine yönelik çeşitli uygulamalar geliştirmişlerdir. Hollanda, Fransa, Almanya ve İngiltere’nin bu konudaki uygulamaları şu şekilde sıralanabilir: 20 Hollanda, e-devlete geçiş kapsamında hazırladığı “Action Program for Electronic Government” eylem planı çerçevesinde yerel alt yapının geliştirilmesi çalışmalarına ağırlık vermiştir. Bu bağlamda elektronik belgelerin korunması alt yapı çalışmalarının vazgeçilmez bir parçası haline gelmiştir (European Communities, 2007, s.10; Waldron, 2004, s. 32). Fransa’da elektronik belgelerin delil niteliğinde olduğunu belirten yasal düzenlemelerin oluşturulması, elektronik belgelerin güvenilirliği sorununa çözüm getirmiştir. NF Z 42- 013 Fransız ulusal standardında elektronik belgelerin depolanması üzerine düzenlemeler bulunmaktadır (AFNOR, 2001; Waldron, 2004, s.34). Almanya’da elektronik belge yönetimi çalışmalarına bakıldığında, Alman hükümeti tarafından çıkarılan DOMEA (Document Management and Electronic Archival) adlı yasa dikkat çekmektedir (Kunis, Rünger ve Schwind, 2007). DOMEA Standardı elektronik belge yönetimine yönelik üç temel başlık üzerinde durmaktadır. Bu üç temel başlıktan ilki olan belge kayıt sistemi ile elektronik belge yönetimi çalışmalarında kullanılacak hiyerarşik düzen ve thesaurus hakkında bilgiler verilmektedir. İkinci başlık olan Elektronik Dosya Sisteminde ise basılı ortamdaki belgeleri de içine alan tüm arşiv ve belge yönetim sistemi çevresel faktörlerle birlikte ele alınmaktadır. Son başlık olan süreç yönetiminde, geleneksel veya elektronik olarak yürütülen iş akışı bütünsel bir sistem olarak değerlendirilmektedir (Waldron, 2004, s.35). Son olarak, İngiltere’de ise 2004 yılında kabul edilen Devlet Modernizasyonu Raporu (White Paper on Modernizing Government) ile, 2005 yılı sonuna kadar, kamu kurumlarında üretilen bütün belgelerin elektronik ortama aktarılması ve sadece elektronik ortamda oluşturulması, bütün kamu hizmetlerinin elektronik ortamdan gerçekleştirilmesi hedeflenmiştir (Waldron, 2004, s.32). Bu amacı gerçekleştirmek için öncelikle elektronik belge yönetiminde rehber niteliğindeki Elektronik Kayıt Yönetimi için İşlevsel Gereklilikler (Functional Requirements for Electronic Records Management System) 1999 yılında hazırlanmış ve 2002 yılında gözden geçirilmiştir. Bu rehber sayesinde kurumlardaki farklı uygulamalar engellenerek her kurumun tek bir referanstan yola çıkarak elektronik belge yönetimine geçişinde standartlaşma yoluna gidilmiştir. Rehberde; belge yönetimine dönük programların geliştirilmesi, üstverilerin hazırlanması, dosyalama sistemlerinin geliştirilmesi ve belgelerin imhası gibi konularda yol gösterici bilgiler bulunmaktadır (Public Record Office, 2002). 2009 yılında bir hükümet politikası olarak ortaya konulan 21. Yüzyıl Arşivleri Girişimi (Archives for the 21st Century in action) ile arşivlerin tek bir ağ üzerinden birlikte çalışması ile daha 21 geniş kapsamlı ve daha hızlı hizmet verebilmek, dijital koruma ve erişim olanaklarını geliştirmek amaçlanmaktadır (The National Archives ve and the Museums, Libraries & Archives Council, 2010). 2.4.2. Avrupa’da Elektronik Belge ve Arşiv Yönetimiyle İlgili Projeler Avrupa’da elektronik belge yönetimiyle ilgili çalışmalar internet ve bilgi teknolojilerindeki gelişmelerle birlikte küresel rekabette geri kalmamak için teknoloji alt yapısını geliştirmeye yönelik uygulamalarla birlikte önem kazanmıştır. Bu çalışmalardan bazıları; Avrupa Birliği Arşiv Ağı (European Union Archive Network - EUAN), AB E- içerik Programı (European Union E-Content Programme), Arşiv Kaynaklarının Korunması Üzerine Kaynak ve Bilgi Geçidi (Gateway for Resources and Information on Preservation - GRIP), Elektronik Belgelerin Yasal Koşulları Projesi (Legal Evidence of Electronic Records), Kamu Sektörü Belge Yönetim Projesi (Management of Public Sector Records Project - MPSR) ve UNESCO Arşiv Portalı (Unesco Archives Portal) olarak sıralanabilir. Avrupa Birliği Arşiv Ağı (European Union Archive Network - EUAN) Avrupa Birliği kapsamındaki arşivlere açık erişim sağlamak amacıyla 1999 yılında başlatılan ve Avrupa Komisyonu Info2000 Girişimi tarafından yürütülen proje Avrupa Birliği içerisinde yer alan ülkelerin ulusal arşivlerine yönelik bilgiler sunmaktadır (European Union Archive Network [EUAN], 2003). AB E-içerik Programı (European Union E-Content Programme) Avrupa’da elektronik bilginin üretimi, dağıtımı ve kullanımını geliştirmek amacıyla oluşturulan proje 2000 yılında başlatılmıştır. 2001-2005 yıllarını kapsayan projenin Türkiye temsilciliğini Devlet Planlama Teşkilatı (Kalkınma Bakanlığı) üstlenmiştir. Proje dahilindeki içeriğin başka dillerde çevirisine yönelik çalışmalar halen yürütülmektedir (Türkiye Bilişim Derneği, 2006, s. 39). Arşiv Kaynaklarının Korunması Üzerine Kaynak ve Bilgi Geçidi(Gateway for Resources and Information on Preservation - GRIP) 22 Avrupa’nın tarihi bilgi ve belge kaynaklarının korunmasına yönelik gerekli bilgilerin, web sayfalarının, projelerin yer aldığı portal, Hollanda Ulusal Arşivi ve Koruma ve Erişim Üzerine Avrupa Komisyonu’nun çalışmalarıyla kurulmuştur (European Commission on Preservation and Access, 2013). Elektronik Belgelerin Yasal Koşulları Projesi (Legal Evidence of Electronic Records) ICA ile 1998 yılında başlatılan proje ile, belge ve arşiv yönetiminde elektronik belgelerin getirdiği değişimleri belirleme, uluslararası strateji geliştirmede rehberlik etmeye elektronik belgelere yönelik yasal koşulları belirleyen düzenlemeleri geliştirmek amaçlanmaktadır. Söz konusu proje 2003 yılında tamamlanmıştır. (UNESCO, 2013a). Kamu Sektörü Belge Yönetim Projesi (Management of Public Sector Records Project - MPSR) Gelişmekte olan ülkelerde kamu belgelerinin yönetimi için Uluslar arası Belge Yönetimi Vakfı tarafından geliştirilen projenin amaçları arasında; kamu bilgi kaynaklarının yönetimiyle ilgili entegre projeler geliştirmek ve ilgili personele belgelerin yönetimi konusunda destek vermek yer almaktadır (MacKenzie, 1999, s. 25). UNESCO Arşiv Portalı (Unesco Archives Portal) UNESCO’nun İletişim, Bilgi ve Bilişim Sektörü tarafından geliştirilen portal arşiv kullanıcıları için dünyanın çeşitli yerlerindeki arşivlere, internet üzerindeki arşiv kaynaklarına, arşiv konusunda eğitim çalışmalarına ve bu alanlarda gerçekleştirilen etkinliklere yönelik bilgilere erişim sağlamaktadır (UNESCO, 2013b). 2.4.3. Amerika ve Kanada ve Avustralya’daki Uygulamalar ABD’de Elektronik belge yönetimine yönelik çalışmalar kapsamında, 1997 yılında Federal Bölge Mahkemesinin aldığı bir karara bağlı olarak, Genel Belge Şeması 20 (General Records Schedule GRS 20)’nin ihtiyaçları karşılamada yetersiz kaldığı belirlenmiştir. Bu karara dayanarak 1998 yılında ABD Ulusal Arşivi NARA ve Amerikan Savunma Bakanlığının ortak çalışmaları doğrultusunda, Elektronik Belge Yönetim 23 Yazılım Uygulamalarının Tasarım Kriterleri 5015.2 hazırlanmıştır (DoD 2007; MacKenzie, 1999, s.29).1997 yılında ilk versiyonu yayınlanan standart, 2002 ve 2007 yıllarında güncellenerek tekrar yayınlanmıştır. Avustralya’da elektronik belge yönetimine yönelik çalışmalar Avustralya Ulusal Arşivi tarafından ulusal belge yönetimi standardı (AS 4390) kapsamında yapılmıştır (MacKenzie, 1999, s.30). Ulusal Arşiv tarafından hazırlanan önemli bir çalışma “Digital recordkeeping: guidelines for creating, managing and preserving digital records” kamu kurumlarına elektronik belgelerin yönetiminin önemi, bütünleşik bir yönetim sisteminin nasıl olması gerektiği, EBYS içinde üstverilerin tanımlanması, belgelerin güvenli ve kolay erişilebilir biçimde nasıl depolanacağı ve gerektiğinde imha işlemlerinin nasıl yapılacağına dair yönlendirici bilgiler içermektedir (Kandur, 2006). Avustralyadaki uygulamalara diğer bir örnek PANDORA (Preserving and Accessing Networked Documentary Resourcesof Australia)’dır. Bu proje, Avustralya ulusal koruma programına seçilen Avustralya yayınlarının sağlanması, yönetimi, saklanması ve uzun süre erişimi üzerine prosedürlerin geliştirilmesi amacıyla web arşivi olarak 1996 yılında başlatılmıştır (PANDORA, 2013). Kanada’daki uygulamalara bakıldığında, Kanada Milli Arşivleri tarafından kamu kuruluşlarında elektronik belge yönetimi gerekliliklerini kapsamlı bir biçimde ele alan ve 1996 yılında geliştirilen Records/Document/Information Management (RDIM): Integrated Document Management System for the Government of Canada adlı model dikkat çekmektedir (The National Archives of Canada, 1996). 2.4.4. Uluslararası Arşiv Konseyinin (International Council on Archives, ICA) Elektronik Belge Yönetimiyle İlgili Çalışmaları Uluslararası Arşiv Konseyi 1948 yılında Paris’te kurulan uluslararası düzeyde belge yönetimi ve arşivcilik alanlarında faaliyetler gösteren bir organizasyondur. Yaklaşık olarak 195 ülkeden 1500 üyesi olan konseyin kurduğu Committee on Best Practices and Professional Standards (CBPS) belge yönetimi alanında standartlaşmaya yönelik çalışmalar gerçekleştirmektedir (ICA, 2013). Bu bağlamda oluşturulan standartlar şu şekilde sıralanabilir:  CBPS - Progress report for revising and harmonising ICA descriptive standards  CBPS - Relationship in archival descriptive systems 24  eArchiving Digital Record Exchange Standard Jurisdictional Survey  Business Requirements Specification  ICA-Req  ISAAR (CPF): International Standard Archival Authority Record for Corporate Bodies, Persons and Families  ISDIAH: International Standard for Describing Institutions with Archival Holdings  ISDF: International Standard for Describing Functions  ISAD(G): General International Standard Archival Description - Second edition (ICA, 2009) Güncel gereksinimler kapsamında, ICA tarafından elektronik belgelerin yönetimine yönelik çalışmalar da yürütülmektedir. 1993 yılında ICA bünyesinde kurulan “Committee on Electronic Records” vekaletinde elektronik belgelerin yönetimine yönelik rehberler ve programlar geliştirilmiştir:  Guide for Managing Electronic Records from an Archival Perspective: Elektronik kayıtlarında arşivlenmesinde yardımcı bir kaynak olarak hazırlanan ve iki bölümden oluşan rehberde, elektronik kayıtların yönetiminde teknolojik, örgütsel ve yasal eğilimlerden bahsederek, yaşam döngüsü içerisinde kayıtların elektronik ortamda yönetimi konuları üzerinde durulmakta ve bunların uygulamaya aktarılmasında dikkat edilmesi gerekenleri vurgulanmaktadır (Comittee on Electronic Records, 1997, s.3).  Electronic Records Programs: Report on the 1994/95 Survey: Centres des Archives Contemporaines ve National Archives of Singapore tarafından desteklenen çalışma, elektronik kayıtların yönetimi için program tasarlama ve kurma konusunda bir rehber niteliğindedir. Uluslararası düzeyde hizmet vermeyi amaçlayan çalışmada, elektronik kayıt programlarının organizasyonel ve yasal çerçevesi, teknik altyapısı, sistem üzerinde bilgilerin nasıl tutulacağı ve erişim hükümleri hakkında detaylı bilgiler sunulmaktadır (Comittee on Electronic Records, 1997, s.3).  Electronic Records: Literature Review: Uluslararası elektronik kayıt literatürünü inceleyerek arşivcilere geniş kapsamlı bir bakış açısı sunmayı amaçlayan çalışmada, elektronik kayıt programları hakkında eğitim programlarının 25 geliştirilmesinde önemli bir araç olma hedeflenmektedir (Comittee on Electronic Records, 1997, s.3).  ICA Guidelines and Functional Requirements for Electronic Records Management Systems: Büyük organizasyonlarda elektronik kayıt yönetimi için yol gösterici nitelikteki rehber üç temel modülden oluşmaktadır. İlkeleri ve Fonksiyonel Gereksinimleri Gözden Geçirme (Overview-Principles and Functional Requirements), Elektronik Kayıt Yönetim Sistemi Kuralları (Guidelines for Electronic Records Management Systems) ve İşletme Sistemlerinde Kayıt için Fonksiyonel Gereksinimler ve Kurallar (Functional Requirements for Records in Business Systems) (ICA, 2008). 2.5. BELGE YÖNETİMİ ve ELEKTRONİK BELGE YÖNETİMİ ALANLARINA YÖNELİK GELİŞTİRİLEN DİĞER STANDARTLAR VE PROJELER Aşağıda belge yönetimi ve elektronik belge yönetimi alanlarına yönelik geliştirilen diğer standartlar, araçlar ve projelere yer verilmektedir. 2.5.1. Standartlaşma Çalışmaları Belge yönetimi alanında standartlaşma çalışmalarının, küreselleşmenin de etkisiyle, özellikle 90’lı yıllarla birlikte, uluslararası alanda geliştiği görülmektedir. İnternet, bilgi teknolojilerinin gelişimi ve küreselleşme ile birlikte, elektronik iş uygulamalarının kurumlarda hızla yayılması, elektronik belgelerin üretimi ve kullanımıyla ilgili standartların geliştirilmesi yoluna gidildiği görülmektedir (Külcü, 2007, s.244-245). Bu kapsamda, standartlaşma alanında önemli çalışmalar yapan ISO (International Organization for Standardization) tarafından hazırlanan standartlar, ülkelerin standart kuruluşları tarafından uyarlanarak ulusal standart haline getirilmektedir. Ülkemizde belge yönetimine yönelik standartlaşma çalışmalarının 2000’li yıllarda gelişmeye başladığı görülmektedir. Bu gelişmelerin başında, ISO bünyesinde oluşturulan TC 46/SC 9 kodlu Bilgi ve Doküman Standartları ve TC 46/SC 11 Arşiv ve Belge Yönetimi Teknik Komiteleri yer almaktadır (Külcü, 2008, s.27). Ülkelere göre standartlaşma çalışmalarına aşağıdaki örnekler verilebilir: 2.5.1.1. Avustralya Belge Yönetimi Standardı (AS 4390) 26 AS 4390, belge yönetimi alanındaki ilk standart olarak 1996 yılında yayınlanmıştır. Daha sonraki dönemlerde yayınlanan ISO 15489’a da rehberlik eden AS 4390 Avustralya Kurum Sekreteryaları Ensitütüsü( Institute of Company Secretaries of Australia) ile kamu ve özel sektörlerden gelen arşivci ve belge yöneticilerinin ortak çalışmaları sonucunda ortaya çıkmıştır. Söz konusu standart, belge yönetimi uygulamalarını belgelerin üretiminden ayıklama ve imhasına kadar bir bütün olarak ele alan uluslararası ilk standarttır (Stephens, 2001, s.70). 2.5.1.2. ISO Standartları  ISO 15489-1 Bilgi ve Dokümantasyon – Belge Yönetimi için standart: Bu standart ile, belge yönetimi uygulamalarının denetimli bir biçimde gerçekleştirilmesi için geliştirilen bir kontrol listesi oluşturulmaktadır (ISO 15489- 1, 2001; Külcü, 2010, s.296). Başka bir deyişle, söz konusu standart, belge yönetimi prensiplerinin uygulanması konusunda bir rehber niteliği taşımaktadır (Healy, 2010, s. 98). Standardın hazırlanmasında Avustralya Milli Belge Yönetim Standardı AS 4390-1996’ referans alınmıştır (Hofman, 2006, s.3; ISO 15489-1, 2001; MacKenzie, 1999, s.28; Özdemirci, 2007b, s.36). Standart ISO tarafından 2001 yılında yayınlanmıştır. Standarda ek olarak aynı tarihli ISO/TR 15489-2 teknik raporu yayınlanmıştır. Bu kılavuz ISO 15489-1’in öngördüğü belge yönetimi ilkelerinin uygulanması ve geliştirilmesi için oluşturulmuş özel kullanım bilgileri içeren, belge yönetiminin ana çerçevesini çizen bir rehberdir (ISO/TR 15489-2, 2001; Külcü, 2010, s.296; Joseph, Debowski ve Goldschmidt, 2011, s.59; Özdemirci, 2003, s.227). Genel olarak belgelerin düzenlenmesi, kullanıma sunulması, güvenli bir biçimde alıkonması, uygun şekilde tasfiye edilmesi, kurumsal bağlamda belgelerin sistematik olarak nasıl yönetileceği, belge sistemlerinin tasarımı ve uygulanması, eğitim programlarının hazırlanması, politikaların sorumlulukların belirlenmesine dair temel bilgiler içermektedir (ISO 15489-1, 2001; Stepherd ve West 2003, s.9). Ayrıca, söz konusu standartta kurumsal kalite, verimlilik ve belge yönetimi ilişkisini ortaya konulmaktadır (Cain, 2002, s.16; Stephens, 2001, s.70). ISO tarafından yayımlanan diğer standartlar aşağıda maddeler halinde tanımlanmaktadır:  ISO/IEC 11179 Information Technology — Metadata registries (MDR) Bilgi Teknolojisi Veri Elemanlarının Özellikleri ve Standardizasyonu 27 Veri elemanlarının niteliklerinin, uygulama sistemleri, veri tabanları, veri değişim mesajları vb. içindeki kullanımdan bağımsız olarak, temel niteliklerinin bir kümesi ile sınırlandırıldığı; veri elemanı sözlüklerinin tarifi, özelliği ve kapsamı ile, uygulama esaslı veri modellerinin, veri tabanları ve veri değişimine ait mesaj tiplerinin tasarım ve özelliklerinin kapsandığı standarttır.” (CISN, 2013; ISO, 2004).  ISO/TR 18492: Document management-Long-term preservation of electronic document-based information- Technical Report (Elektronik Dokümana Dayalı Enformasyonun Uzun Süreli Korunması- Teknik Rapor) Arşiv bilimi, doküman yönetimi, e-ticaret, e-yönetim ve teknolojik gelişmeler gibi bir çok uzmanlık alanını ilgilendiren elektronik dokümana dayalı enformasyonun uzun süreli korunması probleminin tanımlanması ve kaliteli doküman sağlanmasına ilişkindir (ISO, 2005; Özdemirci,2007b, s.42).  ISO 19005-1:Document management-Electronic document file format for long- term preservation-Part 1: Use of PDF 1.4 (PDF/A-1) (Doküman yönetimi-Uzun süreli koruma için elektronik doküman dosya biçimi-Bölüm 1: PDF kullanımı 1.4 (PDF/A-1)  ISO 19005’in bu bölümü, elektronik dokümanların uzun süre korunmaları için PDF (Portable Document Format)’ın nasıl kullanılacağı ile ilgilidir (Özdemirci,2007b, s.41).  ISO 22310: Information and documentation-Guidelines for stating records management requirements in standards (Enformasyon ve dokümantasyon- İlişkili Standartlardan Belge Yönetim Gereksinimlerini Karşılamak için Kılavuz ) Belgelerin üretimi, kullanımı ve yönetimi çok sayıda uluslararası standartla ilişkilidir. Standart bu ilişkileri göstermek için hazırlanmış bir kılavuzdur. (Özdemirci,2007b, s.41)  ISO 23081:Information and documentation-Records management processes- Metadata for records- (Enformasyon ve dokümantasyon-Belge yönetim süreçleri-Belgeler için metadata) Belgelerin üstverilerini tanımlanmak, belge yönetiminde üst verinin temelini oluşturmak için hazırlanmıştır (Özdemirci,2007b, s.40.; Zeaman ve Healey, 2005, s.142).  ISO Technical Report 20943-1, Information Technology- Procedures for Achieving Metadata Registry (MDR) ContentConsistency – Part 1: Data 28 Elements( Bilgi teknolojisi - meta kayıt içerik tutarlılığı sağlamak için prosedürler - Bölüm 1: Veri elemanları:  ISO Technical Report 20943-3, Information Technology Procedures for Achieving Metadata Registry (MDR) Content Consistency – Part 3: Value Domains (Bilgi teknolojisi - meta kayıt içerik tutarlılığı sağlamak için prosedürler - Bölüm 3: Değer etki Bu teknik raporun temel amacı üstveri elemanlarının tanımlanmasına yön göstermektedir. (IEC Webstore, 2013)  ISO/IEC 17799, Information Technology- Security Techniques- Code of Practice: Bilgi güvenliği yönetimi, kişisel ve örgütsel bilgi güvenliği, bilgi güvenliği politikası oluşturma gibi konulara ilişkin rehber niteliğindedir (ISO/IEC 17799, 2000). 2.5.1.3. ANSI/ARMA Standartları Amerikan Standartlar Enstitüsü (ANSI) ile belge yönetimi alanında otorite derneklerden ARMA 1986 yılından itibaren belge ve arşivcilik alanında standartlar geliştirilmesi konusunda ortak çalışmalar yürütmeye başlamışlardır. Özellikle ISO 15489’un geliştirilmesinde büyük katkıları olan ARMA 2000’li yıllardan itibaren elektronik belge yönetimi konusunda da çalışmalar yapmıştır. ANSI/ARMA ortaklığıyla geliştirilen standartlar: Belge Merkezi Operasyonları- ANSI/ARMA TR 02-2002, Hayati Belge Programları: Kritik İş Belgelerinin Tanımlanması, Yönetimi ve Yenilenmesi- ANSI/ARMA TR 5- 2003, Elektronik Mesajların Belge Olarak Kabul Gereklilikleri- ANSI/ARMA 9-2004, Bilgi Kaynakları ve Belgeler için Saklama Yönetimi ANSI/ARMA 8-2005, Alfabetik, Nümerik ve Konu Dosyalama Sistemlerinin Oluşturulması- ANSI/ARMA 12-2005 olarak sıralanabilir (ARMA, 2013; Brumm, 2005, s.31). 2.5.1.4. AB Belge Yönetimi Standardı MOREQ (The Model Requirements for the Management of Electronic Records) Avrupa Komisyonunun Interchange of Data between Administration Initiative (IDA) adlı oluşuma bağlı olarak Cornwell Yönetim Danışmanlığı (Cornwell Management Consultants) tarafından 1999 yılında başlatılan ve 2001 yılında kullanılma sunulan bir standarttır. AB ülkelerinde elektronik belge yönetimine dönük sorunların çözümünde hem özel sektörün hem de kamu kurumlarının yararlanabileceği, elektronik belge 29 yönetimi sistemlerinin tasarımı için geliştirilmiş faydalı bir modeldir (Cain, 2002, s.14; Interchange of Data between Administration [IDA], 2001). MoReq kayıt ve doküman yönetimi için eğitim ve kurs materyali, akademik birimler için öğretici bir kaynaktır. Elektronik kayıt yönetim sistemi geliştiricileri ve destekçileri için bir rehberdir (MOREQ, 2010). Elektronik belgeler kadar elektronik olmayan belgeler için de düzenleme, saklama, ayıklama, imha, erişim ve güvenlik konularında yol gösterici nitelikte bilgiler sağlamaktadır(IDA, 2001). MoReq standardı temel belge yönetimi uygulamaları, belge yönetimi, iş akışı, elektronik imza gibi diğer fonksiyonları, kapsamlı üst veri elemanlarını, performans ve ölçüm, standartlar, uzun süreli koruma gibi konularda detaylı bilgiler içermektedir (IDA, 2001 ; Waldron, 2004). MoReq, 2008 yılında geliştirilerek MoReq2 olarak tekrar yayınlanmıştır (European Communities, 2008). Standardın üçüncü versiyonu Kayıt Sistemleri için Modüler Gereksinimler-MoReq2010 “Modular Requirements for Records Systems” adıyla 2010 yılının Haziran ayında yayınlanmıştır (MoReq2010, 2010). 2.5.1.5. DoD 5015.2 DoD 5015.2 (The U.S. Department of Defense’s Design Criteria Standard for Electronic Records Management Software Applications; ABD Savunma Bakanlığı Elektronik Belge Yönetimi Yazılım Uygulamaları İçin standart) elektronik belge yönetimi uygulamalarının yapılandırılmasında temel alınmaktadır. Amerika Savunma Bakanlığı tarafından 1990’lı yıllardan itibaren belge yönetimi ile ilgili çalışmalar yapılmaya başlanmış ve yazılım programları geliştirmeye ağırlık verilmiştir. Bu çalışmalar kapsamında, standartlaşma gereksinimi hissedilmiş ve 1993 yılında Amerika Ulusal Arşivi NARA (National Archives and Records Administration), Amerikan Ordusu, Hava Kuvvetleri ve Ordu Araştırma Laboratuarları’nın ortak çalışmaları Savunma Bölümü Belge Yönetimi Çalışma Grubu adı altında toplanmıştır. Çalışma grubu 1995 yılında Belge Yönetimi Uygulama Yazılımları İçin Veri Unsurları ve İşlevsel Temel Gereksinimler (Functional Baseline Requirements and Data Elements for Records Management Application Software) adlı bir rapor yayımlamıştır (Külcü, 2007, s.251). Rapor doğrultusunda, DOD 5015.2 standardı geliştirilerek 1997 yılında yayınlanmıştır ( Cain, 2002, s.16; DoD 5015.2, 2002). Standart belge yönetiminin temel unsurları, belge yönetimi yazılımlarının sağlanması ve elektronik belge yönetimi gereksinimleri konusunda yönlendirici bilgiler içermektedir. (Archives and Records Assocaition of New 30 Zelland, 2004, s.1). 2002 yılında yeni eklemeler yapılan standart, 2007 yılında tekrar güncellenmiştir (DoD 5015.2, 2002; DoD 5015.2, 2007). ABD dışında İngiltere ve başka ülkelerce kabul edilen standart (DoD 5015.2, 2002; Stephens, 2001, s.70), MoReq (Model Requirements for Electronic Records Management; Elektronik Belge Yönetimi Model Gereksinimi) standardının temelini oluşturmaktadır (Gable, 2002, s.32). 2.5.2. Projeler Dijital ortamda belgelerin yönetimine ilişkin geliştirilen projeler şu şekilde sıralanabilir:  InterPARES InterPARES (International Research on Permanent Authentic Records in Electronic Systems), elektronik ortamda belgelerin özgünlüğü ve güvenilirliğinin sağlanması, bütünlüğünün korunması ve uzun süre saklanabilmesi üzerine yürütülen uluslararası bir projedir. 1999 yılında başlatılan proje günümüze kadar 3 aşama şekilde gelmiştir (InterPARES Project, 2013; Külcü ve Çakmak, 2009, s.287).  CEDARS (Curl Exemplars in Dijital Archives): Consortium of University Research Libraries tarafından yürütülen projenin ana hedefi dijital koruma üzerine en iyi uygulamaları içeren bir rehber sağlamaktır. Proje 2002 yılında sonuçlandırılmıştır (CEDARS, 2002; Külcü, 2010, s.295).  CAMiLEON (Creative Archiving at Michigan & Leeds: Emulating the Old on The New): Michigan ve Leeds Üniversiteleri tarafından yürütülen proje ile belgelerin yaşam döngüsü içinde uygun koşullarda yönetilmesi ve eski sistemlerde var olan elektronik kayıtların erişimine yönelik teknolojilerin araştırılması hedeflenmektedir. Proje 2003 yılında sona ermiştir (DCC, 2013; Külcü, 2010; s.295).  NEDLIB (Networked European Deposit Library): Conference of European National Libraries (CENL) komitesinin girişimleri ile 1998 yılında başlayan proje 2000 yılında tamamlanmıştır. Avrupa ulusal kütüphanelerinin birlikte yürüttüğü proje ile, ağlaşmış Avrupa derleme kütüphanelerinin temel alt yapısının oluşturulması amaçlanmaktadır (Werf-Davelaar, 1999) 31  MINERVA (Ministerial NEtwoRk for Valorising Activities in Digitisation): 2006’da başlatılan ve Minerva Ec. olarak genişletilen proje ile, Avrupa çapında kültürel, bilimsel ve akademik bilgi içeriğine erişimi ve farklı ağlar üzerinde bulunan kültürel bilginin paylaşımında ağlar arasında karşılıklı işlerlik sağlanması amaçlamaktadır. Proje Avrupa Birliği tarafından başlatılan “i2010 – A European Information Society for Growth and Employment” girişimini desteklemektedir. (MINERVA EC, 2013)  VERS (Victorian Electronic Records Strategy); Public Record Office Victoria tarafından geliştirilen proje ile ulusal kapsamda elektronik belgelerin sağlanması, yönetimi, korunması ve geleceğe sorunsuz bir biçimde aktarılması üzerine çözümler üretilmektedir (Public Record Office Victoria, 2013).  ERA (The Electronic Records Archives): ABD Ulusal Arşivi NARA’nın kendi bünyesindeki elektronik kayıtların yönetimi için geliştirdiği ve 2005 yılından beri yürütülen projede elektronik kayıtların sistemli bir biçimde yönetimi ve korunması amaçlanmaktadır (National Archives, 2013). 32 3. BÖLÜM E-DEVLET KAPSAMINDA ELEKTRONİK BELGE YÖNETİMİ UYGULAMALARI 3.1 e-DEVLET ve ELEKTRONİK BELGE YÖNETİMİ Teknolojik gelişmeler kurum ve kuruluşları ağırlıklı olarak bilgi ve belge yönetimi alanında etkilemiştir. 1980’li yıllarda kelime işlemcilerle başlayan süreci 1990’lı yıllarda otomasyon sistemlerine geçiş, 2000’li yıllarda ise elektronik belge yönetimi takip etmiştir (Cimtech Ltd, 2009, ss.10-12; Herrera-Viedma ve Peis, 2003, ss.234-238; Kampffmeyer, 2006, s.3). Ülkemizde 2000’li yıllarla birlikte kamu ve özel sektörde elektronik bilgi ve belge yönetimi uygulamalarına geçiş görülmektedir (Külcü, 2009). Devlet hizmetlerinin elektronik ortamdan verilmeye başlanmasıyla ile e-devlet kavramı ortaya çıkmış, devlet hizmetlerinin kolay, kaliteli, kesintisiz ve güvenli bir şekilde elektronik ortam üzerinden vatandaşlara verilmesi için çalışmalar başlamıştır (e-devlet Kapısı, 2012). 3.1.1.Genel Olarak e-Devlet Günümüzde insanların ihtiyaçlarını düşük maliyetle ve hızlı bir şekilde karşılayacak kurumlara ihtiyaç duyması elektronik ortamların kullanılması gereksinimini ortaya çıkarmıştır. Bu durumun bir sonucu olarak da e-devlet kavramı ortaya çıkmıştır. OECD (2003, s.63)’nin tanımı ile e-devlet “kamu kurumlarının daha iyi hizmet sunumunda bilgi ve iletişim teknolojileri kullanımı” geniş bir kapsamda ele alınmaktadır. “Akıllı Devlet”, “Dijital Devlet “ olarak da nitelendirilen e-devlet, E-devlet ile devlet vatandaşlara olan görevlerini, vatandaşlar da devlete karşı görevlerini elektronik iletişim ve işlem ortamı kurarak kesintisiz ve güvenli bir biçimde yerine getiren, vatandaş memnuniyeti sağlayan ve devletin performansını artırarak daha etkin ve verimli hale getiren devlet sistemidir (Sağsan; 2001 s.3; Çelen ve diğerleri, 2011 s.60; Kalkınma Bakanlığı, 2013a. s.62; Türkiye Bilişim Derneği, 2002, s. 22) .E-devlet yapısına bakıldığında devletin temel unsurlarını oluşturan vatandaşlar ve kuruluşlar, yerini e-vatandaş, e- kurum, e-şirket gibi kavramlara bırakmaktadır. 33 E-devlet uygulanmasında çeşitli amaçlar söz konusudur. Öncelikle e-devlet uygulamaları ile harcamalarda kesintiye gidilerek tasarruf sağlanmaktadır (Acar ve Kumaş, 2008, s. 16; Çelen ve diğerleri, 2011, s.63; Kalkınma Bakanlığı, 2013a, s.62- 63). Bununla birlikte kâğıt üzerinde yapılan işlemlerin elektronik ortama aktarılmasıyla analiz çalışmalarının daha kolay yapılmasına olanak sağlanmaktadır (Ulusoy ve Karakurt, 2002). Yapılan işlemlere ve hizmetlere şeffaflık getirilerek internet ortamından her türlü bilgiye erişim sağlanması, halka verilen hizmetlerin kalitesinin artırılması, işlemlerde kişisel hataların en aza indirgenmesi, zaman ve mekândan bağımsız hale gelerek hizmetlerin daha hızlı ve kolay bir şekilde herkese eşit ölçüde sunularak demokratik süreçlerin oluşturulması ve devletten yararlanan vatandaş sayısının artırılması da e-devletin diğer amaçları arasındadır (Leigh ve Atkinson, 2001, s.4-5; Turhan, 2006, s.17-18). Ayrıca, e-devletle birlikte kurumlar arasında karşılıklı bilgi alışverişi ile işlemlerde bürokratik engellerin aşılması ve tekrarlardan kaçınılması, devlete olan güvenin artırılması da hedeflenmektedir (Özsağır ve Küllük, 2002, s.574) E-devletin gerçekleştirilmesinde dört temel aşama vardır. İlk aşama web sayfaları üzerinden vatandaşlara bilgi sunulmasıdır. İnternetin ilk ortaya çıkışından 1990’lı yılların sonuna kadar kamu web siteleri vatandaşlara sadece bilgi sunan, etkileşimli olmayan bir hizmet sunmuşlardır. İkinci aşamada kamu web siteleri sadece bilgi sunan konumdan sıyrılarak 1990’lı yılların sonundan itibaren vatandaşlara çevrimiçi olarak bazı hizmetleri sağlanmaya başlanmış, vatandaşların da aktif olarak rol alacağı sistemlere geçilmeye başlanmıştır. E-devletin üçüncü aşaması da, 2000’li yılların başından itibaren, kamu kurumları için farklı şekilde tasarlanan web siteleri ve bilgisayar sistemleri birleştirilerek tek bir portal üzerinden vatandaşa hizmet sunulması şeklinde gelişmiştir. Son aşamada ise, vatandaşların ihtiyaçlarını hızlı ve kolay bir biçimde karşılamak üzere yeni hizmetler üretilmektedir (Leigh ve Atkinson, 2001; s. 6- 8; Odabaş, 2002, s.88). 3.1.2. Dünyada e-Devlet Uygulamaları Dünyada e-devlet uygulamalarına bakıldığında, hem gelişmiş ülkelerin hem de gelişmekte olan ülkelerin e-devlet olma yolunda çalışmalar yaptığı görülmektedir (Balcı, 2003, s.271). E-devlete geçiş amaçları ülkelere göre farklılık göstermektedir. Gelişmekte olan ülkelerde e-devlet kamu yönetimindeki verimsizliği, yavaş işleyişi gidermek, demokratik süreçler geliştirmek üzere uygulanırken, gelişmiş ülkelerde rekabet ortamında öne çıkmak, yüksek teknolojiye sahip olduklarını ispatlayarak halkın 34 güveninin sağlamak ve bu sayede daha prestijli bir konuma gelmek amacıyla e-devlet uygulamalarına geçilmektedir (Ateş, 2003, s.489). E-devlet alanında dünyada ilk çalışmalara imza atan ülkeler arasında ABD ve Singapur gelmektedir. Sonuç odaklı, vatandaş odaklı ve yenilikleri destekleyen pazar odaklı bir e-devlet stratejisi kuran ABD (Kırçova, 2003, s. 126-128), geliştirdiği “Access America” e-devlet programı ve bu program dâhilinde oluşturduğu ve 2001 yılında hizmete giren “Firstgov” adlı internet portalı ile verdiği hizmetleri tek bir platform üzerinden vatandaşlara sunmayı amaçlamıştır (Uçkan, 2003, s.75). Bununla birlikte George W. Bush tarafından imzalanan ve 15 Kasım 2002 tarihinde yürürlüğe giren “E-devlet Yasası” ile e-devlet uygulamalarına hukuki boyut kazandırılmış, sözkonusu yasa kapsamında Beyaz Saray’da Yönetim ve Bütçe Ofisi bünyesinde bir e-devlet ofisi kurulması öngörülmüştür (Uçkan, 2003, s. 76). ABD’nin ardından e-devlet uygulamalarında hızlı gelişmeler kaydeden bir diğer ülke Singapur’dur. Bilişim teknolojisi alt yapısını 1980’lerin ortalarında tamamlayan Singapur, bu alt yapı aracılığı ile kamu kuruluşlarının birbiri ile iletişim kurmaları yönünde önemli adımlar atmıştır. 1990’lı yılların sonunda ise e-devlet uygulamalarına geçilerek hizmetler tek bir noktadan vatandaşlara sunulmaya başlamıştır. Bilişim teknolojisi alt yapısının önceden hazırlanmış olması, hizmetlerin tek bir platformdan başarılı bir şekilde sunulmasında ve kurumların karşılıklı iletişim sağlamasında önemli rol oynamıştır (Uçkan, 2003