Show simple item record

dc.contributor.advisorTokatlı, Ayşegül
dc.contributor.authorÖzdemir, Ayşe Hümeyra
dc.date.accessioned2022-06-14T06:53:00Z
dc.date.issued2022-01-03
dc.date.submitted2022-01-03
dc.identifier.urihttp://hdl.handle.net/11655/26275
dc.description.abstractBiotinidase deficiency is an inherited metabolic disease that is often symptomatic in the second month of life and can be treated with biotin. It is aimed to reduce long-term mortality and morbidity by detecting it in the asymptomatic period with newborn screening. In this study, patients followed up with biotinidase deficiency in one of the most experienced metabolic disease centers in our country were examined retrospectively, and the phenotypic and genotypic characteristics of the patients were determined. 901 patients diagnosed with symptomatic, family screening or newborn screening between 1990 and 2020 were included in the study. 733 patients were identified by newborn screening, 135 patients by family screening, and 33 symptomatic patients. 641 patients were diagnosed with partial and 260 patients with profound biotinidase deficiency. Consanguinity rate was 34.9%. The most common findings in symptomatic patients were seizures, alopecia, and respiratory problems. There was no increase in the frequency of seizures, hearing loss, visual impairment and congenital malformations in patients who diagnosed as asymptomatic with newborn screening compared to the normal population. According to the results of the National Neonatal Screening Program, the cut-off value for severe deficiency was 21.5 MRU in the blood sample taken within the first 48 hours, and 33.9 MRU in the second sample. The most common mutation in symptomatic patients was c.98_104delGCGGCTGinsTCC, and the most common mutation in patients with severe deficiency was c.470G>A (p.Arg157His). The mean enzyme activity of patients homozygous for c.1330G>C (p.Asp444His) was 28.7%. Since this study reflects the general characteristics and follow-ups of patients diagnosed with biotinidase deficiency in our country, it was thought that it would be a source for improving the diagnosis and follow-up processes of patients based on this study.tr_TR
dc.language.isoturtr_TR
dc.publisherTıp Fakültesitr_TR
dc.rightsinfo:eu-repo/semantics/openAccesstr_TR
dc.subjectbiyotinidaz eksikliğitr_TR
dc.subjectyenidoğan tarama programıtr_TR
dc.subjectkalıtsal metabolik hastalıklartr_TR
dc.subject.lcshPediatritr_TR
dc.titleBİYOTİNİDAZ EKSİKLİĞİ TANILI 901 HASTANIN GERİYE DÖNÜK DEĞERLENDİRİLMESİ: 30 YILLIK DENEYİMtr_TR
dc.typeinfo:eu-repo/semantics/othertr_TR
dc.description.ozetBiyotinidaz eksikliği sıklıkla hayatın ikinci ayında semptomatik olan, biyotin ile tedavi edilebilen kalıtsal metabolik hastalıktır. Yenidoğan taraması ile asemptomatik dönemde saptanarak uzun dönemde mortalite ve morbiditenin azaltılması amaçlanmaktadır. Bu çalışmada, ülkemizdeki en deneyimli metabolik hastalık merkezlerinden birinde, biyotinidaz eksikliği ile izlenen hastalar geriye dönük olarak incelenmiş ve hastaların fenotipik ve genotipik özellikleri belirlenmiştir. Çalışmaya 1990-2020 yılları arasında semptomatik olan, aile taraması ya da yenidoğan taraması ile tanı alan 901 hasta dahil edilmiştir. Yenidoğan taramasıyla 733, aile taramasıyla 135, semptomatik 33 hasta saptanmıştır. 641 hasta kısmi, 260 hasta ağır biyotinidaz eksikliği tanısı almıştır. Hastaların %34,9’unun anne babası arasında akrabalık görülmüştür. Semptomatik hastalarda en sık görülen bulgular nöbet, alopesi ve solunum sıkıntısı olmuştur. Yenidoğan taraması ile asemptomatik dönemde tanı alan hastalarda nöbet, işitme kaybı, görme bozukluğu ve konjenital malformasyonların sıklığında normal topluma göre artış görülmemiştir. Ulusal Yenidoğan Tarama Programı sonucuna göre ağır eksiklik için sınır değer ilk 48 saat içinde alınan kan örneğinde 21,5 MRU, ikinci örnek için 33,9 MRU saptanmıştır. Semptomatik hastalarda en sık görülen mutasyon c.98_104delGCGGCTGinsTCC, ağır eksiklik saptananlarda en sık görülen mutasyon c.470G>A (p.Arg157His) olmuştur. c.1330G>C (p.Asp444His) için homozigot olan hastaların ortalama enzim aktivitesi %28,7 bulunmuştur. Bu çalışma, ülkemizde görülen biyotinidaz eksikliği tanılı hastaların genel özelliklerini ve izlemlerini yansıtması sebebiyle hastaların tanı ve izlem süreçlerinin iyileştirilmesi için bir kaynak olacağı düşünülmüştür.tr_TR
dc.contributor.departmentÇocuk Sağlığı ve Hastalıklarıtr_TR
dc.embargo.termsAcik erisimtr_TR
dc.embargo.lift2022-06-14T06:53:00Z
dc.fundingYoktr_TR


Files in this item

This item appears in the following Collection(s)

Show simple item record